کتاب سقوط در تاریکی

کتاب سقوط در تاریکی نوشته امیرحسین صمدی، به روایت داستان زندگی شخصی و حرفه‌ای یک کارآگاه ویژه قتل می‌پردازد که با یک پرونده پیچیده و مرموز مواجه شده است.

در بخشی از کتاب سقوط در تاریکی می‌خوانیم:

آن مرد مانیتور را به سمت بهرام برگرداند و موس را جلوی دست او قرار داد، بهرام فیلم تاریخ روز قتل را آورد و کمی منتظر ماند، دوربین دقیقاً همان جا که باید باشد قرار داشت دقیقاً روی سطل آشغال بود. بعد از چند دقیقه دو نفر با موتورسیکلت کنار سطل آشغال ایستادند، موتور به نظر بهرام کمی آشنا بود و آن را جایی دیده بود. روی آن‌ها زوم کرد، دید که نفر جلویی در حال باز کردن یک قلاب که نفر پشتی به آن بسته شده بود است، بهرام با دقت بیشتر به آن‌ها نگاه کرد، نفر جلویی نفر پشتی را بلند کرد و داخل سطل آشغال انداخت وقتی که با موتور دور زد تا از آن جا برود، بهرام فیلم را نگه داشت و روی صورتش زوم کرد و چهره‌ای را دید که اصلاً انتظارش را نداشت، آن قاتل همان آرمان بود. با خود گفت: دیروز هم هدفش این بود که من را به کلیسا بکشاند تا تنها کسی که دارد نزدیک می‌شود را از دور خارج کند اما من محمدرضا را قربانی این کار کردم.

بهرام فوراً اسم و عکس و شماره تلفن آرمان را برای یکی از همکارانش در اداره فرستاد تا آدرس او را برایش پیدا کند.

بهرام از مغازه بیرون می‌زند و سمت خانه می‌رود، داخل خانه که می‌شود به سمت تنگ ماهی می‌رود و می‌بیند که یکی از ماهی‌های بزرگ روی سطح آب شناور شده و مرده، بهرام که به اندازه کافی حال روحیش آشفته است با دیدن این ماهی مرده نیز آشفته‌تر می‌شود، آن ماهی را از آب بیرون می‌کشد و به سطل زباله می‌اندازد. داخل تنگ فقط یک ماهی باقی مانده بود، همان ماهی که همه را زده بود حالا تنها مانده است، بهرام به آن ماهی خیره شده بود که صدای پیامک تلفنش درآمد، از طرف همان همکارش بود یک آدرس برایش فرستاده بود.

بهرام از جایش بلند شد و به اتاقش رفت، از زیر تختش یک اسلحه بیرون آورد و خشاب آن را بررسی کرد و از اتاق خارج شد. لباس‌هایش را پوشید و نگاهی به تنگ و تنها ماهی که مانده بود کرد و از خانه بیرون زد و به طرف آن آدرس رفت.