بله
کتاب حمایت‌های حقوقی از ثبت و تولید نرم افزار در ایران نوشته‌ی محسن احمدی براتی، به بررسی حقوق و قوانین مربوط به نرم افزارهای رایانه‌ای و سیستمی می‌پردازد.
با توجه به فرآیند ساخت نرم‌افزار و هزینه‌های زیادی که جهت تهیه و تولید یک نرم‌افزار نیاز است، حمایت قانونی از حقوق پدیدآورندگان نرمافزارهای رایانه‌ای، یک موضوع بسیار مهم در تمام سیستم‌های حقوقی ایران است و شک‌هایی که در این زمینه وجود دارد، بیشتر مربوط به حمایت یا عدم حمایت از نرمافزارهای خارجی در حوزه‌های ملی می‌باشد. وگرنه در مورد حقوق وابسته به پدیدآورنده و ضرورت حمایت قانونی از آن، هیچگونه شکی وجود ندارد.
در ایران تا قبل از تصویب قانون حمایت از نرمافزارهای رایانه‌ای، نرم‌افزار با توسل به بند 11 ماده 2 قانون حمایت حقوق مؤلفان و هنرمندان، اثری فنی است که جنبه اختراع و هوشمندی داشته باشد. این بند یکی از مبهم‌ترین بندهای این قانون است که برخی از استادان حتی آن را زاید دانسته‌اند و استدلال کرده‌اند که اگر اثر فنی جنبه ادبی یا هنری نداشته باشد در اینصورت داخل در قلمرو حقوق مؤلفان و هنرمندان نمی‌شود و مقررات دیگری برای آن در نظر گرفته می‌شود.
با توجه به اینکه امروزه فناوری اطلاعات به عنوان یکی از مهم‌ترین زیر ساخت‌های توسعه در کشورهای دنیا شناخته شده است و پیشرفت این فناوری در کشورهای در حال توسعه، شکاف دیجیتال بین این کشورها و کشورهای پیشرفته دیگر را افزایش می‌دهد، توجه به این مسئله نیاز به شناسایی مفاهیم جدید فناوری اطلاعات را آشکار می‌کند.
در بخشی از کتاب حمایت‌های حقوقی از ثبت و تولید نرم افزار در ایران می‌خوانیم:
واژه‌ی چند رسانه‌ای برای بیان ابعاد متعدد فناوری مورد استفاده قرار گرفته است. و توصیف دقیق آن مشکل است. طبق نوشته‌های تای واگان نویسنده‌ی کتاب "متن چند رسانه‌ای" چند رسانه‌ای ترکیب متن، صدا، انیمیشن و ویدئو است که رایانه یا هر وسیله‌ی دیگری آن را به شما ارائه می‌کند. چند رسانه‌ای شامل استفاده از کامپیوتر در ارائه، تلفیق متن، گرافیک و... که به کاربر اجازه می‌دهد با کامپیوتر تعامل برقرار کند. اصولا واژه‌ی چند رسانه‌ای زمانی به کار می‌رود که رسانه ارتباطی با رسانه‌ی دیگری هماهنگ شود تا اطلاعات را به شیوه‌ی یکسان انتقال دهد. بنابراین به هر روش انتقال اطلاعات با به کارگیری حداقل دو مورد از موارد زیر چند رسانه‌ای می‌گویند: گرافیک؛ صوت، انیمیشن، متن و تعامل (منظور از تعامل معمولا اجزای هدایت کننده برنامه‌ی رایانه‌ای است. ) که به توضیح مختصر هر کدام می‌پردازیم:
متن: در تکنولوژی چند رسانه‌ای، نوشتار می‌تواند با سایر رسانه‌ها ترکیب شده و مجموعه‌ی موفق و نیرومندی برای انتقال اطلاعات به وجود بیاورد در یک پروژه‌ی چند رسانه‌ای از متن برای عنوان‌ها، منو‌ها، پیمایش و بیان محتویات پروژه استفاده می‌شود.
صوت: صوت در تکمیل اثرگذاری تصاویر، فیلم‌های ویدئویی و انیمیشن‌های کامپیوتری، روی بیننده؛ نقش مهمی را ایفا می‌کند. تصویر پیام‌های بسیاری را به مخاطب منتقل می‌کند اما در این انتقال، کمبود یک عنصر کاملا مشخص و روشن است و آن عنصر صداست؛ در صورت صرف نظر کردن از صوت، آن چه که ارائه می‌شود مانند فیلم‌های صامت خواهد بود.
