بله
اشعار کتاب نی‌نامه‌های اشک نوشته پری انصاری، از جانی تازه برخوردارند، ترکیب‌ها، تشبیهات، سخت متین و استوار هستند. شعر سخیف و بازاری و آشفته در کار انصاری دیده نمی‌شود. بسیاری از ابیات را باید دوباره بخوانی تا در عمق جانت بیارامد.
کسی نیست که زیر بازوان تو را بگیرد و اشک از چهره‌ات بزداید. هیچ‌کس به تسلای روح خسته و تکه‌تکه‌ات نمی‌آید... از یتیمان قافله تو نیز جز با تار تازیانه یاد نمی‌کنند و تنها در میان این هلهله‌ها، آه شعله‌های درد توست که صورت‌های رنگ باخته و چشم‌های مصیبت دیده را می‌نوازد. تو مانده‌ای و داغ دست‌هایی که در علقمه افتاد و حنجره‌ای که از ناوک حرمله گلگون شد و سری که از قفا بریده شد و قامتی که زیر طعنه‌های تیغ ترک برداشت و آرام آرام قد کشید... .
برخی از عناوین سروده‌های آئینی این اثر شامل لحظه‌های تشنه، خداحافظ کربلا، آتش اندوه، ابری‌ترین توسل، در هوای کربلا، غروب کن خورشید، نای بی‌قرار، اینجا کجاست؟، امیر تشنه لب، پرپرم کنید، بی‌تابی، صلوات، سوگند، روضه در، خورشید به خون نشسته، غبار خاکستر، منظومه‌های غربت، شتاب کن زینب، دلتنگی، خلوت تبدار، ناله‌های زینب، آهسته گریه کن، دستان تو، تشنه‌ترین شعر، امام کوچک و... است.
در بخشی از کتاب نی‌نامه‌های اشک می‌خوانید:
ای نوحه خوان قلب زمین و زمان، سلام
آه ای گواه حسرت هفت آسمان سلام
بانوی صبر، مادر نی‌نامه‌های اشک
ام البنین، فاطمه، آرام جان، سلام
زخمی‌ترین شقایق دلداده‌ی حسین (ع)
ای دردهای عاشقیت، بی‌کران، سلام
ای بغض آب‌های جهان در گلوی تو
ای کوچه‌های تنگ دلت بی‌نشان، سلام
ای سینه‌ات صحیفه‌ای از سوگواره‌ها
ای شعله‌های آه تو در دل نهان، سلام
همسایه‌ی مزار امامان بی‌ضریح
ای آشنای غربت افلاکیان سلام
ای مونس همیشه‌ی این دشت بی‌چراغ
