نقد، بررسی و نظرات کتاب آدم‌های زندگی قبلی - فریبا وفی

در نگاه اول فریبا وفی خیلی هنرمندانه، آرام و عمیق، حس و حال مهاجرت و دلتنگی برای گذشته و وطن را نشان داده. به عنوان یک مهاجر با خیلی از قسمتهای دلتنگی وطن و مرور خاطرات گذشته که شخصیت اصلی در کشور دیگر داشت، همذات پنداری کردم و لذت بردم. علاوه بر این، این کتاب فقط داستان مهاجرت نیست، داستان تلاش یک زن برای بیرون آمدن از سایه گذشته، برچسب ها و نقشهایی که در زندگی قبلی داشت (زنی منفعل که مدام از همسرش برچسب ناکافی بودن میخورد و حتی مادر شدنش هم برای همسرش بی اهمیت بود) و رسیدن به آزادی انتخاب است. راوی زن قصه که اسمش هم معلوم نیست (ممکنه هرکدوم از ما باشیم) با وجود زندگی در یک کشور جدید، هنوز با خاطرات تبریز و آدم های زندگی قبلی اش درگیر است. حس تنهایی در عین آزادی را به زیبایی نشان می دهد. خواندنش تجربه ای متفاوت دلنشین و تأمل برانگیز بود. بخصوص اگر مهاجر هستید یا در شرف این تصمیم هستید، خواندنش را پیشنهاد میکنم. ممنونم از کتابراه که نسخه الکترونیکی کتاب را تهیه کردند.

آدم های زندگی قبلی» رمانی آرام، درون گرا و تأمل برانگیزه که بیشتر از حادثه، روی ذهن و احساسات شخصیت ها تمرکز می کنه. فریبا وفی با نثر ساده و دقیق، تنهایی، خاطره و روابط ناتمام رو روایت می کنه. داستان کشش بیرونی زیادی نداره، اما برای خواننده ای که به روایت های روان شناسانه و ظریف علاقه منده، عمیق و ماندگاره؛ هرچند ممکنه برای بعضی ها کند و کم اتفاق به نظر برسه

فریبا و فی استاد بیان نهانی‌ترین احساسات زنانه این بار از زبان زنی روایت می‌کند که به آلمان مهاجرت می‌کند و در حالی که می‌کوشد با فضای جدید خو گیرد به تناوب در خیال به گذشته سفر می‌کند و خواننده را در جریان پیشینه زندگی و علت مهاجرت خود قرار می‌دهد.
خواننده با وجود حرکت مداوم بین حال و گذشته توالی داستان را به راحتی دنبال می‌کند و هر دو بخش را زنده و پرکشش می‌یابد.