کتاب دختر رودخانه

کتاب دختر رودخانه نوشته‌ی حبیبه باقری، روایتی است عاشقانه، اجتماعی، همراه با احساسات و عواطف ناب درونی انسان‌ها، که به بیان سرگذشت زنان قهرمان داستان پرداخته که در مسیر زندگی فارغ از سختی‌ها، مشکلات، شکست‌ها و موفقیت‌ها خواستند خود واقعی‌شان باشند.

در بخشی از کتاب دختر رودخانه (River girl) می‌خوانیم:

رضوان خانم دنیا به آخر رسیده بود، یعنی سیاوش حق نداشت برای زندگی خودش تصمیم بگیرد، حتماً می‌بایست به تقاضای سرکار علیه جواب مثبت می‌داد، چون شما رضوان خانم هستید همه چیز برایتان از بچگی فراهم بوده، شوهر هم یک دلخوش کنک بود که باید به هر قیمتی به دست می‌آوردید، که با رفتن او و جواب منفی موقتش که شاید با تنهایی فکر کردن به جواب مثبت تبدیل می‌شد این آتش را به پا کردی، این از حال عمه، آن هم از رضا که به خاطر حرف‌های آقای ارجمند رفت، حالا خوشحال باش چون بین من و رضا هم جدایی انداختی.

همه ساکت بودند حتی آقای ارجمند، برایم مهم نبود که دیگران چه می‌گویند، یکی باید برای همیشه جواب لوس‌بازی‌های رضوان را می‌داد، من رضوان را خیلی دوست داشتم و دارم اما منکر خیلی از اخلاق‌های بد او نمی‌شوم، چطور به خودش اجازه داد آن‌ روزها که رضا بی‌تاب من بود و اوضاع خانه‌شان آشفته شده بود برای این‌که من یک دختر ساده بدون ثروت و پول و پدر بودم هر توهینی که دلش خواست به من بکند، خدا می‌داند که قصدم تلافی نبود اما رفتن رضا مرا دیوانه کرد.

با آمدن آمبولانس من به حیاط رفتم، چند دقیقه بعد آقای ارجمند از اتاق بیرون آمد در حالی که ژاکت من به دستش بود آن را روی شانه‌هایم انداخت و گفت: تارا جان می‌دانم از دستم عصبانی هستی ولی رضا حق نداشت در حضور من و دیگران سر خواهرش داد بزند من رضا را از خودم نراندم فقط به او یادآوری کردم که هنوز زنده‌ام و خودم می‌توانم از رضوان بازخواست کنم او باید صبر می‌کرد تا ببیند عکس‌العمل من در مقابل بی‌ادبی رضوان چیست، نه اینکه خودش را جای من قرار دهد، تو هم ناراحت نباش من اجازه نمی‌دهم رضا از ایران خارج شود، اگر زیر زمین هم رفته باشد پیدایش می‌کنم زندگی تو و رضا هیچ ربطی به زندگی رضوان ندارد، سیاوش هم حق دارد به دلخواه خودش ازدواج کند کار رضوان بچه‌گانه است من خودم با او صحبت می‌کنم، حالا بلند شو بیا داخل سرما می‌خوری شکر خدا حال عمه‌ات بهتر است نیازی به بستری در بیمارستان نیست الان گروه اورژانس هم می‌روند.