کتاب گیسوان خونین نجیبه

کبری شریف زادگان در کتاب گیسوان خونین نجیبه، به روایت داستان دردناک زندگی دختر جوانی به نام نجیبه رجبی که در جنگ، حین بمباران به شهادت رسید، می‌پردازد.

نجیبه دخترک کوچکیست که در سال سوم دبستان در نه سالگی حین بمباران مدارس حوالی دبستان فاطمیه به خاک و خون افتاد و گیسوان بلند دخترانه‌اش به خون پاک و مظلومش آغشته شد.

آنچه که از جنگ می‌دانید، همیشه غم و اندوه کشته شدگان و از بین رفتن مردمان بی‌گناه است. داستان‌های دلاوری‌ها و شرح شهادت افراد مهم و تاثیرگذار در جنگ را همیشه می‌توان مشاهده کرد. آنچه که معمولا نمی‌توان دید، شهادت کودکان و زنان و مردان بی‌گناهی است که در جبهه‌های جنگ نبودند ولی به علت بمباران و حمله‌های هوایی، کشته شدند.

در بخشی از کتاب گیسوان خونین نجیبه می‌خوانیم:

همه‌ی اهل خانه بی‌قرارِ رسیدن قلی هستند. در آنسوی دیوار، در منزل نوبار و غلامحسین نیز ولوله‌ای‌ست. زن‌های فامیل هرکدام مشغول کاری هستند خواهران غلامحسین و نوبار با دختر عموها و اقوام نزدیک همه هستند.

یکی مشغول لحاف دوزی‌ست، یکی با دست، روبالشی می‌دوزد. لطیفه هم با سوزنِ نازکِ گلدوزی و نخ‌های سرخ، آبی، بنفش و عنابی دارد طرح گل‌های بهاری را روی پارچه‌ای سفید نقش می‌بندد. دخترکی حدود هفت هشت ساله تند تند چایی می‌آورد و استکان جمع می‌کند و سپس به شستن آن‌ها مبادرت می‌ورزد. این دختر تند و تیز فرحناز خواهر کوچکتر لطیفه هست. مدرسه نرفته اما هوش و فراست خوبی دارد.

همه مشغول کارهای مقدماتی هستند. غلامحسین با سر و صدا و سرفه، یاالله گویان، وارد می‌شود. کنار خواهرش جای می‌گیرد. فرحناز زود یک چایی پررنگ با نعلبکی کنار دست پدر می‌گذارد.

لطیفه گوشه‌ی روسری‌اش را بر دهان می‌گیرد و با حجب و حیا از اتاق خارج می‌شود. به دنبال او فرحناز مثل یک کودک ادب آموخته بی‌آنکه از او بخواهند، همه‌ی وسایل گلدوزی و پارچه‌های سفید را داخل کیسه‌ای می‌گذارد و از اتاق خارج می‌کند. نوبار مقابل آن‌ها نشسته و به دیرک چوبی وسط اتاق تکیه می‌دهد.

چه خبر؟ دو روزه که قلی از خدمت مرخص شده چیزی بهت نگفتند.؟

چرا گفتند. امشب قراره شیر بها را بیاورند تا قرار و مدار عروسی را با هم قطعی بکنیم.