کتاب 2066، یک دومینوی فضایی

آریا فضانوردی است که در ماموریت سفر به مریخ در یک کرمچاله‌ی فضایی گیر می‌کند و این چهار ساعت به اندازه‌ی بیست و چهار سال طول می‌کشد. کتاب 2066، یک دومینوی فضایی، نوشته‌ی مهدی اسلامی داستان تخیلیِ سفری است به مریخ و به درون انسان. داستان مردی که پس از گذشت بیست و چهار سال، هیچ آثاری از پیری در وجودش رخنه نکرده و حال بعد از بازگشت به خانه، در تقلای یافتن روزهای از دست رفته، روزنه‌های عشقی بی‌زمان را می‌یابد.

درباره‌ی کتاب 2066، یک دومینوی فضایی

سال 2042 میلادی است. آریا، فضانورد سی ساله به همراه یک گروه برای مأموریتی به مریخ اعزام می‌شود اما سفر آن‌طور که باید پیش نمی‌رود. آن‌ها ناخواسته وارد یک کرم‌چاله می‌شوند و بعد در مدار یک سیاه‌چاله‌ی عظیم می‌افتند. کاری از دستشان ساخته نیست و حدود چهار ساعت در وضعیتی معلق باقی می‌مانند. خوشبختانه می‌توانند نجات پیدا کنند، به نظر می‌رسد همه چیز به خیر گذشته ولی نه آن گونه که فکرش را می‌کردند. این چهار ساعت بر روی زمین بیست و چهار سال گذشته و هیچ معلوم نیست بتوانند روزی زندگی قبلی‌شان را بازیابند.

کتاب 2066، یک دومینوی فضایی، نوشته‌ی مهدی اسلامی رمانی است در ژانر علمی و تخیلی که با فلسفه، زندگی و عشق در هم می‌آمیزد. فضانوردانی که به دلیل انحنای زمان در نزدیکی سیاهچاله، بیست و چهار سالِ زمینی را در چهار ساعت سپری کرده‌اند، اکنون باید دوباره جایگاه خودشان را روی این کره‌ی خاکی پیدا کنند. تنهایی عمیقی در انتظار آریاست؛ چراکه با بازگشتش کسی منتظر او نیست و تمام چیزهایی که روزی می‌شناخته، یا از بین رفته‌اند یا رنگی متفاوت به خود گرفته‌اند. خانه‌ی پدری حالا به جایی متروکه تبدیل شده؛ او متوجه می‌شود که پدر و مادرش تا لحظه‌ی مرگ، چشم‌انتظار او بوده‌اند. همسایه‌ی آن‌ها آقای راز، که زمانی همسن او بوده، حالا پنجاه و چهار ساله است و دو دختر با نام‌های آناهیتا و آیریس دارد. آناهیتا، حالا بیست و پنج ساله شده و دانشجوی دکترای فیزیک کوانتوم است و ارتباطی عمیق و پیچیده بین او و آریا در حال شکل‌گیری است. از سوی دیگر آیریس که همه فکر می‌کنند به اختلال اوتیسم مبتلاست، در حقیقت یک نابغه با ذهنی درخشان است که کارهای مهمی برای بشریت خواهد کرد.

بازگشت از کرمچاله؛ آریا در جهانی که دیگر مال او نیست

آریا نمی‌داند واقعا چندساله است و پرسش‌ها، حس بی‌مکانی، بی‌زمانی، فقدان و تناقض‌های هویتی، او را درگیر کرده‌اند. گویی این انحنای زمانی، مانند اولین دومینویی بوده که اتفاقات دیگر را رقم زده، اتفاقاتی دردناک، حسرت‌برانگیز و غیرقابل پیش‌بینی؛ حوادثی که در نهایت به تمامی، از حیطه‌ی کنترل او خارج می‌شود. مهدی اسلامی تلاش داشته با ارجاعاتی برون متنی به آثاری چون بیگانه‌ی کامو، آن‌ها را برای خواننده برجسته‌تر کند.

