کتاب مداد نفرین شده‌ی انیشتین: کتاب سوم مجموعه‌ی داستان‌های بی

اگر گمان می‌کنید نابغه بودن خفن‌ترین کار دنیاست، یا فکر می‌کنید تنها دانشمندان هستند که می‌توانند دنیا را تغییر دهند، پس بیایید پای صحبت‌های یکی از هنرمندترین دخترهای دنیا در کتاب مداد نفرین شده‌ی انیشتین نوشته‌ی دبورا زمکی بنشینیم؛ بی گارسیا فقط با یک مداد، جهان را به هر شکلی که دلش بخواهد نقاشی می‌کشد... فقط کافی است که کمی فکر و خیال کند تا بعدش با مداد جادویی‌اش بیفتد به جان کاغذ و همه‌ی آن فکرهای رنگی و اجق‌وجق و عجیب و ترسناکش را در یک چشم به هم‌زدن نقاشی کند.

درباره‌ی کتاب مداد نفرین‌شده‌ی انیشتین

داستان کتاب مداد نفرین‌شده‌ی انیشتین (The Curse of Einstein's Pencil) دبورا زمکی (Deborah Zemke) از جایی شروع می‌شود که یک مداد جادویی و یک دختر هنرمند و فوق خلاق همگی با هم در یک صفحه‌ی نقاشی زندگی می‌کنند. بی گارسیا یا همان بیِ خودمان، نه بال دارد، نه شنل ابرقهرمانی، اما هرجا که برود با دفترچه‌اش می‌رود؛ چون او دنیا را با مدادش می‌سازد، خراب می‌کند، رنگ می‌زند و از نو شکل می‌دهد. بعضی‌ها می‌گویند حتماً مدادِ توی دستش جادویی دارد، چون او می‌تواند مثلاً یک کیک مگسی برای برادر کوچک‌ترش بکشد، که خب از هر جادویی خطرناک‌تر است.

همه چیز خیلی خوب پیش می‌رود تا اینکه یک نابغه‌ی تمام‌عیار به اسم جودیت انیشتین، با موهایی همیشه مرتب و دانشی بیشتر از گوگل وارد زندگی بی گرسیا می‌شود. دختری که حتی مدادش هم هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کند و پاک‌کن سر مدادش کامل و تمیز و دست‌نخورده است. و این‌جوری می‌شود که بی به سرش می‌زند نکند اگر مداد من جادوی نقاشی دارد، مداد جودیت انیشتین جادوی باهوش بودن و خوره‌ی درس‌وکتاب بودن را دارد؟... و خب، احتمالاً از همین‌جاهاست که این دو اعجوبه‌ی دنیای علم و هنر با هم یک ترکیب برنده می‌سازند و بی گارسیا و جودیت انیشتین می‌شوند دوستان اَبَرستاره‌ای هم!

حالا فکرش را بکنید، اگر یک نقاش با مدادی بنویسد که مخصوص حل معادلات پیچیده‌ی علمی است، چه می‌شود؟ داستان از اینجا تازه شروع می‌شود؛ جایی که هوش، خلاقیت، حسادت، دوستی، عذرخواهی و ستاره‌ها، همه با هم وارد بازی می‌شوند. بی گارسیا در می‌یابد که نابغه بودن به معنی دانستن همه چیز نیست و در مقابل شاید هنرمند بودن یعنی دیدن چیزهایی که دیگران به‌سادگی از کنارشان می‌گذرند. او یاد می‌گیرد که جادوی واقعی توی هیچ مدادی نیست، و شاید برای پیداکردنش باید میان باورها و افکار و تلاش‌ها و دوستان ستاره‌ای به دنبالش گشت.

دبورا زمکی با زبان تصویری، طنز بامزه و شخصیت‌پردازی دوست‌داشتنی، دنیایی می‌سازد که کودکان را با خودش همراه می‌کند و آن‌ها را به کندوکاو میان مفاهیمی چون رقابت، رؤیاپردازی و دوستی می‌برد و در این میان حتی دشمنی با همسایه‌ی شیطان‌صفتی مثل برت، که گاهی از یک تمساحِ گرسنه، بیشتر خطرناک است، در این داستان به بخشی از مسیر شناخت خود تبدیل خواهند شد. این کتاب را با ترجمه‌ی گلنار گوهرزاد از کتاب‌های پرنده آبی گروه کودک‌ونوجوان انتشارات علمی و فرهنگی بخوانید و لذت ببرید.

کتاب مداد نفرین‌شده‌ی انیشتین برای چه کسانی مناسب است؟

اگر تو هم مثل بی گارسیا می‌خواهی قهرمان دنیای خودت شوی، پس مداد جادویی خودت را در دست بگیر و ببین که کجا با خودش می‌بردت... این کتاب برای رده‌ی سنی 6 تا 12 سال مناسب است؛ بچه‌هایی که هم‌زمان با درس خواندن، دلشان می‌خواهد ستاره‌ی خلاقیت هم باشند. مخصوصاً آن‌هایی که فکر می‌کنند مدادها شاید واقعاً جادویی توی خودشان داشته باشند.

در بخشی از کتاب مداد نفرین شده‌ی انیشتین: کتاب سوم مجموعه‌ی داستان‌های بی می‌خوانیم

گاهی که نقاشی می‌کشم، انگار شکل‌ها از مغزم بیرون می‌پرند و روی کاغذ می‌آیند.
انگار خود مدادم تمام نقشی‌ها را می‌کشد! مثل جادوی واقعی. می‌دانم واقعی نیست، ولی مثل واقعیت است.
این دفترچه‌ای است که در آن نقاشی می‌کشم، دفترچه‌ای که همه‌جا با خودم می‌برم و همه چیز را در آن می‌کشم.
وقتی روی درخت سیب حیاط پشت خانه می‌نشینم، نقاشی می‌کشم...
وقتی توی تختم باید خواب باشم، باز هم دارم نقاشی می‌کشم.