کتاب کلید بوتاکس به قلم منیژه لعلی، ابتدا عمل بوتاکس را به طور کامل تشریح کرده و سپس به بررسی عوامل پیری پوست، راههای جایگزین و عوارض جانبی آن میپردازد.
همۀ انسانها، بخصوص خانمها، علاقه دارند که جوانتر و زیباتر به نظر برسند. برای رسیدن به این هدف «که مذموم و ناپسند هم نیست» راههای بسیاری وجود دارد. از رژیمهای غذایی و ورزش گرفته تا انتخاب آرایش و لباس. به تازگی، علم و تکنولوژی نیز به کمک زیبایی آمده و انواع داروها، عملهای جراحی و دیگر روشهای علمی برای زیباتر شدن تجویز میشود.
تکنولوژیهای جدیدی که به کار گرفته میشوند دو تفاوت عمده با روشهای قدیمی دارند. تفاوت اول هزینه آنها است که معمولاً هزینه قابل توجهی در زندگی محسوب میشود و تفاوت دوم نیز میزان اطلاعات ما از آنها است.
اکثر شما میدانید که ورزش، رژیم غذایی و مواد آرایشی اگر به طور صحیح به کار گرفته شوند تأثیرات مثبتی در سلامت و زیباییتان دارند. از هزینه این روشها هم مطلع هستید. همچنین اطلاعات عمومی جامعه راجع به این موضوعات کافی است و کسی با شک و تردید به آنها نمینگرد. اما در مورد روش جدیدی مثل بوتاکس، اکثریت بالایی از مردم از جزئیات آن بیاطلاع هستند.
اکثرا فکر میکنند که این روش معجزه میکند. بعضی هم گمان میکنند که بسیار مضر است. با این حال در ایران استقبال بسیاری از بوتاکس شده و مردم تقریباً با چشم بسته، آن را مصرف میکنند. در میان آشنایان، خانواده و همکاران خود احتمالاً یک نفر را پیدا میکنید که تزریق بوتاکس انجام داده و یا قصد انجام این کار را دارد. خود شما چطور؟ آیا شما هم با دیدن تغییراتی که در صورت دوستتان پس از تزریق بوتاکس اتفاق افتاده، وسوسه شدهاید که این کار را انجام دهید؟
بهتر است کمی صبر کنید و پس از خواندن این کتاب تصمیم نهایی را بگیرید. در این کتاب سعی شده، از دیدی بیطرفانه، مضرات و منافع این روش توضیح داده شود تا شما بتوانید با آگاهی بیشتری برای استفاده از آن تصمیمگیری کنید.
در بخشی از کتاب کلید بوتاکس میخوانیم:
برای از بین بردن خطوط عمیق خنده که در دو طرف لبها از کناره بینی تا چانه ادامه دارند، نمیتوان از تزریق بوتاکس استفاده کرد، چون تزریق بوتاکس باعث بیحرکتی عضلاتی میشود که در خوردن و تکلم نقش دارند. به جای آن از پرکنندهها (Filler) استفاده میشود. فیلر: موادی هستند که برای جبران بافت نرم از دست رفته به کار میروند.
در ایران کلمه ژل به طور مصطلح به جای فیلر یا پرکننده به کار میرود که این امر ناشی از آن است که اکثر فیلرها به شکل ژل است اما چربی هم یک فیلر است که حالت ژلاتینی ندارد. با این تعریف فیلرها برای پر کردن محل چربی از دست رفته مثل گونهها، خط خنده و خط اخم به کار میروند.
در مواردی که به دلیل ضربه بر روی قسمتی از صورت گودی ایجاد شده باشد و یا برای پر کردن زخمهای فرو رفته و اثر باقیمانده ناشی از جوش یا آبله مرغان هم به کار میرود. از فیلرها برای فرم دادن و حجم دادن قسمتهایی از صورت (مثل لبها) نیز استفاده میشود. در مواردی که به دلیل فلج یک طرفه صورت عضله آن ناحیه تحلیل رفته و باعث عدم تقارن شده، میتوان از فیلرها خصوصا چربی استفاده کرد.
فیلرها را به 3 دسته میتوان تقسیم کرد:
1- قابل جذب 2- غیر قابل جذب 3- دیر جذب. نوع فیلر، با توجه به حجم مورد نیاز و محل تزریق انتخاب میشود. به این معنی که اگر نیاز به حجم زیادی از فیلر باشد قاعدتا چربی با توجه به ماندگاری، در دسترس بودن و امکان به دست آوردن دوباره ارجح است. در مورد کارهای کوچکتر معمولا ژلهای قابل جذب ارجح هستند زیرا تزریق فیلرهای غیر قابل جذب ممکن است به علت آنکه ذرات آن در بافت باقی میماند مانع از تزریقهای بعدی شده و در عین حال گلولههای کوچکی در محل تزریق ایجاد کنند.
بله
















