کتاب پژوهشی جدید در چند مبحث فقهی

نعمت الله صالحی نجف آبادی در کتاب پژوهشی جدید در چند مبحث فقهی به مباحثی نظیر طهارت و نجاست و انواع اجتهاد در فقه جعفری می‌پردازد.

از شما انتظار می‌رود که با هوشیاری کامل این کتاب را بخوانید و اگر با قسمت‌هایی از آن مخالف هستید فورا عکس العمل منفی از خود نشان ندهید و با بردباری و روح نقد و تحلیل به آن‌ها فکر کنید. هدف اصلی نجف آبادی در کتاب حاضر این است تا به شما بفهماند که چطور می‌توان اصول محکم فقه را در عمل فرد و جامعه پیاده‌سازی کرد و برای معضلات اجتماعی از آن‌ها بهره برد.

طهارت و نجاست در زندگی روزمره هر فردی از اهمیت خاصی برخوردار است، پاکیزگی بدن و لباس در نماز، طهارت خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها، طهارت آب وضو و غسل، طهارت آبی که بدن و لباس و چیزهای دیگر با آن شسته می‌شوند و نیز ممنوع بودن نجاست مطالبی که گفته شد از موضوعاتی هستند که هر مسلمانی هر روز با آن‌ها سر و کار دارد.

فردی که قصد دارد تا احکام نجسی و پاکی را از نظر فقهی و اجتهادی کشف کند لازم است ابتدا از دیدگاه قرآن و احادیث با مفهوم آن دو آشنا شود. برای مشخص شدن این مبحث باید در آغاز بررسی شود که آیا نجسی و پاکی در قرآن و احادیث به همان مفهوم اصلی لغوی و عرفی آن است یا این که شارع معنای تازه‌ای برای هر یک از آن‌ها در نظر گرفته است؟

مفهوم کلمه‌ی طهارت، پاکیزگی و مفهوم کلمه‌ی نجاست آلودگی و ناپاکی است که حقیقت تکوینی و خارجی دارد اما آیا قرآن هم به همان معنای لغوی استنباط می‌کند؟ بنابراین کسی که قصی دارد اجتهاد کند باید اول این مسأله را روشن سازد زیرا در این موضوع بین علما اختلاف وجود دارد.

در بخشی از کتاب پژوهشی جدید در چند مبحث فقهی می‌خوانیم:

آیا از نظر اخلاقی، اسلام که این همه سفارش درباره حسن اخلاق و خوش‌رفتاری با دیگران کرده است به مسلمان اجازه می‌دهد که با نجس خواندن انسان‌هایی که هم عقیده‌اش نیستند با آنان بد اخلاقی و بد رفتاری کند؟ آیا اسلامی که به جلب محبت دیگران توصیه می‌کند و می‌گوید: «برخورد محبت آمیز و جلب محبت دیگران نصف عقل است» (اصول کافی جلد 2 ص 642) آیا چنین اسلامی به پیروانش می‌گوید: انسان‌های دیگر را نجس بخوانند و بدین‌وسیله در آنان نفرت و کینه ایجاد کنند؟