کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول: کتاب اول مجموعه نیکی گلسرخ

کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول نوشته‌ی فریبا کلهر عنوان اول مجموعه‌ی نیکی گلسرخ است و این شخصیت دوست‌داشتنی و دفترچه‌ی خاطرات سخنگویش را معرفی می‌کند. نیکی، دختربچه‌ای ده ساله است که با دفترچه‌اش حرف می‌زند و همه چیز را در آن می‌نویسد. او و خانواده‌اش مجبورند مدام اسباب‌کشی کنند و نیکی از اینکه دوباره باید مدرسه‌اش را عوض کند خیلی ناراحت است. او چطور می‌تواند با این اوضاع کنار بیاید؟

درباره‌ی کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول

نیکی گلسرخ، اسم مجموعه‌ای جذاب برای کودکان به قلم فریبا کلهر است. کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول، اولین عنوان این مجموعه است که نیکی و دفترچه‌ی سخنگوی بانمکش، هودی پرماجرا، را به ما معرفی می‌کند. نیکی دختر 10 ساله‌ی شیرینی است. او دوست دارد که حیوان خانگی داشته باشد اما حالا که نمی‌شود، دفترچه‌اش را به‌عنوان بهترین دوست و همدمش انتخاب می‌کند. دفترچه‌اش واقعا حرف می‌زند! او کلمه‌ها را می‌خورد و به نظرش هر کلمه مزه‌ی خاصی دارد. بعضی کلمه‌ها مزه‌ی شیرکاکائو می‌دهند بعضی کلمه‌ها مزه‌ی ژله. بعضی‌ها هم مزه‌ی خوبی ندارند. هودی پرماجرا، چیزهای دیگری را هم دوست دارد، مثلا پاک کن که قلقلکش می‌دهد. نیکیِ رمان کودک نیکی گلسرخ و شانس روز اول هم بعضی چیزها را دوست دارد و بعضی‌ها را نه. مثلا عاشق کلم پلوست ولی از کلمه‌ی تخلیه هیچ خوشش نمی‌آید. مخصوصا وقتی حرف تخلیه‌ی خانه به میان می‌آید. آخر آن‌ها مستأجرند و صاحب‌خانه‌ها درک نمی‌کنند که جابه‌جایی خانه و مدرسه چقدر می‌تواند سخت باشد.

در داستان تصویری نیکی گلسرخ و شانس روز اول، نیکی بانمک و دوست‌داشتنی، آن‌قدر به خاطر جابه‌جایی دوباره‌ی مدرسه‌اش اضطراب گرفته است که حتی نمی‌تواند راحت به دستشویی برود. مامان و بابا او را دکتر می‌برند تا ببینند چرا این اتفاق افتاده اما او ته ته ته دلش می‌داند که موضوع چیست. باید یک بار دیگر هم با شجاعت تمام، وارد یک مدرسه‌ی جدید شود و با تلاش فراوان دوست پیدا کند.

فریبا کلهر در کتاب مصور نیکی گلسرخ و شانس روز اول، به کودکان یاد می‌دهد که نوشتن، یکی از راه‌های مفید برای تجزیه و تحلیل افکار و احساساتمان است و می‌تواند راه امنی برای ابراز احساسات باشد. در عین حال، به کودکان کمک می‌کند یاد بگیرند چطور با چالش‌های سخت زندگی کنار بیایند و چگونه به جای فرار از مشکلات آن‌ها را حل کنند. تصاویر ویدا کریمی برای داستان نیکی گلسرخ و شانس روز اول نیز، به فضاسازی بهتر کتاب و جذابیت بیشتر آن کمک می‌کند.

داستان آموزنده‌ی نیکی گلسرخ و شانس روز اول را نشر افق به چاپ رسانده است.

کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول برای شما مناسب است اگر

• 8 تا 12 ساله هستید و می‌خواهید رمانی جذاب بخوانید.
• دوست دارید با دختری مهربان و خلاق و دفترچه‌ی بانمکش آشنا شوید.
• می‌خواهید کتابی بخوانید تا به شما کمک کند دوستان جدید پیدا کنید و با شرایط سخت کنار بیایید.
• مربی یا معلم دبستان هستید و می‌خواهید درباره‌ی موضوعات دوستی، تغییر، کنار آمدن با چالش‌های زندگی و... کتابی به کودکان دبستانی معرفی کنید.

در بخشی از کتاب نیکی گلسرخ و شانس روز اول: کتاب اول مجموعه نیکی گلسرخ می‌خوانیم

گفتم: «اگر می‌توانستم به کسی کمک کنم، به خودم کمک می‌کردم که از فشار دست‌شویی خوابم نمی‌بَرد.»

مادر کارتن‌ها را ول کرد، از روی کاناپه بلندم کرد و هُلم داد طرف دست‌شویی و گفت: «خدایا، چرا ما مادرها این‌قدر بدبختیم که باید حواسمان به همه‌چی باشد؟»

از توی دست‌شویی صدایش را می‌شنیدم که هنوز داشت با خدا حرف می‌زد: «خدایا چرا یک دختر ده‌ساله باید جیشش را نگه دارد؟ چرا حقوق رامین زیاد نمی‌شود؟ چرا من با دو تا لیسانس نمی‌توانم کار پیدا کنم؟ چرا رامین با لیسانس مدیریت بازرگانی باید توی خشک‌شویی کارگری کند؟ چرا این ظرف‌ها نمی‌شکنند تا در اسباب‌کشی بعدی بارمان سبک‌تر باشد؟ چرا... خدایا، چرا خشک‌شویی‌ها را از روی کره‌ی زمین نیست و نابود نمی‌کنی؟»

وقتی بیست دقیقه‌ی بعد از دست‌شویی بیرون آمدم، نصف کارتن‌ها باز و ظرف‌ها جابه‌جا شده بودند، اما حرف‌های مادرم با خدا تمام نشده بودند.

«خدایا، چرا درست وسط برف و بوران باید اسباب‌کشی کنیم؟ چرا رامین امروز که باید به من کمک کند رفته سر کار؟ چرا مردم این‌قدر چروک و لکه تولید می‌کنند؟»

برای دیدن برف رفتم پشت پنجره. از طبقه‌ی پنجم می‌شد تمام پشت‌بام‌ها را دید. یک دنیا پشت‌بام با کولرهای برف‌گرفته و دیش و بند رخت! گفتم: «شاید فردا مدرسه‌ها تعطیل شوند.»

مادر گفت: «حالا فردا تعطیل بشود، پس‌فردا که باید بروی مدرسه‌ی جدید! می‌خواهی دو روز نروی دست‌شویی؟»

مادر برای خودش و من توی ماگ‌های مخصوصمان چای ریخت. ماگ من یک ماگ سفید و ساده است. روی ماگ مادرم عکس زنی مد روز است که عینک‌آفتابی زده.

مادر گفت: «بیا... بیا اینجا بنشین، آلی بالو خانم، و بگو ببینم چه حسی داری که فردا می‌روی مدرسه‌ی جدید.»