کتاب پاس دو برجک دو

کتاب پاس دو برجک دو برگرفته از خاطرات، دیده‌ها و شنیده‌های سجاد افشار در دوران خدمت سربازی است. البته هیچکدام از نوشته‌ها و نام‌های داخل کتاب عین واقعیت نبوده و او همه متون را با تخیلات خودش مخلوط کرده و به رشته‌ی تحریر درآورده است.

سجاد افشار امیدوار است تا به وسیله‌ی این کتاب کمی از غم سربازان را نشان دهد، غمی که داخل پادگان چند برابر بیشتر از خارج آن خودنمایی می‌کند.

در بخشی از کتاب پاس دو برجک دو می‌خوانیم:

صدای سرگروهبان توی گوشم می‌پیچید که صدایم می‌کرد برای نگهبانی بیدار شوم. اولین روز خدمتم بود که به عنوان نگهبان انتخاب شده بودم. نگهبان‌ها را به ترتیب حروف الفبا انتخاب کرده بودند و از آن جایی هم که فامیلی من با الف شروع می‌شد باید در روز اول یکی از نگهبان‌ها می‌بودم.

وظیفه‌ام نگهبانی از آسایشگاه دو بود. من نمی‌فهمیدم چطور در روز اول که هنوز آموزشی ندیده بودیم باید از یک آسایشگاه با سی چهل سرباز نگهبانی می‌کردم. سرگروهبان آمد و توضیح داد که دقیقا باید چه کار کنیم. باید بین تخت‌ها قدم می‌زدم تا اگر کسی خروپف می‌کرد بیدارش کنم تا ساکت شود و یا اگر کسی در حال سقوط از تخت بود بیدارش کنم تا درست بخوابد.

سرگروهبان رفت و نگهبانی من شروع شد. کمی نگذشته بود که صدای خر و پف یکی دو نفر بلند شد. پیش خودم می‌گفتم که نکند بیدارش کنم ناراحت شود یا داد و هواری کند که بقیه بچه‌ها هم بیدار شوند، هر جور که بود به سختی نفر اول را بیدار کردم تا درست بخوابد ولی این تازه آغاز ماجرا بود. کم کم سر و صداها بلند می‌شد، یکی را ساکت نکرده صدای دیگری به گوش می‌رسید.

اوضاع همینطور پیش می‌رفت که دو صدای تازه؛ مخل آسایش بچه‌ها شد. صدای دو گربه که درست زیر پنجره آسایشگاه در حال جدل با هم بودند. اعتراض‌ها برخاست که می‌گفتند آن دو گربه را ساکت کنم. استرس مانع از تصمیم درست شده بود و نمی‌دانستم باید چه کنم. گروهبان نگهبان را صدا کردم و از او خواستم تا گربه‌ها را فراری دهد، زیرا که من حق خروج از آسایشگاه را نداشتم.