کتاب توسعه بایسته (استراتژی‌های ریاست جمهوری)

عباس محمدی اصل کتاب توسعه بایسته (استراتژی‌های ریاست جمهوری) را با هدف مرور تجربیات توسعه‌ای کشورهای مختلف جهان نوشته است. هم سویه‌سازی این تجربیات می‌تواند در نبود شرایط تحقق توسعه، به دریافتی متفاوت از جریان گسترش و سازمان‌دهی آن بیانجامد.

آگاهی همگانی از این نظریات و تجربیات می‌تواند مقدمه‌ای برای رسیدن به مشارکت مدنی در عرصه تدوین، اجرا و نظارت اصلاحی بر برنامه‌های توسعه و لذا اعتلای توسعه پایدار ملی در ابعادی چون محیط زیست سالم، آب، پوشاک، غذا، مسکن، بهداشت، ارتباطات، سوخت، آموزش، نیازهای فرهنگی و معنوی باشد.

توسعه در معنای پیشرفت برنامه‌ای و اجرای مجدد سازمان و موضع‌گیری متفاوت کل نظام اقتصادی - اجتماعی و تغییرات اساسی در ساخت‌های نهادی - اداری و همچنین گرایش‌ها، دیدگاه‌ها، عادات، رسوم و عقاید عمومی مردم با شاخص‌هایی چون کاهش فقر، بیکاری و نابرابری به واسطه بهبود میزان تولید و درآمد سنجیده می‌شود و تداعی‌گر صنعتی شدن، ارتباطات بهینه، عدالت اجتماعی و افزایش مشارکت سیاسی است.

توسعه از این حیث ضامن بازسازی جامعه بر اساس علم‌باوری، انسان‌باوری و آینده‌باوری است و نمی‌تواند بدون درک و هضم اندیشه‌های جدید، تشریح و تفصیل این اندیشه‌ها و ایجاد نهادهای جدید برای تحقق عملی‌شان صورت پذیرد. توسعه پس ضامن فرآیندی همه جانبه و نه فقط اقتصادی است که اصلاح تمامی ابعاد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی زندگی مردم را دربردارد.

جملات برگزیده‌ی کتاب توسعه بایسته (استراتژی‌های ریاست جمهوری):

- عوام همیشه فریب ظواهر و تظاهر را می‌خورند. (نیکولو ماکیاولی)
- جهان کنونی به دامی بدل شده که بشر در آن گرفتار آمده و راه گریزی ندارد. (میلان کوندرا)
- زندگی مثل بالن می‌ماند، هر چه که بیشتر اوج بگیرد، چشم‌انداز بیشتری دارد. (ویکتور هوگو)
- تفاوتی میان دزدیدن از بانک و تأسیس بانک وجود ندارد. (برتولت برشت)

در بخشی از کتاب توسعه بایسته (استراتژی‌های ریاست جمهوری) می‌خوانیم:

توسعه یعنی عزیمت همه جانبه نظری عملی و رو به کمال جامعه از سطوح پایین به سطوح بالای توانائی، کارآمدی، کیفیت، ابتکار، بهره‌وری، پیچیدگی آگاهی، خلاقیت، مهارت، لذت، فضیلت، سعادتمندی، اشتیاق نوسازی، توسعه وابسته به مکانیسم‌های تدارک و هدایت و تبدیل انرژی‌های گروهی جامعه به فعالیت‌ها و اقدامات جدید و ارزنده است.

فرآیند توسعه از تبادل دستاوردهای کارکردی خرده نظام‌ها مثل پول و انرژی و فن، برنامه و سازمان و تعلق، یگانگی و ارتباطات و حقوق یا تکثر و عقلانیت و نوسازی مایه می‌گیرد و متقابلا دستمایه آن‌ها هم می‌شود. پس توسعه هم زمینه‌ساز و هم پیامد توانائی جامعه در سازمان‌دهی به توانمندی‌های انسان یا منابع مولد جهت مواجهه با فرصت‌ها و چالش‌ها است.

اهداف توسعه بر این سیاق شامل رفع فقر و بیماری و قحطی، افزایش امید به زندگی، کاهش مرگ و میر کودکان، رشد آموزش همگانی، بهداشت و مسکن و تغذیه، کار و تأمین و رفاه اجتماعی، بهبود کیفیت و نه استاندارد زندگی، توسعه تکنولوژی، صلح و آرامش، دمکراسی یا شتاب سوسیتالیسم جهانی است.