کتاب بازمانده

در گرگ و میش هوا، ناگهان صدای رگبار شنیدم. یک لحظه احساس کردم روی سنگر کناری، تیربار گذاشته‌اند و دارند شلیک می‌کنند. سنگر می‌لرزید. از سنگر پریدم بیرون. آرام سرم را از خاکریز بالا بردم. برای اولین بار، دیدم تانک‌ها ردیف و به صورت دشت‌بانی ـ شطرنجی ـ آرایش گرفته‌اند. پشت ‌سر تانک‌ها، نفربرهای زرهی ایستاده‌اند. نگاهی به امتداد خاکریز خودمان انداختم. یک جیپ 106 ایستاده و سه نفر از نیروها داخلش خوابیده بودند. تا آمدم به خودم بیایم، دو نفر کماندوی عراقی هم‌زمان دو عدد نارنجک به داخل جیپ پرت کردند. نارنجک‌ها منفجر شدند و نیروهای داخل ماشین تکان مختصری خوردند و به شهادت رسیدند. وقتی نیروهای دشمن را در حال پیش‌روی دیدم، شوکه شدم. فریاد زدم: «رسول! رسول! از سنگر بیاید بیرون. عراقیا عراقیا!» نفربرها نزدیک شده، چند سرباز از آن پیاده شدند. با فریاد گفتم: «اِ اِ اِ سربازا اومدن.» چند رگبار زدم. از داخل نفربرها، نیروهای عراقی تندتند پیاده شده، به سمت ما آمدند. از فرصت استفاده کردند و چند نارنجک به این ‌طرف خاکریز انداختند ـ که یکی از نارنجک‌ها در نزدیکی سنگر ما منفجر شد.