معرفی و دانلود کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم

معرفی کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم

گندم حتی نمی‌تواند دوست‌های دخترش را به مادرش معرفی کند، چه برسد به علی! او می‌داند که مادرش درکی از «رفیق جنس مخالف» ندارد. او مجبور است تا ابد همه‌چیز را از خانواده‌اش مخفی کند. کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم نوشته‌ی فاطمه آریان و مهسا تنگ شکر داستانی اجتماعی درباره‌ی محدودیت‌های دختران در اجتماع و سخت‌‌گیری‌های بی‌جا در خانواده‌های سنتی است که موجب می‌شود آسیب‌های جبران‌ناپذیری به زندگی دختران وارد شود.

درباره‌ی کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم

«دختر نباید بعد از 9 شب بیرون باشد»، «دختر نباید بلند بخندد»، «دختر نباید مجرد بماند و ازدواج نکند» و... . این موارد تنها گوشه‌ای از معضلاتی هستند که دختران با آن مواجه‌اند. بسیاری از این محدودیت‌ها و محرومیت‌ها همیشه سربه‌مهر باقی می‌مانند و کسی درباره‌ی آن‌ها سخنی نمی‌گوید، اما فاطمه آریان و مهسا تنگ شکر کوشیده‌اند تا در کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم مخاطبان خود را با چالش‌ها و محدودیت‌هایی که دختران برای انجام ساده‌ترین کارها همچون سفر رفتن و ساز زدن، با آن‌ها روبه‌رو هستند، آشنا کنند.

شخصیت اصلی داستان به آرزوهایم قول رسیدن دادم به مطب روانشناس رفته است تا درباره‌ی آسیب‌های روحی و روانی که از طرف خانواده و جامعه بر او وارد شده است، سخن بگوید؛ آسیب‌هایی که تا کسی آن‌ها را تجربه نکرده باشد، درکی از آن‌ها ندارد. نام این شخصیت گندم است. نخستین چالش و کشمکشی که در سن کودکی به دلیل «دختر بودن» تجربه کرده، مربوط به روزی است که به جشن تولد هم‌کلاسی مدرسه‌اش دعوت شد اما مادرش اجازه نداد که در آن مراسم شرکت کند. این واقعه مانند یک سیلی، به گندم نشان داد که دختر بودن در اجتماع ما چیزی شبیه به جرم و جنایت است و می‌تواند انسان را از انجام هر کاری محروم کند.

یکی از نکاتی که فاطمه آریان و مهسا تنگ شکر در داستان اجتماعی به آرزوهایم قول رسیدن دادم به آن اشاره کرده‌اند نگاه غلط اجتماع به مقوله‌ی روانکاوی است. نویسندگان این داستان سعی دارند تا با بازگویی گفت‌وگوهایی که در جلسه‌ی روانکاوی شکل می‌گیرد، از تأثیر مثبت روان درمانی نیز سخن بگویند.

رمان اجتماعی به آرزوهایم قول رسیدن دادم در انتشارات متخصصان منتشر شده است.

کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم برای شما مناسب است اگر

• دختری هستید که در طول زندگیتان با محدودیت‌های خانوادگی، فرهنگی و اجتماعی گوناگونی روبه‌رو شده‌اید.
• دوست دارید داستانی بسیار صمیمی را مطالعه کنید که نویسنده سعی کرده هر آنچه در دل دارد را با زبانی عامیانه بازگو کند.
• در جست‌وجوی قصه‌ای هستید شما را با قشر سنتی و فشارهای روانی دختران در این نوع خانواده‌ها آشنا کند.

در بخشی از کتاب به آرزوهایم قول رسیدن دادم می‌خوانیم

مامان مهسا راننده سرویس مدرسه‌مون بود. یه دروغ دیگه به ذهنم رسید که خیلی طبیعی بود و خانواده اصلاً شک نمیکرد. به مامان زنگ میزنم و میگم مسیر بچه‌ها عوض شده، سرویس منو آخر از همه میرسونه. استرس زیادی داشتم، ولی خب شوق و ذوق دیدن ویولن استرسم رو کمرنگ‌تر میکرد. اولین دروغ زندگیم به خانواده، همه‌چی اون‌جوری که من میخواستم طبق برنامه‌ریزیم پیش میرفت. برای اولین بار قرار بود به دور از چشم خانواده و بدون کسب اجازه ازشون با میل و تصمیم قاطعانه‌ی خودم جایی برم که خلاف مصلحت‌اندیشی‌شون بود و این تجربه برای منِ دوازده ساله خیلی حس جالبی بود. حس جدیدی که با تمام وجود دوست داشتم تجربه‌اش کنم. عذاب وجدان دروغی که قرار بود به مامانم بگم رهام نمیکرد.

دروغ که شاخ و دم نداشت، بزرگ و کوچیکش هم مهم نبود. تعارف که نداریم تا چند دقیقه دیگه قرار بود یه آدم دروغ‌گو بشم، ولی در‌نهایت همه‌ی حس‌های بد تو وجودم به خودشون برمیگشت، خانواده‌ام. خانواده‌ای که با محدود کردن از پاره‌ تنشون یه آدم دروغ‌گو ساختن. با همه افکار پریشونم سوار سرویس شدم و تلفن مامان مهسا رو گرفتم و به مامانم زنگ زدم.

دروغِ برنامه‌ریزی‌شده‌ام همون‌طور که میخواستم پیش رفت، کاملاً باورپذیر. دروغ چرا! همین خوب پیش رفتن برنامه راه دروغ گفتن رو برام هموارتر کرد. اون روز وقتی وارد اون آموزشگاه موسیقی شدم همه ‌چیز برام تازگی داشت. انگار وارد یه دنیای دیگه شده بودم. آلات موسیقی که تو گوشه و کنار کلاس‌ها دیده میشد یا مثلاً شنیدن صداهای دلنشین جورواجور از اتاق‌های دربسته، آدم‌هایی با سن‌های مختلف که اکثرشون با کیف‌های خاصی اومده بودند و من حدس میزدم سازشون باشه. با ذوق به صداهای محیط گوش میکردم که صدای مهسا منو از اون دنیای قشنگ بیرون کشید.