کتاب دسیسه عاشقانه (جلد دوم)

کتاب دسیسه عاشقانه (جلد دوم) شاهکاری در ادبیات داستانی، اثر احمدرضا صالحی، رمانی جذاب، ماجرایی مهیج و پرمخاطره و یک عشق سوزان است که شما را وادار به سکوت و احترام و در جاهایی وادار به فریاد زدن می‌کند.

اگر به دنبال شادی و احساس شعف، لطافت احساس، و هیجان‌های تکان دهنده هستید و یا به عبارت دیگر تمایل دارید از این دنیا و دغدغه‌های آن کاملاً دور شوید، دسیسه عاشقانه (A Romantic Plot) از معدود کتاب‌هایی است که قادر به تأمین تمام نیازهای شماست. دسیسه عاشقانه نیز همانند تمامی آثار دیگر احمدرضا صالحی اعتیاد شما را به خواندن رسمیت بخشیده و سبب می‌شود تا آخرین کلمه‌ی کتاب، آن را زمین نگذارید.

در یک جمله می‌توان گفت این داستان روایت یک عشق سوزان و لطیف را در کنار چند داستان اکشن به گونه‌ای تلفیق نموده که شما در عین خواندن یک عاشقانه‌ی سنگین، عملاً چندین داستان پرحادثه را نیز هم زمان شاهد خواهید بود که چنین همخوانی و در عین حال روایت شیوا، تنها از عهده قلم توانمندی چون احمدرضا صالحی برمی‌آید.

این اثر در کنار شیوایی داستان و جذابیت ماجرایی آن، گاهاً شامل محتوای تند و بی‌پروا است که عموماً درخور بزرگسالان است و مطالعه آن به افراد زیر پانزده سال توصیه نمی‌گردد.

احمدرضا صالحی، نویسنده نام آشنای این روزها، کسی است که با توانمندی قلم شیوای خود، توانسته پنجره جدیدی از هنر نویسندگی ایرانی را به نمایش بگذارد که تاکنون برای جهانیان ناشناخته بوده. صالحی آثار پرفروشی همچون مجموعه میدگارد و زناهره را در کارنامه خود دارد.

جلد اول کتاب دسیسه عاشقانه در این بخش به پایان رسید:

«ستوان پایش را محکم به زمین کوبید و گفت:
- بله قربان!
و فوراً از آن‌جا رفت، با رفتن او چهره ترمه نیز در هم رفت.
دکتر دیبا گفت:
- پس چرا قیافه‌ات اینجوری شد؟!
ترمه سرش را به طرفین تکان داد و مستقیم به اتاق خسرو که همچنان درش باز بود رفت و با حالت ناامید کننده‌ای خودش را روی یک صندلی انداخت.
احمد فوراً دنبال او رفت و گفت:
- مشکل چیه ترمه؟
ترمه دستش را روی پیشانی‌اش گذاشت و مشت محکمی به دیوار کناری کوبید..
- فایده نداره... اونا از مرز رد شدن...»

در بخشی از کتاب دسیسه عاشقانه (جلد دوم) می‌خوانیم:

احمد برای مرتبه آخر چند لگد به درب فلزی کوبید؛ با عصبانیت روی زمین نشست و به دیوار تکیه زد.
چند دقیقه بعد صدای به زمین نشستن یک هلیکوپتر پهن پیکر فضای آن پاسگاه مرزی را کاملاً متشنج کرد و لحظاتی بعد، ترمه به همراه طاهر از آن پیاده شدند و در حالی که دست‌هایشان را برای حفاظت از باد حاصل از گردش پروانه هلیکوپتر مقابل صورت‌ها نگه داشته بودند، به سرعت از آن دور شدند و وارد دفتر فرمانده پاسگاه شدند.
فرمانده پاسگاه بلافاصله پس از یک احترام سنگین نظامی گفت:
- قربان دستور می‌دادین خودمون کت‌بسته میاوردیم تحویلش می‌دادیم!
طاهر با لحن تندی گفت:
- لازم نکرده خود‌شیرینی کنی! شما فقط کاری رو بکن که ازت خواسته شده!
ترمه دستش را به علامت آرام کردن طاهر بالا آورد و خودش رشته کلام را به دست گرفت:
- کجا پیداش کردین؟
فرمانده که از عصبانیت طاهر جا خورده بود با لحن محتاطانه‌ای پاسخ داد:
- پنج کیلومتری اینجا قربان. سعی داشت تنهایی و با دست خالی از سیم خاردارا رد بشه!
طاهر گفت:
- اذیتش که نکردین؟
- نه قربان! طبق دستوری که دادین نگهش داشتیم تا خودتون تشریف بیارین.