کتاب تو شجاعی فرمانده

کتاب تو شجاعی فرمانده به قلم احمد اکبرپور دنباله‌ی داستان شب به خیر فرمانده است. نویسنده با قلم توانای خود جهانی تازه را بر روی کودکان و حتی بزرگسالان باز می‌کند. او با اشاره به مضامینی همچون تغییر، پذیرش، صلح و دوستی، به کودکان یاد می‌دهد که با فقدان و اندوه چگونه روبه‌رو شوند و مفهوم همدلی را خوب درک کنند.

درباره‌ی کتاب تو شجاعی فرمانده

گرچه این کتاب‌ها برای کودکان نوشته می‌شوند، برای بزرگسالان هم می‌توانند جذاب و حتی آموزنده باشند. هدف احمد اکبرپور، نویسنده‌ی پرآوازه و برنده‌ی جوایز ادبی مختلف، این است تا در کنار نگارش کتابی سرگرم‌کننده، اثرش آموزنده هم باشد و به دانش کودکان اضافه کند. این مدل قصه‌ها، با تصویرهای زیبا و چشم‌نواز می‌توانند منابع بسیار خوبی باشند برای کودکان تا بتوانند با مفاهیم پیچیده و گاهی دردناک و اندوه‌بار مواجه شوند. احمد اکبرپور در کتاب تو شجاعی فرمانده که ادامه‌ی کتاب شب به خیر فرمانده است، موضوع فقدان مادر را در بستر جنگ روایت می‌کند.

ماجرای کتاب تو شجاعی فرمانده داستان پسرکی است که مادرش را در جنگ از دست داده و دیگر آن آغوش گرم و پرمهرش را ندارد. احمد اکبرپور با قلم گیرای خود و تصویرگری‌های دل‌نشینِ نرگس محمدی، توانسته‌اند فضای اندوه‌بار را به خوبی به خواننده منتقل کنند و اتفاقات داستان را بسیار ملموس و واقعی پیش چشم خوانندگان بگذارند. ازاین‌رو، درک بسیاری از مسائل، خصوصاً مواردی مثل از دست دادن عزیز، برای کودک از این طریق آسان‌تر خواهد شد و راحت‌تر می‌تواند با آن کنار بیاید. آنچه بیش از هر چیزی در نوشتن و روایت داستان‌های کودکان از اهمیت بالایی برخوردار است، هنرمندی و مهارت بالای نویسنده در چگونگی شکافتن مسائل است تا کودک دچار ضربه و آسیب روحی نشود. احمد اکبرپور از آن دسته نویسندگانی است که به‌خوبی از پس این کار برآمده و توانسته اثری دل‌نشین و آموزنده خلق کند.

کتاب تو شجاعی فرمانده هم‌اکنون با چاپ نشر افق در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

کتاب تو شجاعی فرمانده برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به کودکان 6 تا 12 سال و حتی والدین آن‌ها توصیه می‌کنیم.

در بخشی از کتاب تو شجاعی فرمانده می‌خوانیم

صدای تق‌تقِ در می‌آید.
بابا می‌گوید: «بیا پیش بچه‌های فامیل.»
چیزی نمی‌گویم. از توی سوراخ کلید نگاه می‌کنم.
برایم شیرینی و شربت آورده است.
مامان از توی قاب عکس می‌گوید: «سلام فرمانده!»
یادم رفته بود به مامان سلام کنم.
تقصیر فرمانده‌ی دشمن است که اصلاً کمک نمی‌کند.