بله
کتاب خودکشی در مدارس: پیشگیری و مداخلات موثر، ابتدا مفهوم خودآسیب‌زنی در نوجوانان را شرح داده و سپس راهکارهایی در اختیار کارکنان مدارس قرار می‌دهد تا بدانند هنگام مواجهه با این خطر چه باید بکنند.
خودکشی یکی از بحرانی‌ترین آسیب‌های اجتماعی است که کارکنان مدارس با آن روبرو می‌شوند. بدین منظور، برنامه‌ریزی سازمان یافته‌ای به منظور جلوگیری و مداخله هدفمند و مؤثر و البته بدون فوت وقت ضروری است.
با وجود اینکه بسیاری از کارکنان مدرسه نه مهارت‌های لازم برای مقوله مداخله در خودکشی را دارند و نه از آن‌ها انتظار می‌رود تا سنجش عمق و خدمات مشاوره‌ای لازم را به دانش‌آموزان در معرض خودکشی ارائه دهند، لازم است تا این افراد مداخلات منطقی و هشیارانه‌ای را به اجرا درآورند که از این میان می‌توان به آگاه کردن والدین، ارجاع مناسب و به وقت و در صورت نیاز، استفاده از منابع برون سازمان اشاره کرد.
لازم است تمامی کارکنان مدارس بدانند بخش‌نامه‌هایی وجود دارند که در آن بر ارجاع دانش‌آموزان در معرض خطر به متخصصین آموزش دیده تأکید شده است. بدین ترتیب، بار مسئولیت اینگونه موارد تنها بر دوش افرادی که در صحنه حضور دارند، نخواهد بود.
در بخشی از کتاب خودکشی در مدارس می‌خوانیم:
برقراری ارتباط با دانش‌آموز مستعد به خودکشی اولین و مهم‌ترین قدم در یاری‌رسانی به اوست. فکر خودکشی برای همه ما ترسناک است، بخصوص اگر افراد جوان و نوجوان که در ابتدای مسیر زندگی‌شان هستند، دست به این کار بزنند. ما دوست نداریم به این موضوع اقرار کنیم که ممکن است نوجوانان و جوانان به خودکشی فکر کنند و یا تصمیم بگیرند آن را عملی کنند. ما اغلب از پرداختن به موضوع خودکشی می‌پرهیزیم، چون اعتقاد داریم با صحبت کردن درباره این موضوع " فکر خودکشی را به افراد تلقین کرده‌ایم."
این موضوع مهم است که بدانیم فرد جوان و یا نوجوانی که قصد خودکشی دارد، دچار ترس است. این فرد از این موضوع می‌ترسد که کسی به او توجه نکند. او از بیان احساسات مربوط به خودکشی می‌ترسد، زیرا ممکن است مورد قضاوت قرار بگیرد و ناتوان، نابالغ، ضعیف‌النفس و مسئله‌دار قلمداد شود. به همین دلیل او افکار خودش را پنهان می‌کند و می‌ترسد اگر بزرگ‌ترها از این موضوع مطلع شوند آن را با مدیر و معلم او و افراد دیگر در میان بگذارند. او عمیقاً از این موضوع می‌ترسد که افکار خودکشی که در ذهن دارد و تصمیم او برای ملاقات با یک مشاور نشانه حماقت او تلقی شود.
یکی از دلایل این ترس این است که نوجوانان و جوانان نمی‌توانند به راحتی به بزرگسالان اعتماد کنند. اگر آن‌ها تصمیم بگیرند با کسی در مورد موضوع خودکشی صحبت کنند، به احتمال زیاد یکی از دوستان هم سن و سال خود را برای این منظور انتخاب میکنند و او را قسم می‌دهند که این موضوع را با کسی در میان نگذارد. برنامه آموزشی پیشگیری از خودکشی به دانش‌آموزان یاد می‌دهد در مواقعی که یکی از همکلاسی‌های آن‌ها در معرض خودکشی است چه اقداماتی را انجام دهند.
