کتاب کفش‌هایش

کتاب کفش‌هایش نوشته‌ی جوجو مویز، قصه‌ی خرابکاری‌ها و آشفتگی‌ها و دادن فرصت‌های دوباره است. قصه‌ی دو زن که وقتی ساک‌های ورزشی‌شان داخل باشگاه جابه‌جا می‌شود، زندگی‌شان تغییر می‌کند. وقتی پا در کفش یکدیگر می‌کنند – مجازاً و واقعاً – به نقاط قوت و شهامت تازه می‌رسند و یک دوستی غیرمنتظره را کشف می‌کنند. این کتاب مملو از احساسات و اتفاقات خنده‌دار است که خواننده را به یک سِیر خودشناسی و قدرت همدردی می‌برد.

درباره‌ی کتاب کفش‌هایش

داستان کتاب کفش‌هایش (Someone Else’s Shoes) به قلم جوجو مویز (Jojo Moyes) حول محور یک ساک ورزشی می‌گردد که به شکلی کاملاً تصادفی در باشگاه جابه‌جا می‌شود. این جابه‌جایی اتفاقی باعث می‌شود که دو زن صاحب ساک که کاملاً با یکدیگر فرق دارند، ارتباطی بینشان شکل بگیرد. نیشا کنتور، یکی از زن‌ها، که زندگی مرفه و مجللی دارد، ناگهان می‌بیند که دیگر نه مال و اموالی دارد و نه جایگاهی و وقتی شوهرش خبر طلاقشان را به او می‌دهد، متوجه می‌شود که ارتباطات سابق را هم ندارد و دستش به جایی بند نیست. در همین حال، سم کمپ، آن زن دیگر که اوضاع مالی کمرش را شکانده و زندگی رو به زوالی دارد، پس از اینکه کفش‌های پاشنه‌بلند مارک گران قیمت نیشا را می‌پوشد، ناگهان می‌بیند که به سطح بالایی از اعتمادبه‌نفس رسیده است.

نیشا برای پس گرفتن زندگی سابق خودش می‌جنگد و در این راه با عطوفت و چالش‌های غیرمنتظره‌ای مواجه می‌شود که به او درس استقامت و فروتنی می‌دهد. از سوی دیگر، تحولاتی که در زندگی سم روی می‌دهد، باعث رشد در حرفه و شخصیتش می‌شود و او را به سمت مقابله با ترس‌های همیشگی‌اش سوق داده و آماده‌ی تغییرات بزرگ می‌کند. جوجو مویز در کتاب کفش‌هایش نشان می‌دهد که این دو زن چطور در مسیر این تغییرات گام برمی‌دارند و جفتشان با چه شکست‌ها و چه دستاوردهایی روبه‌رو می‌شوند.

جوجو مویز در کتاب کفش‌هایش با زبان طنز و قلم شیوای خود، به مفاهیمی همچون همدلی، استقامت و قدرت تحول‌آفرین تغییر دیدگاه فردی می‌پردازد. نویسنده با درهم تنیدن زندگی شخصیت‌هایش نشان می‌دهد که چالش‌های غیرمنتظره به چه صورت می‌توانند به رشد فردی و ایجاد ارتباطات عمیق با دیگران منجر شود. جوجو مویز قصد دارد تا با این کتاب به ما یادآور شود که مهر و محبت اهمیت بالایی دارد، نقاط قوت را می‌توان در آسیب پذیری یافت و پذیرفتن تغییر دل و جرئت می‌خواهد. رضوانه ارشادپور این کتاب را به فارسی ترجمه کرده و انتشارات دختر آفتاب زحمت چاپ و انتشار آن را کشیده تا اکنون در دسترس شما عزیزان قرار گیرد.

