نقد، بررسی و نظرات کتاب قتل عام پاستیلی - چو یه اون

من خودم به شخصه عاشق نماد و کتاب های سورئال نمادینم ولی فکر میکنم این کتاب از نمادین رد شد و بیشتر شبیه به رویای فردی با شکم پر از کله پاچه شد! اولش قشنگ بود، حس چندش و ترس رو خوب منتقل کرد و حتی تا چند اپیزود خوب پیش رفت ولی بعد دیگه احمقانه شد. ارتباط با شیطان پرستی اولین گزینه ای بود که دلم رو زد. ناگهان کتاب از فلسفه ی درد اجتماعی رفت تو فیلم ترسناک های زرد هالیوودی! بعد این هم خیلی چیز های دیگه اومد که امیدم به کتاب رو کلا ناامید کرد. و پایانش؟ خب به نظر من بهتر بود همون اول و پایان رو نگه میداشت و بقیه رو حذف میکرد. یعنی شخصیت یوجی بس بود. بقیه اش الکی کش دادن کتاب و توهمی بازی خالص بودن! بخونید به امید خدا که برای شما اینقدر ناامید کننده نباشه!

عجیب و غریب بود. اون حس سرد بودن و بی اهمیتی نسبت به همدیگه که تو سریال های کره ای هم اغلب می بینیم تو این داستان هم نفوذ کرده بود. نه می شد باهاش غمگین شد نه ذوق کرد. داستانی تهی، پوچ و توخالی که تو پوسته ای از چیزای عجیب و غریب و گاها بی معنی گرفتار شده.

جالب و تکان‌ دهنده اینکه مجبور باشیم برای با هم بودن متوسل به کارهای عجیب بشیم یا فررندان برای باهم بودن‌ والدین چقدر درد بکشن تکان‌ دهنده تر بود ترجمه عالی بود با تشکر از کتابراه