کتاب لاسمور در تپه جنیان: داستانی از ایرلند

«یک قوز به تنهایی طاقت‌فرساست اما قوز بالای قوز باعث مرگ می‌شود!»؛ کلر موییرن مورفی در کتاب لاسمور در تپه جنیان که یک داستان ایرلندی است، قصه‌ی مرد مهربان گوژپشتی را روایت می‌کند که از راه مهربانی به همه‌ی آرزوهایش می‌رسد. این قصه‌ی سرگرم‌کننده، کتابی از مجموعه‌ داستان‌های «دنیا خانه‌ی من است» انتشارات پرنده آبی است.

درباره‌ی کتاب لاسمور در تپه جنیان

روزی روزگاری در کشور ایرلند، زنی کودکی به دنیا آورد. بچه پسر بود و در میان دو کتفش، یک برآمدگی کوچک داشت. زن غمگین بود؛ چرا که می‌دانست آن برآمدگی کوچک با بزرگ شدن فرزندش بزرگ‌تر خواهد شد و در نهایت پسرش به مردی گوژپشت تبدیل خواهد شد. همین‌طور نیز شد؛ سال‌ها بعد که کودک قد کشید و به مرد جوانی تبدیل شد، قوز بزرگی روی پشتش بود که او را مجبور می‌کرد خمیده راه برود. این مرد، شخصیت اصلی کتاب لاسمور در تپه جنیان (Lus more and the fairies) نوشته‌ی کلر موییرن مورفی (Clare Muireann Murphy) بود.

گرچه قوز پشت مرد او را از لحاظ جسمی چنان ضعیف می‌کرد که از انجام کارهای معمول مثل کشاورزی یا چوپانی ناتوان می‌شد، اما در عوض دستانی قدرتمند و انگشتانی چابک داشت که کمکش می‌کردند از بستر رودخانه نی بچیند و با آن‌ نی‌ها چیزهای مختلف ببافد. او در این کار ماهر بود و چنان کلاه‌های باکیفیت و زیبایی می‌بافت که در میان مردم شهره شده بود. اما مهارتش در کار تنها ویژگی بارزش نبود؛ مرد همیشه خوشرو و مهربان بود و ذوق زیادی نسبت به زندگی داشت. او وقتی برای چیدن نی به رودخانه می‌رفت، گل خاصی را از آن اطراف می‌چید و به لباسش می‌زد تا به لباس فقیرانه‌اش رنگ‌ورویی بدهد. نام آن گل «کلاه پریان» یا «لاسمور» بود، و برای همین هم مردم همه آن مرد را لاسمور صدا می‌زدند.

روزی از روزها که لاسمور از راه بازار به خانه برمی‌گشت اتفاق عجیبی برایش افتاد. شب شده بود و او نمی‌توانست از راه اصلی به روستا برگردد؛ چرا که جاده خطرناک بود و مردم درباره‌ی اینکه جن و پری شب‌ها در آن مسیر مردم را می‌دزدند، قصه‌های فراوانی گفته بودند. او تصمیم گرفت تا شب را روی یکی از تپه‌های آن اطراف بخوابد و صبح که شد، به روستا بازگردد. اما با گذر زمان، صداهای عجیبی شنید...

از اطراف تپه صدای آواز می‌آمد! اول یک نفر در حال خواندن بود، بعد دو نفر، بعد سه نفر... بعد از مدتی، صدها نفر در حال آواز خواندن بودند... صدها نفری که دیده نمی‌شدند و تنها صدایشان به گوش می‌رسید. آوازشان چنان شورانگیز و زیبا بود که بعد از مدتی لاسمور هم به آواز درآمد و آن‌ها را همراهی کرد. گرچه صدایش عالی نبود و گاهی هم اشتباه می‌خواند، اما با چنان شوقی در آواز همراهی می‌کرد که حتی بعد از مدتی، آن صداها نیز بعضی بیت‌ها را که لاسمور به آواز اضافه کرده بود را تکرار می‌کردند. این احوال ادامه داشت تا آنکه باد تندی وزیدن گرفت و لاسمور را از جایش بلند کرد و در غاری انداخت...

کتاب لاسمور در تپه جنیان کاری از انتشارات پرنده آبی است. این کتاب را با ترجمه‌ی ابراهیم عامل محرابی در اختیار دارید.

کتاب لاسمور در تپه جنیان برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به بچه‌های 7 تا 12 ساله که افسانه‌های عامیانه را دوست دارند پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب لاسمور در تپه جنیان: داستانی از ایرلند می‌خوانیم

مرد در شهر خودش شهرتی به هم زد و دیگر همه او را بهترین بافنده‌ی شهر می‌دانستند. او از کنار رودخانه گلی می‌چید که به آن کلاه پریان یا گل لاسمور می‌گفتند. این گل را روی یقه‌ی پیراهنش می‌گذاشت تا به لباس فقیرانه‌اش رنگ‌ورویی بدهد. به خاطر آن گل کوچک، او را لاسمور صدا می‌زند.