کتاب جز عشق راهی نیست

دکتر برایان ال. وایس در کتاب جز عشق راهی نیست، نشان می‌دهد که چطور سفر درمانی به آینده می‌تواند باعث تغییر و اصلاح ما در زمان حال شود.

تا به حال چند بار دلتان خواسته است که به آینده سرک بکشید؟ دکتر برایان ال. وایس که پیش از این با بردن بیمارانش به زندگی‌های گذشته‌شان پیشگام در امر گذشته‌ درمانی بوده است، اکنون بیمارانش را به زندگی‌های آینده می‌برد و خواص شفابخش آینده‌ درمانی را در کتاب جز عشق راهی نیست (Same Soul، Many Bodies)، نشان می‌دهد.

دکتر برایان ال. وایس (Brian Leslie Weiss) از طریق ده‌ها پرونده مستند شامل خاطرات زندگی‌های گذشته و آینده نشان می‌دهد که در آینده هر یک از ما ده‌ها زندگی محتمل وجود دارد که عملکردهای ما در زندگی فعلی‌مان تعیین می‌کند کدام احتمال در زندگی آینده ما شانس بیشتری بیابد. او پس از سه دهه تجربه گذشته و آینده‌ درمانی به این نتیجه می‌رسد که همه روح‌ها با یکدیگر مرتبطند و در واقع همه از یک منشا هستند و روزی همگی به «یکتا» خواهند پیوست. ما به زمین می‌آییم تا شفقت و همدلی یاد بگیریم و به سطح بالاتری از آگاهی منتقل شویم.

اینکه آینده انعطاف‌پذیر است و اینکه ما در آن آینده حضور خواهیم داشت، مفاهیمی هستند که در کتاب جز عشق راهی نیست به آن‌ها پرداخته می‌شود. شفقت، همدلی، اجتناب از خشونت، شکیبایی و معنویت درس‌هایی هستند که همه‌ی ما ناگزیر به یادگیری آن‌ها هستیم. این کتاب از طریق ارائه‌ی نمونه‌های برخی از قابل ‌توجه‌ترین بیماران دکتر وایس، به شما نشان خواهد داد که چرا این درس‌ها تعیین‌کننده هستند و تمرین‌های ساده‌ای یاد خواهید گرفت که بتوانید آموختن این درس‌ها را در زندگی‌ شروع کنید. شاید عده‌ی کمی از شما تاکنون بازگشت به زندگی‌های گذشته یا آینده را تجربه کرده باشید. اما اگر تجربه نکرده‌اید، ناامید نباشید. اگر در این درس‌ها مهارت پیدا کنید، در این زندگی و زندگی‌های آینده‌تان شادتر، راحت‌تر، از نظر عاطفی غنی‌تر و موفق‌تر خواهید بود. دیگر چه می‌خواهید. اگر همه‌ی ما این درس‌ها را یاد بگیریم. آینده‌ی بهتری در انتظار همه‌ی ما خواهد بود. زیرا چه دانسته و چه ندانسته، همه‌ی ما در تلاش هستیم تا به هدف نهایی یعنی محبت، دست پیدا کنیم.

در بخشی از کتاب جز عشق راهی نیست می‌خوانیم:

ما جاودانه هستیم. ما ابدی هستیم. روح‌های ما هرگز نخواهند مُرد. بر این مبنا باید جوری رفتار کنیم که نشان دهد می‌دانیم جاودانگی موهبت است. به زبان ساده‌تر، {باید آماده‌ی جاودانگی شویم}، اینجا، اکنون، امروز و فردا و هر روز از همه‌ی زندگی‌های‌مان. اگر آماده باشیم، روح‌ها‌یمان در مسیر تکامل صعود خواهند کرد، به شفا و به سطوح متعالی‌تر نزدیک‌تر خواهند شد. در غیر این صورت، دوباره به نقطه‌ی شروع زندگی فعلی‌مان برمی‌گردیم، در واقع درجا می‌زنیم و ناگزیر درسی را که می‌توانستیم در همین زندگی یاد بگیریم. در زندگی‌های بعدی یاد خواهیم گرفت.