کتاب اشراقات ربانی در شناخت انسان توسط عباس کلهر به تحریر در آمده و در مورد پیرامون معرفت نفس و مسائل آن است. نام این کتاب از شریفه و اشرقت الارض بنور ربها اخذ شده است.
مطالب کتاب اشراقات ربانی از جمله راههایی برای در خود فرو رفتن است. برای کسب معانی، انسان نیاز به پاک سازی درون دارد تا قابل انوار الهی شود و بنای بیان آن بر اختصار و ایجاز است از این رو بر خوانندگان محترم است که از تدقیق و تفکر دریغ نکنند چون این مسائل در جهت خودشناسی است از این رو شایسته است تدبر در خور شود.
در بخشی از کتاب اشراقات ربانی در شناخت انسان میخوانیم:
برخی از اذکار خواندنی هستند و برخی دیدنی و برخی تعقلی. آیات الهی اذکار دیدنی هستند که در طبیعت دیده میشود به چشم ظاهر لذا نگاه با تدبر در صنایع الهی عبادت است و نگاهی الهی است واین نگاه ثواب و عبادت است.
خدا ظاهر است و آیات او اسماء و صفات و افعال او مظاهر اوست لهذا شناخت مظاهر در پی آن شناخت ظاهر را دارد.
خداوند عزیز و رحیم و ظاهر است و آنچه از ظواهر که قابل رویتند مظاهر الله هستند چرا که مظاهر اسم الله هستند از این رو طبیعت ذکر جَلی است و از جمله اذکاری که با چشم و عقل و عبرت گرفتن که کار عقل است بیان میشود یعنی زبان و دهان دراین بیان، همان عقل و چشم است زیرا نیل به حقیقت آنها از طریق رویت و سیر و سلوک در صنایع و تعقل و تدبر در آنهاست.
پس فهم شد بیان ذکر جلی و خفی متفاوت است لکن هدف هر دو واحد است. نگاه تعقلی به صنایع الهی منجر به اثر مظاهر بر نفس عاقل میشود چرا که از دید عقلانی آنچه که بر میآید عبرت و حقیقت است زیرا عقل حقیقت طلب است و در پی حقیقت و آن رابطهای که بین معقول و عاقل است اثر معقول را بر نفس عاقل مترتب میسازد و در واقع ذکر چیزی از حق را به ذاکر میرساند و اتحاد عاقل و معقول همین است که عقل با حق یکی میشود.
بله
















مبحث فعل و مبحث کمال یکم نقص داشت... بعضی جاها از کلام قلمبه سلمبه استفاده شده که خواننده رو فراری میده، اگر واسه عام نوشته نشده خوبه ولی اگر مخاطب عام است، دیگه نقص اصول انسانیت در بطن کالبد هستی رو که نباید با ادبیات تک بعدی نگاه فیلسوفانه نگارش کرد که رجوع کننده به کتاب، احتیاج به مرجع یا دیکشنری شرح کلمات مخصوص فلسفه و منطق رو داشته باشه