کتاب دارم شروع می‌شوم

در کتاب دارم شروع می‌شوم نوشته‌ی سید مرتضی سیدی نژاد داستان را از زبان کتابی می‌خوانید که هنوز شروع نشده است و مانند یک موجود زنده با مخاطب گفت‌وگو می‌کند. این کتاب نانوشته، در حال شکل‌گیری است؛ می‌پرسد، مکث می‌کند، گاهی از خواننده می‌خواهد ورق بزند و گاهی می‌خواهد در همان صفحه بماند. این کتاب به واسطه موضوع جالب و نثر شاعرانه‌اش برای سنین 9 تا 12 سال و شاید کمتر مفید خواهد بود و کودکان می‌توانند با این کتاب ارتباط برقرار کنند.

درباره‌ی کتاب دارم شروع می‌شوم

کتاب دارم شروع می‌شوم اثر سید مرتضی سیدی نژاد با حال و هوای خیال‌پردازانه‌اش، کودک را به دنیای درونی و تخیلی یک کتاب که هنوز نوشته نشده است دعوت می‌کند. کودک با ورق زدن هر صفحه، وارد دنیای کتاب می‌شود؛ کتابی که نمی‌داند قرار است چه چیزی را بنویسد و همین موضوع دست‌مایه ناپایداری و انتظار و ابهام می‌شود. تصویرسازی‌های کتاب که ساده و خلوت هستند هم این حس ابهام را تقویت می‌کنند.

زبان کتاب شاعرانه و صمیمی است، اما طوری نیست که کودک به‌ویژه در سنین پایانی دبستان نتواند با آن ارتباط بگیرد. این کتاب را نه می‌توان داستان‌محور نه می‌توان آموزشی دانست. یک تجربه تخیلی است که کودک را با با یک کتاب آشنا می‌کند و او را به دنیای تخیلی می‌برد. حس‌های مبهم و آغازهایی که هنوز شکل نگرفته‌اند چیزی است که کودک در این کتاب با آن مواجه خواهد شد.

این کتاب به‌طورکلی برای کودکانی که دوست دارند با تخیلشان بازی کنند و از دنیای چیزهای قطعی فاصله بگیرند، می‌تواند یک هم‌صحبت دل‌نشین باشد. کتاب دارم شروع می‌شوم را انتشارات پرنده آبی منتشر کرده است و شما هم‌اکنون می‌توانید نسخه الکترونیکی آن را کنید.

کتاب دارم شروع می‌شوم برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب دارم شروع می‌شوم برای کودکان 9 تا 12 سال و حتی کوچک‌تر که به تخیل علاقه‌مند هستند مفید خواهد بود. به‌علاوه این کتاب برای آن دسته از کودکانی که می‌خواهند با کتاب انس بیشتری بگیرند هم مفید است.

در بخشی از کتاب دارم شروع می‌شوم می‌خوانیم

ممنون که با ورق زدن صدای فریاد آن صفحه را بریدی.
خب، هرجایی که هستی،
هرجور که نشستی،
هرحالی که داری،
حالا که پیش هم هستیم، راحت باش.
اگر مادرت صدایت می‌کند،
زود برو کارش را انجام بده و برگرد.
اگر صدای تلویزیون زیاد است،
آن را کم کن،
اصلا خاموش کن.
اگر زیادی شلوغ پلوغ است،
یواش یواش، جوری که هیچ‌کس نفهمد، برو یک گوشه‌ی خلوت و بی سر و صدا!