بله
مردمِ تایلند بانکوک را «کِرونگ تِب» (شهر فرشتگان) و کشور خود را موانگ تای یا پراتِت تای می‌نامند. همان‌طور‌که کشور ما را سرزمین گل‌وبلبل و هزارویک‌شب، پرشیا یا کشور پارس گفته‌اند، برای تایلند هم نام‌ها و لقب‌های گوناگون به‌کار می‌برند. نخست آن را سرزمین طلایی و «شهر ناو» می‌نامیدند و سپس به سیام مشهور شد و در 1939م، تایلند نام گرفت. گروهی آن را سرزمین برنج‌پرور می‌گویند و جمعی نیز کشور فیل یا سرزمین لبخند و عده‌ای هم آن را کشور زردپوشان، خطۀ آزادی و سرزمین هزارمعبد، نامیده‌اند.
شهر بانکوک که هم پایتخت و هم مهمترین بندر بزرگ تجاری تایلند است، در حدود 20 کیلومتری دریا (خلیج تایلند) واقع شده است و هوای مرطوب و گرمی دارد. فصل گرما از حدود اسفندماه آغاز می‌شود و تا خرداد‌ماه ادامه می‌یابد و کمی بعد فصل باران‌های شدید آغاز می‌شود که تا مهرماه ادامه می‌یابد. باران‌های بانکوک باران‌های سیل‌آسایی است که حدود 15دقیقه طول می‌کشد و خیابان‌ها برای مدت کمی از آب پر می‌شود؛ اما این اتفاق برای مردم عادی است و رفت‌وآمد اتومبیل‌ها قطع نمی‌شود. سیستم جمع‌آوری آب، به‌صورتی است که آب‌های باران را به کانال‌های مخصوص هدایت می‌کند و خیلی زود سطح خیابان‌ها خشک می‌شود. جوی‌ها نیز اغلب سرپوشیده است
