کتاب تدوین برنامه توسعه تجارت نانو

کتاب تدوین برنامه توسعه تجارت نانو نوشته رضا منفردی و علیرضا عزیزی با ورود به حوزه نانوتکنولوژی، توانمندی‌ها و قابلیت‌های صنعت و تجارت نانوی ایران را با سایر کشورهای منطقه مورد بررسی قرار می‌دهد.

فناوری نانو واژه‌ای کلی است که به تمام فناوری‌های پیشرفته در عرصه کار با مقیاس نانو اطلاق می‌شود. از ده‌ها سال پیش و حتی قرون قبل، مواد نانو ساختار شناخته شده‌ و مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند؛ به عنوان مثال در سال‌های 1368 تا 1644 برای لعاب دادن بر روی سرامیک‌ها از نانو ذرات استفاده می‌شده است. همچنین لاستیک‌های دوده‌ای تقویت شده که از دهه‌های نخستین قرن بیستم در تایر‌های اتومبیل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند نیز یک نوع نانوکامپوزیت هستند.

در مرحله اول این کتاب، به بررسی ادبیات موضوع و مفهوم فناوری نانو پرداخته می‌شود. قسمت اول کتاب با عنوان مقدمه و کلیات، به ‌طور خلاصه به اهمیت این کتاب، اهداف، پرسش‌هایی که در این اثر به آن‌ها پاسخ داده می‌شود و نحوه انجام کار می‌پردازد.

در قسمت بعدی که با عنوان «بررسی و تبیین تعریف فناوری نانو و مفاهیم پایه‌ای تشکیل‌دهنده آن» آمده است، به تعاریف مختلفی که مراجع از این فناوری دارند می‌پردازد. ادامه کتاب به بررسی «جایگاه فناوری نانو در عرصه‌های مختلف» اختصاص دارد که این کار با بررسی تأثیر و کاربردی که فناوری نانو در صنایع مختلف خواهد داشت و آینده بازار این فناوری صورت خواهد گرفت.

«سرمایه‌گذاری در فناوری نانو» موضوع دیگری است که می‌تواند اهمیت پرداختن به این فناوری و اقدامات کشورهای دیگر را به شما نشان دهد. قسمت آخر کتاب نیز به نانوکامپوزیت‌ها اختصاص دارد.

در بخشی از کتاب تدوین برنامه توسعه تجارت نانو (Planning for Trade Development of Nano Tecnology) می‌خوانیم:

کشور ژاپن پس از آمریکا دومین قدرت اقتصادی جهان است و در آسیا نیز رتبه اول را دارا است. عمده‌ترین شرکای تجاری این کشور به ترتیب آمریکا، چین و کره جنوبی هستند. دولت ژاپن فناوری نانو را به عنوان یکی از الویت‌های اصلی خود قرار داده است و سالانه حدود 800 تا 900 میلیون دلار آمریکا برای تحقیق و توسعه در فناوری نانو سرمایه‌گذاری می‌کند، این کشور در آسیا 42 درصد انتشارات مربوط به نانو را در اختیار دارد.

مطالعات صورت گرفته نشان می‌دهد که در کشور ژاپن فعالیت‌های علمی و تحقیقاتی بر روی فناوری‌‌های نوین مانند فناوری نانو، اغلب توسط شرکت‌های تجاری انجام می‌شود در صورتی که در اتحادیه اروپا دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی دولتی این کار را انجام می‌دهند. همانند کشورهای دیگر، ژاپن نیز با سایر کشورها همکاری‌های مشترکی برای توسعه فناوری نانو انجام می‌دهد که در بخش اقدامات کشور آلمان، همکاری این کشور با آلمان برای توسعه فناوری نانو آمده است.