نقد، بررسی و نظرات کتاب هم جهانی - افسانه احمدی

قلم نویسنده و نگارشش رو دوست داشتم، بعضی لغات ناآشنا بودن که با سرچ به معناشون میرسیدم، اما کلیشه ی چشم سبز و طوسی خوشایندم نبود، شاید هدف ایجاد تنوع باشه اما بنظرم هر تنوعی خوشایند نیست، خصوصا که در ایران این تعداد چشم رنگی نداریم و در اکثر داستانها و شخصیتهای نویسنده های این عصر فراوونه! اما در مورد موضوع داستان؛ شاید اگر قوانین بیشتر به نفع مردان نوشته نمیشد حالا شرایط خیلی بهتر میبود. در همیشه رو یه پاشنه نمیچرخه و این قوانینی که وضع شده رو شاید زنان در گذشته میپذیرفتن اما زنان امروزه به این قدرت دست یافتن که بهرحال خیلی از قوانین تبعیت نکنند، خیلی خوب میشه پیشرفتی در روابط زن و شوهر ایجاد بشه و به این درک برسن که هر چند وقت یکبار بهم وقت تنفس بدن و از هم چند روزی جدا باشن تا یکنواختی ملال روزمرگی ایجاد نشه؛ ولی نه مثل رابعه که یا از اون سر بوم افتاد یا از این سر بوم که بی هوا و بی خبر به مدت یک ماه رفت، به قول خودش باید تعادل رعایت بشه تا مشکلی اینچنینی پیش نیاد. نکته ای که غیر مستقیم بهش اشاره شده بود اما توجه نشده بهش. و درنهایت مثل رابعه والهه و رابعه عدویه زیستن هم نوعی دیوانگی به نظر میرسه! هر چند همچین افرادی دیگه به نظر نمیاد باشن. سپاس.

خیلی وقت بود کتاب به این خوبی نخونده بودم.