کتاب معماهای سیاسی در ایران دوران انقلاب و بعد از انقلاب اسلامی - جلد اول

کتاب معماهای سیاسی در ایران دوران انقلاب و بعد از انقلاب اسلامی - جلد اول به قلم داود علی بابایی، وقایعی که در شکل‌گیری انقلاب و سال‌های بعد از پیروزی انقلاب تاثیر داشته، حوادثی همچون کنفرانس گوادلوپ، تأسیس حزب جمهوری و رفراندوم برای تعیین نوع حکومت و همچنین منشأ و سرچشمه انقلاب اسلامی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

هر انقلابی بعد از مدتی انحراف و کجروی‌هایی در آن مشاهده می‌شود که بعضی از دید مردم در خفا می‌ماند و بعضی به طور آشکار مردم آن را مشاهده می‌کنند ولیکن خلاصه بعد از مدتی تمام معماهای سیاسی که در آن جامعه رخ داده است به وسیله مسقفین و مورخین و سیاستمداران به رشته تحریر درمی‌آید.

انقلاب اسلامی ایران نیز نمی‌تواند از این مسئله مستثنی باشد از 19 دی 56 تاکنون مسائل و معماهای سیاسی بسیاری به وقوع پیوسته است که بعضی آشکار گشته و بعضی نیمه آشکار و بعضی هنوز هویدا نشده است و شاید در آینده‌ای نه چندان دور پرده از آن‌ها برداشته شود.

این کتاب نیز مجموعه‌ای از این مسائل و معماها می‌باشد که با استفاده از جراید و کتاب‌ها و منابع و مآخذ داخلی و خارجی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.

قابل ذکر اینکه در طول 35 سال قوای سه گانه مجریه، مقننه و قضائیه در دوران‌های مختلف در سیطره گروه‌های راست و چپ و به عبارت امروزی محافظه کار و اصلاح طلب بوده است. در دوران انقلاب گروهی خواهان سقوط رژیم شاه بودند و گروهی از سیاستمداران و حتی روحانیون خواهان اصلاح این رژیم. گروهی خواهان توقف جنگ ایران و عراق بعد از فتح خرمشهر بودند و گروهی از کارگزاران خواهان ادامه جنگ سیاستمدارانی خواهان رابطه با آمریکا و گروهی خواهان علم رابطه با آمریکا بودند.

در هر حال هنگام نگارش این مجموعه سعی شده بی‌طرفانه و بدون تعصبات جناحی و سیاسی این معماهای تاریخی و سیاسی بازگشایی شوند. این جلد با معماهای سیاسی کنفرانس گوادلوپ شروع شده و با معمای سیاسی تعیین نوع حکومت خاتمه می‌یابد. در آخر کتاب نیز تصاویری درباره مباحث مطرح شده‌ی این جلد آورده شده است.

در بخشی از کتاب معماهای سیاسی در ایران دوران انقلاب و بعد از انقلاب اسلامی می‌خوانیم:

پس از سخنرانی مهندس بازرگان، آیت الله دکتر محمد بهشتی در یک مصاحبه پرسش و پاسخ در رابطه با ملاقات‌های او و دیگر اعضای شورای انقلاب با ژنرال هایزر و دکتر بختیار و سپهبد قره باغی و نیز توجیه ضرورت اینگونه تماس‌های دیپلماتیک گفت:

من دوستانی را که با مأموریت از طرف شورای انقلاب با هایزر و هر فرد خارجی دیگر ملاقات کرده باشند، آن‌ها را محکوم نمی‌دانم، برای اینکه این طبیعی است که در اداره یک انقلاب و اداره یک جامعه، ما باید با نمایندگان دشمن هم محبت بکنیم. مهم این نیست که کسی با کی صحبت کند، مهم این است که چگونه صحبت می‌کنند و از چه موضعی محبت می‌کنند.

من مکرر گفته‌ام که آنچه مهم است این نیست که افراد با نمایندگان خارجی صحبت می‌کنند یا نه، این مسئله اصلا نباید به عنوان یک مسئله ناپسند و نامطلوب مطرح شود، تا روی آن شایعه به وجود بیاید [...] این است که می‌خواهیم ملت ما در این جهت موضع‌گیری داشته باشد. موضع‌گیری صحیح این است که چگونه برخورد کنیم، اما در اصل برخورد اشکالی نیست..
در بررسی رویدادهای تاریخی و فعالیت‌های سیاسی پنهانی و نیز شناسایی نقش عناصری که در صحنه اینگونه عملیات دست داشته و نقش آفرین بوده‌اند، نمی‌توان تنها به یک نگرش تحقیقاتی محدود اکتفا کرد، زیرا چنین روشی ممکن است بخشی از زوایای پنهانی رویدادها را از نظر ما پوشیده نگه دارد. برای درک و تشخیص تمامی ماجرا باید محنه عملیات را، از ابعاد مختلف مطالعه کرد و همه بازیگران و نقش آفرینان را شناسایی نمود.