بله
رمان نویسی آرزوی خیلی‌هاست اما انگار تبدیل شده به کاری که «در وقت اضافه» انجامش می‌دهند. محسن سلیمانی در کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم از فصل بیستم شروع می‌شود و به مباحثی مانند شخصیت‌پردازی، خط زمانی روایت، راوی و مضمون می‌پردازد و نشان می‌دهد که پس از اتمام یک رمان، چطور آن را بازنویسی کنید و نقطه‌ی پایانی برایش متصور شوید.
درباره‌ی کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم
محسن سلیمانی جای خالی یک راهنمای رمان نویسی را با انتشار یک کتاب دو جلدی حجیم پر کرده است. در کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم، او بعد از فاصله گرفتن از کلیات، وارد شیوه‌های پیشرفته‌تر و جزئی‌تری برای نوشتن رمان می‌شود. او ابتدا نشان می‌دهد که چگونه از یک سوژه می‌توان چندین طرح داستانی استخراج کرد و با افزودن خطوط فرعی به خط اصلی، داستان را پیچیده‌تر و به واقعیت نزدیک‌تر ساخت. سلیمانی سپس ساختار درونی رمان را بررسی می‌کند؛ تقسیم‌بندی کلاسیک آغاز، میانه و پایان، تا جزئیات فصل‌بندی و صحنه‌پردازی و اهمیت نظم و چیدمان درست آن‌ها. بخش مفصلی نیز به شخصیت‌پردازی اختصاص دارد؛ نویسنده از انواع شخصیت‌ها و شیوه‌های خلق و متمایزسازی آن‌ها، نحوه‌ی توصیف، گفت‌وگو و ترسیم تحولات روانی‌شان در طول رمان سخن به میان می‌آورد.
در ادامه‌ی کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم، بحث روایتگری و زاویه‌دیدهای مختلف بررسی می‌شود. راوی دانای کل و اول‌شخص، روایت با ضمیر «تو»، همراه با مزایا و محدودیت‌های هر کدام و روش‌های ترکیب آن‌ها در این بخش مورد تحلیل قرار می‌گیرد. فصل‌هایی نیز به گفت‌وگوهای داستانی اختصاص یافته‌اند که در آن‌ها به بایدها و نبایدهای گفت‌وگونویسی، نقش گفت‌وگو در پیشبرد طرح و شخصیت‌پردازی و شیوه‌های جذاب‌سازی آن پرداخته شده است. پس از آن، موضوعاتی چون توصیف، زبان و سبک رمان، شیوه‌های نام‌گذاری و بیان مضمون داستان بررسی می‌شوند و نویسنده می‌کوشد نشان دهد چگونه می‌توان میان سبک شخصی و اقتضائات هر داستان تعادل برقرار کرد. در نهایت، فصل‌هایی به فرآیند نگارش و بازنویسی رمان اختصاص دارد؛ از تکنیک‌های متنوع نوشتن و بازنویسی در طول یا پس از نگارش اولیه گرفته تا روش‌هایی برای ارزیابی و اصلاح ساختار کلی اثر. محسن سلیمانی در انتها فهرستی پیشنهادی از بهترین رمان‌های ایران و جهان ارائه داده که خواندنش علاوه بر لذت شخصی، تاثیر ملموسی بر قلمتان خواهد گذاشت.
محسن سلیمانی تمام چالش‌ها و پیچیدگی‌هایی که در کار نوشتن رمان با آن‌ها مواجه می‌شوید را در این مجموعه توضیح داده است. کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم، در ادامه‌ی جلد اول آن، راهنمایی برای رمان‌نویسانی است که در آستانه‌ی خلق رمانی باکیفیت هستند. این اثر را انتشارات علمی و فرهنگی به بازار نشر آورده است.
کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم برای چه کسانی مناسب است؟
مخاطبان این کتاب، علاقه‌مندان به رمان نویسی و همچنین معلم‌های آنان هستند.
در بخشی از کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد دوم می‌خوانیم
برخی از نویسنده‌ها قبل از نوشتن، بعضی ضمن نوشتن، و برخی پس از نوشتن رمان خود، برای آن اسم انتخاب می‌کنند. چه بسا بهتر باشد که برای پیدا کردن نام، تا روز پایان رمانتان، جست‌وجو کنید. از این رو، اگر ضمن کار، نامی برای رمان خود انتخاب کردید، همه چیز را تمام‌شده فرض نکنید؛ گاهی باید اسمی را ماه‌ها مزمزه کرد و سنجید و بعد تصمیم نهایی را دربارۀ آن گرفت. گاه حتی شده است که رمان‌نویس‌ها بعد از این مرحله هم، با تلاش و نوشتن و خط زدن یا تصحیح کردن ده‌ها عنوان، نامی را پیدا کرده‌اند. برخی از نویسنده‌ها را دیده‌ام که قبل از نوشتن رمانشان، عنوان آن را انتخاب و از دیگران هم دربارۀ آن نظرخواهی می‌کنند و بعد چنان تعصبی دربارۀ آن پیدا می‌کنند که حتی وقتی می‌بینند این اسم (به سبب مضمون، نوع، و... رمانشان) به رمانی که تمام کرده‌اند نمی‌خورد، باز هم از آن استفاده می‌کنند. به هر حال، چنان‌که از تجربیات رمان‌نویسان برمی‌آید، پیدا کردن نام رمان پس از نوشتن آن، یعنی هنگامی که شما همۀ مواد رمانتان را در اختیار دارید، راحت‌تر و بهتر است.
انتخاب نام گاهی باعث اختلاف بین ناشر و نویسنده می‌شود؛ چون ناشرها به اسم رمان تجاری نگاه می‌کنند و نویسنده‌ها هنرمندانه و احساسی. با این حال، نباید تعصب داشته باشید و بهتر است گاهی با ناشران کنار بیایید، به‌خصوص اگر نویسندۀ مشهوری نیستید و فروش رمان هم برای شما مهم است. بعضی اوقات هم البته باید از هر پیشنهاد خوبی استقبال کرد. مثلاً ممکن است گاهی ناشران یا کسانی که رمان شما را پیش از چاپ می‌خوانند اسامی خوبی به شما پیشنهاد کنند؛ اسامی‌ای که به‌مراتب از عنوان شما بهتر است.
برای انتخاب نام رمان شیوه‌های گوناگونی وجود دارد: نام شخصیت اصلی رمان، نام بدلی یا لقب او، نام مکانی که او در آن زندگی می‌کند یا محل وقوع داستان، شغل او، هدفی که او به دنبالش است، مضمون رمان، موضوع رمان، تکه‌ای از یک بیان شاعرانۀ مرتبط با رمان، حادثه یا سطری از رمان، و نیز گزینه‌های احتمالی دیگر که هیچ‌کدام از شیوه‌های انتخابِ معمول برای اسم رمان نیست.
