بله
کتاب لجستیک در زنجیره تأمین با رویکرد مدلسازی در صنعت خودروسازی نوشته‌ی معصومه نظری، به بررسی کلیه‌ی فعالیت‌های پشتیبانی سازمان از جمله ذخیره‌سازی مواد، برنامه تولید، حمل و نقل، بسته‌بندی، توزیع، طراحی سیستم‌ها، مدیریت و مهندسی سیستم‌های پشتیبانی، مهندسی چرخه زندگی و خدمات مشتری پرداخته است.
در دهه‌های اخیر لجستیک برای سازمان‌ها به عنوان موضوعی اجتناب‌ناپذیر در آمده و در سبد هزینه‌های سازمان‌ها، نقش تعیین کننده‌ای پیدا کرده است، بطوریکه فعالیت‌های لجستیکی می‌تواند تأثیر چشمگیری بر کارایی و اثربخشی بگذارد. ارائه‌ی خدمات لجستیک کارا و اثربخش، یک موضوع حیاتی برای عملکرد بالای سازمان‌هاست. محیط به شدت رقابتی امروز، در کنار نیازها و تقاضای متغیر مشتریان، سازمان‌ها را مجبور کرده است که فرایندهای لجستیک خود را به صورت مستمر مورد ارزیابی و بهبود قرار دهند.
اقدامات لجستیک کمک شایانی به سازمان‌ها در برآورده کردن انتظارات و نیازمندی‌های مشتریان می‌نماید. خروجی‌های فرایند لجستیک که توسط سازمان‌های بیرونی برای یک سازمان فراهم می‌شود (از قبیل مکان تحویل، زمان تحویل، زمان انتظار برای تحویل، خدمات پس از فروش) به سادگی به وسیله‌ی مشتریان نهایی قابل لمس و ارزیابی است و نهایتاً عادت خرید مشتریان نهایی را شکل می‌دهند. بنابراین سازمان‌ها، باید دقت فراوانی را در هنگام انتخاب تأمین کننده‌ی مناسب برای اقدامات لجستیک خود داشته باشند تا بدین وسیله ضمن بدست آوردن فرصت‌ها و مزایای بسیار، سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهند.
هدف لجستیک حداقل کردن هزینه‌های سازمان با ایجاد مطلوبیت زمانی و مکانی برای کالا می‌باشد و این هدف با کمی کنکاش در تمام روش‌های لجستیکی قابل رؤیت است. روش‌هایی مانند لجستیک ناب، برون‌سپاری، لجستیک مجازی، لجستیک معکوس، مدیریت زنجیره تأمین، لجستیک یکپارچه و سایر نظریه‌ها و روش‌های لجستیکی به دنبال ایجاد مزیت رقابتی برای سازمان و افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های لجستیکی به عنوان بخش مهمی از هزینه‌های تولید سازمان می‌باشند. این بدان معناست که توجه به لجستیک در سازمان، ضامن ادامه‌ی بقا و بی‌توجهی به این بخش از سازمان موجب کاهش سهم بازار، کاهش سودآوری و زوال سازمان خواهد گردید.
در بخشی از کتاب لجستیک در زنجیره تأمین با رویکرد مدلسازی در صنعت خودروسازی می‌خوانیم:
آگاهی دادن در رابطه با اطلاعات محیطی حساس رویکرد مناسبی است که بایستی درفعالیت‌های ترفیعی بر آن متمرکز شده اما نیازمند این است که تغییرات واقعی درفعالیت‌ها انجام گیرد. پلونسکی بیان می‌کند که شرکت قبل از شروع تبلیغات محیطی بایستی بداند که از دید مشتریان کدام دسته از اطلاعات محیطی مهم‌اند و بایستی به اطلاع‌شان رسانیده شود.
آژانس حفاظت از محیط زیست، پیشنهاد کرده است که چنین اطلاعاتی لازم است به مصرف کنندگان آموزش داده شود و این توانایی را در آن‌ها ایجاد کند که تصمیمات مؤثرتری نسبت به استفاده صرف از شستن سبز (استفاده کمتر از مواد شوینده) اتخاذ کنند. ترفیعات سبز به عنوان ترفیع ویژگی‌های زیست محیطی محصولات، باید اطلاعات زیست محیطی رابه آگاهی مشتریانی که با شرکت در ارتباط هستند برساند.
گروهی از محققان دریافتند که تنها مصرف کنندگانی که درگیری زیست محیطی کمتری دارند به صورت مثبت تحت تأثیر تبلیغات سبز قرار می‌گیرند. بنابراین باید به بازاریابان سبز اجازه داده شود که از تبلیغات سبز به عنوان ابزاری در جهت رسیدن به مشتریان بالقوه استفاده نمایند. بدین وسیله مصرف کننده نه تنها درمورد این که کالا چگونه به حفاظت از محیط زیست کمک می‌کند آگاهی می‌یابد، بلکه ترغیب می‌شود کالا را خریداری نماید.
