بله
کتاب برکه: مجموعه شعر و نثر ادبی اثری از شهلا ناظریان است که با سبک موج نو و به‌کارگیری زبان ساده و عمیق، احساسات عاشقانه و تجربه‌های انسانی را به‌زیبایی به تصویر می‌کشد. این مجموعه شامل 133 شعر کوتاه است که با زبان صمیمی و خلاقانه، مخاطب را با خود در تجربه‌ی شاعرانه‌اش همراه می‌کند. مخاطب در میان سطور این کتاب قدم به دنیایی پر از عاطفه و تفکر می‌گذارد.
درباره‌ی کتاب برکه: مجموعه شعر و نثر ادبی
«پاییز مرا به باغ آینه‌ها می‌بَرَد؛ باغی پُر از گل‌هایی با وقار خاص از تبارِ خورشید»
کتاب برکه سفری است به دنیای بکر و ناشناخته‌ای که در آن، کلمات معنایی ورای خود دارند. این مجموعه، تجلی ناب سبک موج نو است؛ جایی که مرزهای سنتی شکسته می‌شوند و احساسات، بی‌واسطه و خالص به دل خواننده می‌نشینند. در این مجموعه به قلم شهلا ناظریان، نویسنده فرم‌های آزاد و بی‌پیرایه را برای بیان احساسات انتخاب کرده است و همین موضوع سبب شده تا این اشعار به دل مخاطب بنشیند و هر شعر گویی تکه‌ای از یک رویای مشترک باشد. شاعر، با زبانی ساده، اما عمیق، روایتی تازه از عشق، تنهایی، امید و ناامیدی را پیش چشم ما می‌گشاید؛ گویی هر شعر، پنجره‌ای است به جهان دیگری که هم آشناست و هم غریب.
مضمون‌های این کتاب، میان هیاهوی شهر و سکوت طبیعت در نوسان هستند؛ از رویای بارانی گرفته تا گذر زمان. شاعر با زبان ساده و به‌کارگیری ساختارشکنی در فرم، کلمات را به نقاشی‌هایی زنده بدل کرده است. اشعار این کتاب نه برای فهمیدن، بلکه برای احساس کردن هستند. اگر به‌دنبال اشعاری هستید که شما را از قیدهای زبان و معنا رها کنند و به جهانی دیگر ببرند، این مجموعه همان جایی است که باید سفر را از آن آغاز کنید؛ جایی که هر واژه، صدای قلب شماست و هر سطر، ردپای خیال.
کتاب برکه: مجموعه شعر و نثر ادبی به همت انتشارات آرمان رشد در سال 1401 منتشر شده است.
کتاب برکه: مجموعه شعر و نثر ادبی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب به سبب به کارگیری زبان ساده و ساختارشکنی در فرم آشنا اشعار سنتی برای علاقه‌مندان به شعر موج نو و کسانی که میل به خواندن اشعاری ساده دارند، مناسب است.
در بخشی از کتاب برکه: مجموعه شعر و نثر ادبی می‌خوانیم
باران...
رؤیای خیسِ درختان است
در ثانیه‌های ناامیدیِ بی‌برگی
که درختان دل‌شان
از خواستن تهی‌ست...
باران با بارشِ زیبایش
زمین را
آینه نگاهِ درختان می‌سازد
تا ذات الهی را
در خود شهود کرده...
و با جانی لبریز از عشق
رویش دوبارة سبز را
قطره قطره...
در رگ‌هایِ خود جاری سازند
