کتاب عکاسی آسان

پدرام حکیم زاده در کتاب عکاسی آسان، دیدگاه و بینشی عمیق و روشن درباره‌ی بنیان‌های عکاسی از جهات مختلف در اختیار شما قرار می‌دهد.

هانری کارتیه برسون، یکی از بهترین عکاسان جهان، گفته است: "عکاسی یعنی طوری به جهان نگاه کنیم که گویی اولین بار است آن را می‌بینیم".

اساس موضوع هنر، خلاقیت است و خلاقیت عبارت است از درک واقعی مفهوم "آهان"، که به معنی تداعی معقول افکار، حقایق و ایده‌ها به شکل تجربه‌ی جدیدی است که در عین خوش‌آیندی دارای معانی‌ ماورای اجزای آن هستند.

جهان بصری و عکاسی امروز با وجود تنوع و گستردگی وامدار تلاش خستگی ناپذیر عکاسانی خلاق است که همه‌ی زندگی خود را برای ایجاد نگاهی نو به زندگی و بیانی جدید از هستی وقف نمودند.

این عکاسان مانند نیوتن مفهوم "آهان" را پس از افتادن سیب بر روی سر خود و کشف راز جاذبه‌ی زمین، احساس کردند و این احساس را پس از فشردن دکمه دکلانشور دوربین عکاسی با همه‌ی انسان‌های جهان به اشتراک گذاشتند. معنای "لحظه‌ی قطعی" که برسون مطرح نموده ترجمان همان مفهوم "آهان" است که در روانشناسی خلاقیت امروز از آن نام برده می‌شود.

در این کتاب تلاش گردیده است راهکارهایی برای به سرعت رسیدن به درک مفهوم "آهان" در عکاسی به خواننده عرضه گردد.

با توجه به وسعت و گسترش پدیدارهای بصری مانند تصاویر گوناکون، تلفن همراه، اینترنت، تلویزیون در ابعاد و تکنولوژی گوناگون، شبکه‌های مختلف ماهواره‌ای و... موضوع آموزش عکاسی موضوعی پیچیده و چند وجهی شده است که برای شناخت ابعاد مختلف آن باید از زوایای گوناگون آن را مورد بررسی قرار داد. در این مجموعه سعی گردیده است با استفاده از سال‌ها تجربه‌ی تدریس این درس در مراکز و سطوح محتلف تحصیلی، خواننده در طی چند فصل به شکل تدریجی با ابعاد مختلف موضوع آشنا به شکلی بنیادین ویژگی‌های آن را درک نماید.

در بخشی از کتاب عکاسی آسان می‌خوانیم:

عکاسی علمی علاوه بر اینکه تحقیقات علمی را به تصویر می‌کشد به آن‌ها سندیت می‌بخشد و مطالعه آن‌ها را آسان‌تر می‌کند. عکس‌های علمی در نهایت سادگی آنچه را چشم‌های دانشمندان می‌بینند برای همیشه ضبط و ثبت می‌کنند. بعضی مواقع دانشمندان می‌توانند موضوع‌های علمی بسیار کوچک یا زودگذر یا خلی تاریک را که با چشم قابل رؤیت نیستند روی فیلم ثبت کنند.

عکاسی کلوزاپ، فتوماکروگرافی و فتومیکروگرافی سه رکن اصلی عکاسی علمی به شمار می‌روند. استفاده از این سه شیوه عکاسی به دانشمندان این امکان را می‌دهد که مثلاً یک حشره را در محیط زندگی طبیعی‌اش یا در زمینه‌ای روشن با استفاده از شیوه کلوزآپ، به منظور مطالعه اجزای اصلی تشکیل دهنده اندام‌هایش و مطالعه برش مقطعی بعضی از اندام‌هایش مثلاً چشم مورد مطالعه قرار دهند.

حساسیت امولسیون‌های عکاسی در مقابل نور که دامنه وسیعی را شامل می‌شود کمک می‌کند تا با استفاده از شیوه عکاسی فراطیف نگاری کمیت‌های بسیار ناچیز را فلزاتی که در یک آلیاژ به کار رفته است مشخص شود یا تله فتوگرافی این امکان را به ما می‌دهد تا ستارگانی را که با تلسکوپ نیز نی‌‌توانیم ببینیم رویت کنیم.

حساسیت فیلم به ذرات باردار نظیر الکترون‌ها دانشمندان را قادر می‌کند تا آن‌ها بتوانند موضوع‌هایی را که به کمک میکروسکوپ الکترونی بسیار بزرگ شده‌اند مطالعه کنند و از این طریق از نوع بار، مقدار جرم و سرعت ذرات آگاه شوند. از این رو که دوربین می‌تواند در شرایط غیر عادی نیز کارآیی داشته باشد و حتی در بدترین شرایط نوری که چشم انسان قادر به دیدن نیست کارآمد باشد، باید آن را چیزی فراتر از ابزار ثبت تصویر تلقی کرد.