بله
محمدرضا بابایی در کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول سعی کرده که تمامی اقدام‌های موفق و ناموفق به ربایش هواپیما از سال 1919 تا 1986 را مورد بررسی قرار دهد و برای هرکدام به صورت خلاصه توضیحی ارائه کند. علاوه بر این نویسنده به طور کامل شیوه‌های مختلفی را که دهه‌ها برای ربایش هواپیما به کار گرفته شده، تقسیم‌بندی کرده است.
درباره‌ی کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول
بسیاری از ما در فیلم‌ها و داستان‌ها حکایت هواپیمارباهایی را دیده‌ایم که تصمیم می‌گیرند به قصد کسب ثروت یا باورهای ایدئولوژیک، دست به این عمل مجرمانه می‌زنند و در این بین مسافران و کادر پروازی که معلق در آسمان و گیر افتاده در این فضای بسته، جایی برای فرار و پناه گرفتن ندارند، ناچارند با ترس، شاهد تصمیم ربایندگانشان باشند. محمدرضا بابایی، نویسنده‌ی کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول، پژوهشی مستند و دقیق درخصوص یکی از حساس‌ترین رخدادهای تاریخ هوانوردی ارائه داده است.
این کتاب در کنار تعریف حوادث هواپیماربایی در طول تاریخ، سعی دارد با تحلیلی جامع و کامل، از علت‌ها و نتیجه‌های شکل‌گیری این حادثه‌ها و وضعیت عاملان آن ارائه دهد. خواندن این کتاب به شما در یافتن درکی جامع نسبت به چرایی و چگونگی این هواپیماربایی‌ها در طول تاریخ کمک بسیاری می‌کند. محمدرضا بابایی خود به مدت 32 سال به‌عنوان افسر فنی در بخش‌های هواشناسی و مرکز مطالعات راهبردی نیروی هوایی ارتش کار کرده. او از سال 1380 تالیف و ترجمه‌ی بیش از چهل عنوان کتاب در حوزه‌های هوانوردی و هواشناسی پرداخته و مجموعه‌ی ارزشمندی را در اختیار علاقه‌مندان این حوزه قرار داده است.
معلق در میان ابرها
محمدرضا بابایی در این کتاب اقدام به هواپیماربایی را یک جرم عادی تلقی نمی‌کند و آن را نوعی از نافرمانی مدنی در نظر می‌گیرد که زاده‌ی شرایط سیاسی و اجتماعی جهان در قرن بیستم است. بازه‌ی زمانی که این کتاب پوشش می‌دهد، از 1919 تا 1986 است؛ تقریبا از آغاز پروازهای تجاری و بدل شدن پرواز هوایی به‌عنوان شکلی پذیرفته‌شده از جابه‌جایی تا دوره‌ای که با تغییر قوانین جهانی و افزایش چشمگیر اقدامات امنیتی، باعث کاهش قابل توجه اقدام به هواپیماربایی شدند. انتخاب این بازه‌ی زمانی، خواننده‌ی کتاب را با این حقیقت مواجه می‌کند که هواپیماربایی چگونه از مجموعه تصمیم‌هایی منفرد و شخصی بدل به بحرانی جهانی شد و بعد آرام‌آرام محو گردید.
ایدئولوژی یا جنون؟ ریشه‌های روانی هواپیمارباها
از ویژگی‌های خوب کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول می‌توان به طبقه‌بندی جزئی انواع هواپیماربایی اشاره کرد. نویسنده برای انواع مختلف هواپیماربایی، نیت‌های سیاسی، ایدئولوژیک، پناهندگی‌محور، مجرمانه و نمایشی را در نظر می‌گیرد و سعی می‌کند که برای هرکدام ریشه‌های تاریخی و رفتارشناسی دقیقی ارائه دهد. این کار باعث می‌شود تا خواننده بتواند الگوهای مشابه و متفاوت در میان این رخدادها را تشخیص دهد. محمدرضا بابایی در این کتاب سعی کرده تا حد امکان به انگیزه‌های هواپیماربایان نیز بپردازد؛ از سرکوب اجتماعی - سیاسی تا اختلال‌های روانشناختی و نیاز به دیده شدن و حتی نیت‌های مالی. سرنوشت این افراد نیز پس از اقدام مجرمانه‌شان بررسی می‌شود؛ از اعدام تا زندان، از مبادلات سیاسی تا فراموشی در تاریخ. زبان نوشتار این کتاب روان و ساده است و رویکردش تا حد امکان بی‌طرفانه است و نویسنده سعی دارد روایتی تحلیلی مبتنی بر گزارش‌های مکتوب براساس پرونده‌های حقوقی واقعی ارائه دهد.
انتشارات آرمان رشد این کتاب را چاپ و منتشر کرده است.
کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول برای شما مناسب است اگر
- در حوزه‌ی تاریخ معاصر پژوهش می‌کنید.
- از علاقه‌مندان به مسائل امنیتی و سیاسی به شمار می‌آیید.
- روزنامه‌نگار یا دوستدار تحلیل ریشه‌ای رفتارهای خشونت‌آمیز و مجرمانه هستید.
در بخشی از کتاب نافرمانی در آسمان - جلد اول: هواپیماربایی در جهان از 1919 تا 1986: انواع و مهم‌ترین علل هواپیماربایی، انگیزه‌ها و سرنوشت هواپیماربایان می‌خوانیم
از ابتدای راه‌اندازی هوانوردی تجاری، خراب‌کاران، سامانۀ هوانوردی را بستری مناسب برای اجرای اقدامات غیرمجاز و تصرف غیرقانونی آن در جهت نیل به اهداف شوم خود قرار داده‌اند. ازآنجاکه فرودگاه‌ها یکی از مکان‌های عمومی جامعه‌اند، لذا در ابتدا اهداف نسبتاً مناسبی برای حملات تروریستی محسوب می‌شدند. درنتیجه از دهۀ 1910 میلادی، با تعداد قابل‌توجهی از هواپیماربایی‌های کوچک و بزرگ مواجه شدند. اگرچه امروزه فرودگاه‌ها به انواع سامانه‌های مراقبتی و حفاظتی فنّاورانه مجهز شده‌اند، اما عمومی بودن فرودگاه همچنان سهولت دسترسی را برای خراب‌کاران مهیا ساخته و آن‌ها را به اهداف ترجیحی برای متخلفان تبدیل می‌کند.
به‌منظور درک علل ریشه‌ای خراب‌کاران، در جهت انتخاب سامانۀ هوانوردی به‌عنوان بستری مناسب برای اقدامات خود و همچنین توسعۀ اقدامات متقابل برای بهبود حفاظت از سامانۀ هوانوردی و کاهش تعداد حملات تروریستی، تحقیقات گوناگونی به انجام رسیده و هفت دلیل عمدۀ ذیل برای انجام این‌گونه اقدامات شناسایی شده است.
بی‌ارزش نمودن تجلی قدرت دولتی را که شرکت‌های هواپیمایی و فرودگاه‌ها نمایندگی می‌کند.
طراحی یک دسترسی جهانی، حتی اگر ماهیت محلی داشته باشد.
ایجاد پیامدهای اقتصادی فراتر از توان هوانوردی غیرنظامی.
انتقال سریع اطلاعات، افزایش مخاطب و میزان تأثیر.
