به نظر شما وضعیت زندگی ایرانیان در گذشته بهتر از زمان حاضر بوده است؟ کتاب صوتی اسپرسو با رضا شاه به قلم احسان اقبال سعید، مروری طنازانه و انتقادی بر معضلات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی کشورمان در چند دهه اخیر است.
درباره کتاب صوتی اسپرسو با رضا شاه:
یادآوری خاطرات قدیمی همواره احساساتی عجیب را در آدمی زنده میکند. حس و حالی که ترکیبی از حسرت، غم، شادی و فقدان است. هرچند که تمامی اتفاقات گذشته خوب و دلنشین نبوده، با این حال اقبال خوبی نسبت به گذشتهگرایی و ستایش امور نوستالژیک از سوی مردم وجود دارد. این موضوع فرهنگی – اجتماعی از جمله مسائلی است که ایرانیان بسیار با آن درگیر هستند و در مراودات روزانه و تعاملات انسانی میتوان به وفور مثالهایی را دید و شنید که مردم عامه شرایط زندگی در چندین دهه قبل را مساوی با خوشبختی و سعادت میدانند. اما به راستی علت این موضوع چیست؟!
احسان اقبال سعید در کتاب اسپرسو با رضا شاه، تلاش کرده تا با زبانی طنزآمیز و نگاهی انتقادی و موشکافانه به مسائل فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایران بپردازد و معضلات اجتماعی و ویژگیهای فرهنگ عامه در چهل سال اخیر را بررسی نماید.
همچنین کتاب به مفهوم نوستالژی محدود نمیماند و نویسنده تلاش میکند تا با آوردن مثالهایی جدید و واقعی از جامعه امروز ایران، به نقد دیگر معضلات دوران حاضر بپردازد؛ از فساد اقتصادی و اداری گرفته تا شکاف میان نسلی و تنشهای اقتصادی و فرهنگی میان مردم و مسئولان.
کتاب صوتی اسپرسو با رضا شاه به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
کسانی که دوست دارند مسائل اجتماعی و اقتصادی ایران معاصر را با نگاهی طنز و انتقادی بررسی کنند، کتاب صوتی اسپرسو با رضا شاه انتخابی جذاب و شنیدنی برای این افراد خواهد بود.
در بخشی از کتاب صوتی اسپرسو با رضا شاه میشنویم:
مورد عجیب تعلیق سپنتا نیکنام، عضو شورای شهر یزد، از تازهترین بحرانهای بیدلیل در عرصه رسانه و سیاست ایران است. سپنتا نیکنام که در دور گذشته هم عضو شورای شهر یزد بوده است، در انتخابات اخیر هم موفق به پیروزی و ورود به شورای شهر میشود. اما با شکایت یکی از نامزدهای ناکام تعلیق و با مصاحبه آیتالله محمد یزدی، از فقهای بلندپایه عضو شورای نگهبان، عملا لغو عضویت میشود و به گفته آقای یزدی، اگر کسی دربرابر این تصمیم و قرائت شورای نگهبان قرار گرفته و مخالفت کند، عملا مقابل نظام ایستاده است.
بحث را از کلام آخر آیتالله یزدی شروع میکنم. ایشان مخالفت با این تصمیم خود و همکارانشان را در حکم ایستادگی برابر نظام دانستهاند. میتوان به ایشان یادآور شد که بهتر است برای هر امری پای مخالفت با دین و نظام را به میان نیاوریم و سطح امور خطیری چون دین و نظام را تا حد دفاع از تصمیمات روزانه خود فرونکاهیم.
بله
















