کتاب کلاغ نارنجی

کتاب کلاغ نارنجی نوشته‌ی سعید فرجی داستان رفتگری مهربان است که میان سکوت پاییز و دوستی کلاغ‌ها، به دنیایی تازه پر می‌کشد. کتاب کلاغ نارنجی با نثری ساده و لطیف، کودکان را به سفری خیال‌انگیز می‌برد و فرصتی برای والدین و مربیان فراهم می‌کند تا با زبان داستان، از دوستی، همدلی و دیدن دیگران بگویند.

درباره‌ی کتاب کلاغ نارنجی

تا حالا کلاغ نارنجی دیده‌اید؟ پس از خواندن این کتاب اگر یک کلاغ نارنجی دیدید بدانید او رفتگر محبوب کلاغ‌ها یا همان پرویز است. بعضی داستان‌ها شاید کوتاه باشند، اما جای خود را در دل آدم باز می‌کنند. کتاب کلاغ نارنجی نوشته‌ی سعید فرجی هم از همین جنس است؛ قصه‌ای ساده، آرام و سرشار از مهربانی، که از میان برگ‌های زرد پاییز و خیابان‌های نیمه‌خواب، صدای زندگی را به گوش خواننده می‌رساند.

پرویز، مانند تمام رفتگرهای زحمت‌کش شهر تنها و ساکت هر روز پیش از طلوع آفتاب کوچه‌ها را جارو می‌زند؛ کسی که شاید کمتر دیده شود، اما برای کلاغ‌هایی که هر روز صبح منتظرش هستند، آشنا و دوست‌داشتنی ا‌ست. اما یک روز سرد پاییزی، وقتی رفتگر خیلی مریض شده بود، روی زمین می‌افتاد. هیچ‌کس نفهمید چه شد. فقط دیدند کلاغ‌ها دورتادور او پر زدند و بعد… رفتگر دیگر دیده نشد.

کلاغ‌ها او را می‌برند، به دنیایی دیگر. به دنیای خودشان. از آن پس، هر وقت به آسمان نگاه کنید می‌بینید که یکی از کلاغ‌ها فرق دارد؛ یک کلاغ نارنجی در بین کلاغ‌های سیاه خودنمایی می‌کند. کتاب کلاغ نارنجی با زبان ساده و نثری شاعرانه، کودکان را با خود به جهانی خیال‌انگیز می‌برد و در عین حال، برای بزرگترها هم جذاب خواهد بود. این کتاب درباره‌ی دیدن است؛ دیدن آدم‌هایی که در شلوغی زندگی گم شده‌اند و درباره‌ی دوستی‌هایی که گاهی در سکوت شکل می‌گیرند.

اگر دنبال داستانی هستید که هم برای خواندن قبل از خواب مناسب باشد، هم برای تأمل در یک بعدازظهر آرام، کتاب کلاغ نارنجی نوشته‌ی سعید فرجی که انتشارات پرنده آبی آن را منتشر کرده است، می‌تواند انتخابی دل‌نشین باشد؛ هم شنیدنی است، هم در خاطر خود و فرزندتان ماندنی.

کتاب کلاغ نارنجی برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب کلاغ نارنجی مناسب کودکان 6 تا 12 سال است؛ به‌ویژه کودکانی که به داستان‌های خیال‌انگیز، شاعرانه و آرام علاقه دارند. والدین و مربیان نیز می‌توانند از این کتاب برای خواندن پیش از خواب یا گفتگو درباره‌ی دوستی، مهربانی و دیدن آدم‌های نادیده استفاده کنند.

در بخشی از کتاب کلاغ نارنجی می‌خوانیم

پرویز چند سالی بود که رفتگر خیابان اصلی شهر بود. او هر روز صبح قبل از آن که آفتاب شهر را روشن کند، خیابان را جارو می‌کرد. چند روز بود که پرویز به خاطر سرمای شدید صبح‌های زود مریض شده بود. سینه‌اش می‌سوخت و سرفه‌های شدیدی می‌کرد، اما باز هم، صبح زود وقتی هیچ‌کس در خیابان نبود، مشغول کارش می‌شد. پرویز عاشق کلاغ‌ها بود و فقط صبح‌های زود که هیچ‌کس در خیابان نبود می‌توانست با کلاغ‌ها تنها باشد. در تمام شهر، فقط پرویز بود که کلاغ‌های خیابان اصلی را دوست داشت.

پرویز هر روز صبح که برای جارو کردن خیابان اصلی می‌آمد، کیسه‌ای پر از غذا برای کلاغ‌ها می‌آورد. کلاغ‌ها دور پرویز جمع می‌شدند و برای او آواز می‌خواندند. پرویز عاشق قار قار کلاغ‌ها بود. او به آن‌ها غذا می‌داد و نوازششان می‌کرد.