بله
ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 175 منتشر شد. نقد فیلم «پروین اعتصامی»، نقد مجموعه داستان «ایستگاه گورخوان»، بررسی داستان «زخم شمشیر»، یادداشتی بر داستان «سه قطره خون»، مثل و تمثیل‌های ایرانی درباره‌ی دروغ و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
چوک اولین ماهنامه الکترونیک (پی‌دی‌اف) ادبیات داستانی ایران است که به سردبیری مهدی رضایی، اولین شماره آن در شهریور سال 88 منتشر شد و همچنان ادامه دارد.
کانون فرهنگی چوک، متعلق به هیچ سازمان و نهاد خاصی نیست و برخاسته از همت عده‌ای جوان دوست‌دار ادبیات است که قصد دارند در جهت ارتقای فرهنگ و ادبیات فارسی در حوزه داستان تلاش کنند. این شماره همراه با: صادق هدایت، پروین اعتصامی، شقایق فیروزی، نازیلا خوشنود، محمود حدادی، سمیه جعفری، عبدالمطلب برات نیا، احمد گلشیری، نشاط رحمانی نژاد، سعیده شفیعی، محمود خلیلی، ژاله حیدری، داود شریفی پور، نسیم گزی، محمود کلاتی، ستاره خوشکام، مریم سادات ذکرایی، گلبرگ فیروزی، زهره خیراندیش، اکرم جلوداری، ژیلوان شاهمرادی، مهسا شیرازی، امیرحسین قربانی، سارا شرفی، فاطمه علیزاده، فروغ صابرمقدم، اکرم دهقان، بهمن عباس‌زاده، حمید بهرامیان، پرستو عبدالهیان (مهاجر)، شهریار قنبری، محمدرضا ورزی، لوئی لتریر، عبدالله حسین، فلورا استیل، شوانگ شوئتائو، دیوید اوون، کتلین تسارو، خورخه لوئیس بورخس، وولفگانگ گوته، سیموس، جاستین هینی، پدرو آلمودوار.
در بخشی از ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 175 می‌خوانیم
اورهان پاموک گفته؛ «یک روز یک کتاب خواندم و تمام زندگی من تغییر کرد». چند وقت پیش دوستی از من پرسید: «تو این همه کتاب می‌خونی خسته نمی‌شی.» من هم در جواب آن دوست گفتم؛ «مگه آدم از کتاب خوندن خسته می‌شه». من با خواندن هر کتاب وارد دنیایی می‌شوم که مطمئنم آن را در هیچ جای دیگری پیدا نمی‌کردم. دنیای کتاب‌ها دنیای زیباییست حتی اگر تلخ‌ترین و غم‌انگیزترین داستان‌ها در آن نوشته شده باشد. هر کس به نوعی و با عادات به خصوصی به آرامش می‌رسد. یکی با سفر رفتن. دیگری با معاشرت کردن با اقوام و دوستان. بسیاری افراد هم با سرگرم کردن خود با بازی‌های رایانه‌ای و تماشای تلویزیون و فیلم‌های مختلف. اما بزرگ‌ترین تفریح برای من از زمان نوجوانی کتاب خواندن بوده و هست.
