معرفی و دانلود کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟: کتاب ششم مجموعه قصه‌های یک جورکی

معرفی کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟: کتاب ششم مجموعه قصه‌های یک جورکی

اگر دمقی، مُفت آویزان شده، حوصله‌ی هیچ‌کس را نداری و یک دنیا غر هم توی دلت داری، کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟ را از زیوس بخوان تا بفهمی دنیا چه جای ترسناکی است و تو چه زندگیِ رنگارنگ قشنگی وسط این برووبیاهای درهموبرهم آدم‌های توی دنیا داری... دکتر زیوس به‌خاطر ایده‌های خلاقانه و شادی‌آور و باحالش 3 بار برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شده و همچنین دیپلم افتخار پولیتزر را نیز کسب کرده است.

درباره‌ی کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟

داستان کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟ (Did I Ever Tell You How Lucky You Are?) نوشته‌ی زیوس (Dr. Seuss) ماجرای ملاقات عجیب‌وغریب پسربچه و پیرمرد در یک صحرای بی آب‌وعلف است؛ پیرمرد که خوشحال و خندان روی یک کاکتوس گنده‌ی به‌شدت تیغ‌تیغی نشسته، با دیدن قیافه‌ی پکر پسرک نیشش باز می‌شود و یکی از بامزه‌ترین و خیال‌انگیزترین و شیرین‌ترین قصه‌های عالم را برایش تعریف می‌کند تا او را سرحال بیاورد.

پیرمرد کاکتوس‌نشین حرف‌های زیادی توی سرش دارد، حرف‌هایی که هم شوخی هستند، هم بامزه و خنده‌دار و گاهی هم باورنکردنی و ترسناک‌... و همه‌‌ی این حرف‌ها برای این است که پسرک خندیدن و خوش بودن و لذت بردن از زندگی یادش بیاید. پیرمرد از کارکردن زیر پل‌های کج‌ومعوجِ ترسناک و مرتفع می‌گوید و از سختی‌هایی که آدم‌ها باید از زندگی‌کردن توی یک شهر شلوغ و پرترافیک بکشند. او روزهای چمن‌زنی‌های حوصله‌سربر و طاقت‌فرسا را برای پسرک می‌شمارد، مکافات زندگی آدم‌های ریشویی که ریش‌هایشان بهم چسبیده و دنباله دارد را پیش چشم‌هایش می‌کشاند و بعد از تمام این‌ حرف‌ها و شمردن تک‌تک آدم‌بدبخت‌های توی دنیا و گفتن از اتفاقات تلخ و تکراری و بی‌مزه‌ی زندگی آن‌ها و چپاندن یک‌عالم بدبیاری و بدشانسی و بدخُلقی و بدخوابی و بدتر از همه بد‌جایی گیر افتادن‌ها، از اون می‌پرسد حالا که قدر خوشی‌هایت را نمی‌دانی، دلت می‌خواست خودت را بگذاری جای یکی از این‌ موش‌مُرده‌ها؟

شمردن خوشبختی‌ها برای وقت‌هایی که روی یک کاکتوس تیغ‌تیغی نشسته‌ای

پسرک که حالا چشم‌هایش گرد شده، شانه‌هایش را بالا می‌اندازد و تازه می‌فهمد نه توی صف بوکش‌های بیچاره است، نه دُمی دارد که گره خورده باشد، نه از اتاق‌خوابش تا حمام هزار پله فاصله است و نه قرار است بدون صبحانه زندگی کند. همین‌جاست که پیرمرد، پیروز و راضی، روی کاکتوس تیغ‌تیغی زیر پایش جابه‌جا می‌شود و می‌گوید: دیدی؟! دنیا ترسناک هست، ولی نه برای تو پسرک کوچولوی شیرین و بامزه‌ی سربه‌هوا.

کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟ یکی از نمونه‌های درخشان نگاه فلسفی شوخ‌طبعانه‌ی دکتر زیوس به زندگی است؛ کتابی که پشت ظاهر ساده، کودکانه و پرقافیه‌اش، ایده‌ای عمیق و ماندگار پنهان شده؛ که آن‌هم قدردانی از وضعیت اکنون، بدون انکار سختی‌های جهان است. زیوس به‌جای نصیحت مستقیم یا شعارهای گل‌درشت، از ابزار همیشگی خودش استفاده می‌کند؛ اغراق، شخصیت‌های عجیب، نام‌های ساختگی و موقعیت‌های به‌ظاهر خنده‌دار و در حقیقت تلخ.

پیرمرد کاکتوس‌نشین قصه، جهان را همان‌قدر که ترسناک و بی‌رحم است، خنده‌دار و قابل‌تحمل هم می‌بیند. کتاب به کودک و حتی بزرگسالان یادآوری می‌کند که خوشبختی الزاما به معنی نداشتن مشکل نیست و در کنار همین مشکلات است که زیبایی‌هایش هم معنا پیدا می‌کند.

تاب‌آوری، امید و دیدن نیمه‌ی روشن زندگی و یادآوری اینکه اوضاع می‌توانست بدتر از این هم باشد، را می‌توان از مفاهیم قابل توجه این داستان دانست. زبان آهنگین، جملات کوتاه و بازیگوشانه و تصاویر اغراق‌آمیز و بامزه‌ی کتاب، این اثر را برای کودکان و هرکس دیگری که قصد دارید با یک هدیه‌ی کوچک برای چندلحظه‌ای لبخند به لبانش بیاورید، گزینه‌ای ایده‌آل ساخته است. کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟ را با ترجمه‌ی رضی هیرمندی از کتاب‌های فندق، واحد کودک موسسه نشر افق بخوانید.

کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟ برای شما مناسب است اگر

• 4 تا 7 سال سن داری.
• آدم‌بزرگی هستی که لازم است این کتاب را بخوانی تا یادت نرود چقدر خوشبختی.
• دنبال یک کتاب حال خوب کنِ بامزه و خلاقانه و دلنشین می‌گردی.
• دلت یک کتاب داستان آموزنده با تصویرسازی‌های سرگرم‌کننده و باحال می‌خواهد.

در بخشی از کتاب هیچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختی؟: کتاب ششم مجموعه قصه‌های یک جورکی می‌خوانیم

حالا بشنو از حال و روز آقای پیکس که هر روز ساعت شش صبح باید دستگاه بُروفین‌اش را تعمیر کند!
انصافاً حقش نیست، واقعاً بی‌انصافی است.
بُروفین آقای پیکس هر شب شالام‌شلوم می‌شود.
عین خمیر وا رود و او هر صبح باید راست‌وریسش کند.
او فکر می‌کند شب‌ها، بروفین به خاطر هوای محل این‌طور می‌شود.
آقای پیکس تمام روز باید عیب بُروفین را درست کند.
آن وقت...
دوباره هوای شب برمی‌گردد
و باز بُروفین شالام‌شلوم می‌شود!
پس غصه نخور، جوش نزن.
خوشحال باش که بُروفین نداری که شالام‌شلوم بشود.