کتاب چگونه عکاسی کنیم؟ نوشتهی سید علی طباطبایی نظری، شما را با مهمترین ژانرهای عکاسی به سبک و شیوه مینیمالیست یا سادهگرایی آشنا میکند و هوش، استعداد، خلاقیت و توانایی هنری شما را به چالش میکشد.
کتاب چگونه عکاسی کنیم؟ اولین اثر از مجموعه 9 جلدی عکاسی مینیمال است. عکاسی مینیمال یا سادهگرایی شیوهای از عکاسی است که پایههای آن در قرون 16 و 17 بین نقاشان اروپایی گذاشته شد. آنها با طرح یک موضوع پیچیده سعی در ساده نشان دادن آن داشتند. از اوایل دهه 20 میلادی در آمریکا این شیوه قدیمی از نقاشی مورد توجه عکاسان ژانر آبستره یا انتزاعی در آن زمان قرار گرفت و عکاسی مینیمالیستی پا به عرصه ظهور گذاشت.
در این شیوه از عکاسی سعی میشود با استفاده از شیوهها و تکنیکهایی مانند کلوزآپ، بازی با دیافراگمهای مختلف و عکاسی سیاه و سفید، حسی شناور گونه در زمان و مکان ایجاد شود که بیننده را به ژرفای وجود و اصل هستی ببرد و در اوج شگفتی، زبان آفرینش را به سادهترین طریق ممکن برای او بیان کند.
در عکاسی مینیمال، اصل بر خلاقیت ساده گرایانه و هوش بدون حد مرز هنرمند است که با کوچکترین و سادهترین عناصر خلقت زیباترین آثار ماندگار را بیاد میآورد. عکاسان مینیمال غالبا افراد کم صحبت، گوشهگیر، باهوش و منزوی هستند و زبانشان، دوربینشان است. در این شیوه از عکاسی گاهی با شلوغترین صحنهها و تصاویر برخورد میکنید اما میبینید که جزء اصلی و ستون و نگهدارنده بقیه اجزاء در عکس با بیان بسیار ساده عکاس، به نمایش درآمده است.
هنر عکاسی مینیمال شیوهای خاصی است که هر هنرمندی با هر سلیقه و دامنه کاری و حرفهای و با استفاده از هر نوع تجهیزات ساده یا گران قیمت را میتواند به چالش بکشد. در این کتابها سادهگرایی یا مینیمالیست لزوما به معنای فرمالیست بودن عکاس و یا سبک عکاسی او نیست بلکه به معنای راحتتر و سادهتر عکاسی کردن و استفاده از راحتترین و سادهترین امکانات موجود برای دستیابی به اثر هنری در ژانر مورد نظر میباشد.
در بخشی از کتاب چگونه عکاسی کنیم؟ میخوانیم:
روح عکاسی در مستند سازی و واقعگرایی نهفته است. رئالیسم بودن یعنی تجسم واقعیت در عکس و عکاسی مستند اوج این هنر است. این شیوه از عکاسی به ضبط واقعیات در هر زمینه یا موضوعی میپردازد و عکسهای آن در هر مرجعی قابل استناد و بررسی است. خواه یک خبر باشد یا رویدادی ورزشی یا مناسبتی اجتماعی سیاسی و مذهبی. آری حقیقت، روح و ذات عکاسی مستند تکیه بر واقعیت است. از برجستگان این ژانر از هنر عکاسی میتوان به افرادی چون: جمیز نچوی - آلفرد یعقوب زاده - کاوه گلستان - استاد اسماعیل عباسی و جناب بهمنی مرد دوربین به دست روزهای جنگ تحمیلی نام برد.
جا دارد یادی کنیم از دوست همیشه به یادمان، عباس جعفری که عکسهایش خاطرات به یاد ماندنی از زندگی نوع بشر در زمان ما بود. کسی که باعث شد تفنگ من و هزاران شکارچی دیگر به دوربین تبدیل شود و بزرگترین پروژه حفظ محیط زیست از طریق عکاسی، در مجموعه فرهنگی دانش عکاسی به نام شاتر به جای ماشه آغاز شود.
بله






















