کتاب گاو مهربان: کتاب دوم مجموعه باغ وحش کوچک من

کتاب گاو مهربان، داستانی پندآموز و کودکانه درباره‌ی دنیای شیرین حیوانات دارد. لاله جعفری، مصطفی رحماندوست و سید نوید سید علی اکبر، نویسنده‌های کتاب، با ترکیب قصه، شعر و اطلاعات علمی ساده، رویکردی خلاقانه برای آشنا کردن کودکان با آموزه‌های سودمند در پیش گرفته‌اند. داستان این کتاب کودکان درباره‌ی گاوِ نادانی است که با ماجراهای جالب و آموزنده‌ای روبه‌رو می‌شود.

درباره‌ی کتاب گاو مهربان

کتاب گاو مهربان، کودکان را با داستانی آموزنده همراه می‌کند. لاله جعفری، مصطفی رحماندوست و سید نوید سید علی اکبر، نویسنده‌های کتاب، برای بیان مفاهیم آموزنده از ترکیب داستان و شعر کمک گرفته‌اند. این ترکیب، باعث می‌شود تا کودکان بدون احساس خستگی، از ماجراجویی‌های یک گاو بامزه لذت ببرند و مفاهیم آموزنده‌ای را فرا بگیرند.

ماجراهای کتاب گاو مهربان با تصویرهایی جذاب و تماشایی همراه شده است. کودکان با مشاهده‌ی تصویرها، ارتباط بهتری با داستان و شعرِ کتاب برقرار می‌کنند. داستان، درباره‌ی گاو نادانی است که در علفزاری فراخ و سرسبز زندگی می‌کند. روزی از روزها وقتی گاوِ داستان بر پشت نرم چمن‌ها دراز کشیده بود و حسابی علف می‌خورد، چشمش به شب‌پره‌ای می‌افتد. شب‌پره، خودش را به گوش گاو می‌رساند و به او می‌گوید: ای گاو نادان! این شیطنت‌ِ شب‌پره به سرآغاز ماجرایی جالب و آموزنده برای کودکان تبدیل می‌شود.

کتاب گاو مهربان را نشر افق چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب گاو مهربان برای شما مناسب است اگر

• فرزندی بین 3 تا 8 سال دارید و به‌دنبال داستانی آموزنده می‌گردید.
• پرستار یا مربی کودک هستید و می‌خواهید داستان بامزه و پندآموزی برای کودکان بخوانید.

در بخشی از کتاب گاو مهربان: کتاب دوم مجموعه باغ وحش کوچک من می‌خوانیم

شب‌پره گفت: «من یک گاو بادانِ نامرئی هستم.»
گاو با دُمش کوبید روی شکمش و گفت: «یک گاو نامرئی؟ زورت هم زیاد است؟»
شب‌پره گفت: «خیلی!»
گاو سم‌هایش را جمع کرد زیرِ شکمش و گفت: «چی می‌خواهی؟»
شب‌پره گفت: «می‌خواهم دُمت را بگذاری روی کولت و از این چمنزار بروی.»
گاو گفت: «بروم؟ چرا؟»
شب‌پره گفت: «چون آن‌قدر شکم‌گنده‌ای که همه‌ی گُل‌ها را می‌خوری. آن وقت پروانه‌ها و زنبورها بدون گل‌ها چه‌کار کنند؟»
گاو گفت: «زورم زیاد است. می‌خورم. زنبورها را هم می‌خورم. پروانه‌ها را هم می خورم. شب‌پره‌ها را هم می‌خورم.»