جوایز و افتخارات کتاب کفش‌هایش

• در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز
• در فهرست کتاب‌های پرفروش ساندی تایمز
• نامزد جایزه‌ی گودریدز برای رمان محبوب خوانندگان (2023)
• کتاب منتخب وبسایت آمازون
• نامزد جایزه‌ی کتاب بریتانیا

نکوداشت‌های کتاب کفش‌هایش

• کتاب کفش‌هایش به شدت سرگرم کننده است. به زیبایی به بحث دوستی بین خانم‌ها و هوشمندانه به مقوله‌ی زن بودن در سنینی خاص پرداخته. (ماریان کیز، نویسنده)
• کتابی که همه‌مان در حال حاضر به آن نیاز داریم. اثری خنده‌دار و محشر. (وبسایت Woman & Home Book Club)
• نویسندگان انگشت شماری هستند که بتوانند در یک صفحه شما را بخندانند و در صفحه‌ی بعد اشکتان را درآورند. جوجو مویز یکی از آن‌هاست. (نیویورک تایمز)
• یک رمان روحیه بخش و صمیمانه و هوشمندانه با شخصیت‌های دوست داشتنی و دارای کم و کاستی که خواندنش برای مخاطب لذت بخش است. (ساندی اکسپرس)
• یکی از نویسندگان محبوب دوران ما... این رمان بی‌نظیر بی‌تردید یک شاهکار است. (مجله‌ی سان)
• مسحور کننده... جوجو مویز هرگز در نگارش هوشمندانه‌ی خود کوتاهی نمی‌کند... طرف‌دارانش با خواندن این کتاب سرمست خواهند شد. (هفته‌نامه‌ی ناشران)

کتاب کفش‌هایش برای چه کسانی مناسب است؟

اگر از دوست‌داران جوجو مویز، این نویسنده‌ی مشهور و پرکار هستید و به دنبال رمانی عاشقانه با درون‌مایه‌ی طنز می‌گردید، این کتاب را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب کفش‌هایش می‌خوانیم

کَت در اتاق خواب کالین نشسته و پوسته‌های لاک اکلیلی سبز تیره‌اش را از روی ناخن شصتش می‌کَنَد و کالین موهایش را فر می‌کند. طبقه‌ی پایین، مامان کالین مشغول ورزش‌کردن با ویدئوی آموزشی است و آن‌ها می‌توانند صدای گرومب‌گرومب موزون و متناوب و فحش‌های او را بشنوند.

«حالا مطمئنی خودش بود؟ اصلاً به مادرت نمی‌خوره‌ها.» کالین دسته‌ی دیگری از موهای بلند کَت را دور بابلیس می‌پیچد و به تصویرش در آینه خیره می‌شود.

«کُت خودش بود؛ همونی که کلاه خزدار داره. اون رو دیدم و بعد بادقت نگاه کردم و صددرصد خودش بود. یارو رو بغل کرده بود. اصلاً واسه‌ی چی باید بیرون باشگاه بوکس باشه؟ مگر اینکه اونجا با کسی قرار داشته باشه دیگه.»

«حالا مطمئنی که باهاش رابطه داره اصلاً؟»

«خب، این‌جوری به قضیه نگاه کن. محکم یارو رو بغل کرده بود و یارو هم صورتش رو یه‌جوری انگار فرو کرده بود توی شونه‌های مامان.»

هنوز هم می‌تواند دل‌پیچه‌اش را موقعی که سوار اتوبوس دوطبقه بود، حس کند، اینکه چطور شوکه شده بود و ناگهان از روی صندلی‌اش بلند شده بود که بهتر ببیند، حتی بااینکه زنی که کنارش نشسته بود، طوری نگاهش کرده بود انگار آدمی دیوانه است.

«مامانم از جولای تا الان به موهاش نرسیده بود و ریشه‌ی موهاش دیده می‌شد. کیف دستی‌اش رو نگم برات. بدترین چیز این بود که... از این کفشای پاشنه‌بلند پوشیده بود. مثل... کفشای زن‌های مورددار.»