بله
کتاب نحوه نمونه گیری در پیمایش‌ها نوشته‌ی آرلین فینک، چگونگی تعیین معیارهای شمول و عدم شمول در یک نمونه، انتخاب روش‌های مناسب نمونه‌گیری احتمالی و غیر احتمالی، شناخت منابع خطا در نمونه‌گیری و محاسبه نرخ پاسخ را به شما نشان میدهد.
پیمایش‌ها به منظور جمع‌آوری اطلاعات اجرا می‌شوند؛ پیمایشگران، سوالاتی را از مردم از طریق تماس تلفنی، چهره به چهره و یا پست می‌پرسند. این سوالات می‌توانند در مورد نگرش‌ها، باورها و رفتارها هم‌چنین وضعیت اجتماعی - اقتصادی و سلامت باشند. به منظور انجام یک پیمایش خوب، باید در مورد نحوه برنامه‌ریزی و بودجه‌بندی در مورد تمام مراحل پیمایش، نحوه پرسیدن سوالات، چگونگی طراحی پروژه پیمایشی، چگونگی نمونه‌گیری از پاسخ‌دهندگان، نحوه جمع‌آوری اطلاعات قابل اعتماد (پایا) و معتبر (روا) و چگونگی تجزیه و تحلیل و گزارش نتایج، آگاه باشید.
آرلین فینک (Arlene Fink) در کتاب نحوه نمونه‌گیری در پیمایش‌ها (How to Sample in Surveys) شما را جهت آماده‌سازی و اجرای پیمایش‌ها و جمع آوری داده‌های دقیق و مفید کمک می‌کند. این کتاب برای دانشجویان دوره کارشناسی و فارغ التحصیلان علوم اجتماعی و سلامت و دیگر افراد در بخش‌های عمومی و خصوصی که مسئول اجرا و استفاده از پیمایش‌ها هستند، مناسب است.
موارد جدید این کتاب درمورد اندازه و توان است، به طوریکه شما می‌توانید منطق تعیین اندازه نمونه را برای شناسایی یک تفاوت، اگر وجود داشته باشد، بهتر درک کنید. این کتاب با وجود راهنمایی‌های مربوطه، شما را قادر خواهد ساخت مناسب‌ترین روش‌های نمونه‌گیری را برای پیمایش خود انتخاب و استفاده کنید.
جملات برگزیده‌ی کتاب نحوه نمونه‌گیری در پیمایش‌ها:
- پوشش مناسب جوامع هدف و نمونه‌ها و آمارهای نمونه‌گیری، ترتیب منطقی از آغاز تا انتهای مطالب با کاربرد خوب مثال‌ها. (کارول جی)
- فینک، توصیفات دقیقی در مورد معیارهای شمول و عدم شمول، منطق تخمین خطاهای استاندارد و تعیین اندازه نمونه و منابع خطاهای نمونه‌گیری را ارائه می‌کند. (جرالد آلبوم)
- اطلاعات فنی را به روشی قابل فهم ارائه می‌کند. (کتی سکستن)
آرلین فینک را بیشتر بشناسیم:
آرلین فینک، پروفسور پزشکی و بهداشت عمومی در دانشگاه کالیفرنیا، لوس‌آنجلس، است. او در بورد مشاوره سیاستِ برنامه UCLA می‌باشد. وی پیمایش‌ها و سنجش‌ها را سراسر ایالات متحده و خارج از آن اجرا کرده و هزاران متخصص سلامت، دانشمند علوم اجتماعی و معلم را در پژوهش پیمایشی، سنجش برنامه و پژوهش اثربخشی و برآمدی تعلیم داده است.
در بخشی از کتاب نحوه نمونه‌گیری در پیمایش‌ها می‌خوانیم:
نمونه، قسمت یا زیرمجموعه‌ای از یک گروه بزرگ‌تر می‌باشد که جامعه نام دارد. جامعه، کلّی است که از آن نمونه‌گیری می‌کنند، مانند همه آمریکایی‌ها، تمام شهروندان کالیفرنیا در زمان زلزله سال 1994 و یا همه افراد بالای 85 سال. محققان پیمایش، اغلب نمونه‌ها را به جای کل جامعه مورد مطالعه قرار می‌دهند.
یک نمونه مناسب، نسخه کوچک شده از جامعه‌ای است که به آن تعلق دارد-درست همانند آن اما کوچک‌تر. بهترین نمونه، نمایانگر یا مدلی از جامعه می‌باشد. یک نمونه زمانی نمایانگر می‌باشد که توزیع ویژگی‌های مهم (مانند سن، جنسیت، وضعیت سلامت) در نمونه مورد نظر، مشابه توزیع آن‌ها در جامعه بزرگ‌تر باشد. فرض کنید جامعه مورد نظر شامل 1000 نفر می‌باشد که %50 آن مرد بوده و %45 آن افراد بالای 65 سال هستند. یک نمونه نمایانگر مناسب، تعداد افراد کمتری (مثلا 500 نفر) خواهد داشت، اما این مجموعه هم %50 مرد و %45 بالای سن 65 سال را خواهد داشت.