داستان تخیلی 2066، یک دومینوی فضایی روایتگر ماهیت مملو از ناشناخته‌های جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. جهانی که با تمام وجود، بخشی از آن هستیم اما کماکان چیستی ماهیت آن برایمان محل سوال است. آریا با وجود تجربه‌هایی که داشته، کماکان باور دارد در جهانی زندگی می‌کند که خالقی، تمام آن را ساخته است و از سوی دیگر آناهیتا، جهان را چیزی جز ماده نمی‌بیند و هر دوی آن‌ها نماینده‌ی آدم‌هایی از نسل‌های متفاوتند. آریا با اینکه سی سالش است، اما هنوز عقایدش و طرز فکرش نسبت به جهان همان رنگ و بوی جادویی و معنوی قدما را دارد؛ او اکنون در جهانی زندگی می‌کند که دیگر متعلق به او نیست. مهدی اسلامی، در این کتاب تلاش کرده تا داستانی هیجان‌انگیز را با دغدغه‌های عمیق انسان امروزی درهم بیامیزد. انسانی که در تکاپو برای فهمیدن محیط اطرافش، از سرعت پیشرفت‌ها و تغییرات اساسی آن در می‌ماند.

این داستان علمی تخیلی را می‌توانید در انتشارات قصه‌باران بخوانید.

کتاب 2066، یک دومینوی فضایی برای شما مناسب است اگر

• به فیلم‌ها و داستان‌های تخیلی و آثار کسانی همچون آرتور سی کلارک علاقه دارید.
• از آثار علمی تخیلی‌ای مانند اینترستلار که زمان را به دغدغه‌ای فلسفی بدل کرده‌اند لذت می‌برید.
• به علم فیزیک علاقه‌مند هستید و در عین حال به مسائل ماورالطبیعی علاقه دارید و تقابل میان علم و فراعلم را دنبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب 2066، یک دومینوی فضایی می‌خوانیم

بالاخره آیریس را پیش روانشناس بردیم. به‌اجبار و برای اولین بار پدرم را که اوضاع قلبش بعد از آن سکتۀ ناگهانی کمی بهتر شده بود با مادر پیرم تنها گذاشتیم. بیچاره پدر که در عرض یک ثانیه همسر زیبایش را از دست داده بود و حالا باید با پیرزنی به سن مادرش زندگی می‌کرد. انصافاً چه سرنوشت شومی!

همان‌طور که حدس می‌زدم کار چندانی از دست روانشناس ساخته نبود، چون نمی‌توانستیم علت اصلی افسردگی آیریس را برایش تعریف کنیم. بدجوری گیر افتاده بودم. واقعیت آن بود که نمی‌دانستم چطور هم‌زمان هم رازهای مادرم و آیریس را مخفی نگه‌دارم و هم اوضاع روحی و جسمی آن‌ها را روبه‌راه کنم. آریا هم از دیدن آن کلاف سردرگم به‌شدت پکر شده بود و به‌وضوح خودخوری می‌کرد، چراکه عاشق آیریس بود و دیدن او به آن شکل اسف‌بار برایش خیلی ناراحت‌کننده بود. درکش می‌کردم، اما نمی‌دانستم چه باید کرد. اگر لب‌ازلب باز می‌کردم، ممکن بود آیریس و مادرم را برای همیشه از دست بدهم.

برعکس من که مثل مهره‌ای آچمز در شطرنج دهانم مهر‌وموم‌ شده بود، ناگهان آریا چیزی را که از آن می‌ترسیدم به زبان آورد. راز رؤیاهای صادقۀ آیریس را بدون هیچ کم‌وکاستی برای روانشناس تعریف کرد و بعد نفسی به آسودگی کشید. خشمگین و عصبی از کاری که آریا کرده بود با مشت روی میز دکتر پاریس کوبیدم و از جا بلند شدم. وحشت‌زده دست آیریس را محکم کشیدم تا بی‌معطلی از مطب بیرون برویم، اما دکتر این اجازه را نداد. با زبانی چرب‌ونرم سعی کرد من را آرام کند و اطمینان بدهد که راز آیریس راز او هم هست، البته از قبل هم می‌دانستم که روانشناسان محرم اسرار بیمارانشان هستند و از لحاظ حرفه‌ای حق فاش کردن رازهای آن‌ها را ندارند. بااین‌حال ترس از رسانه‌ها و دانشمندان در آن زمان تقریباً عقلم را زایل کرده بود و تنهاوتنها محافظت از خانواده‌ام درمقابل آن‌ها بود که برایم اهمیت داشت.