کتاب زندگی در روایت: پل آستر در گفت و گو با آی. بی. زیگومفلت

کتاب زندگی در روایت حاصل گفت‌وگوهای عمیق پل استر و آی بی زیگومفلت است که طی سه سال به بررسی آثار و افکار استر، این نویسنده‌ی برجسته، می‌پردازد. در این کتاب، خواننده با سفری به درون فرایند خلاقه‌ی نویسندگی استر، از تناقض‌ها، روایت‌های شخصی و تأثیرات فلسفی در آثارش آگاه می‌شود. اگر به کشف ابعاد پنهان نویسندگی و هنر روایت علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شماست.

درباره‌ی کتاب زندگی در روایت

گاهی زندگی را می‌توان مثل یک سفر در دل قصه‌ها دید؛ روایتی که نه‌تنها ما را با دنیای بیرون بلکه با عمق درونی‌ترین احساساتمان پیوند می‌دهد. وقتی به قلمرو پل استر پا می‌گذارید، داستان‌ها صرفاً برای سرگرمی نیستند؛ بلکه ابزاری برای کشف معناهای عمیق‌ترند. در کتاب زندگی در روایت (A Life in Words)، پل استر (Paul Auster) به همراه آی بی زیگومفلت (I. B. Siegumfeldt)، پرده از رازهای نوشتن، روایت و آنچه که زندگی را به داستان تبدیل می‌کند برمی‌دارد.

در هر صفحه از کتاب زندگی در روایت، با گفت‌وگوهایی روبه‌رو می‌شویم که مرز بین حقیقت و تخیل را به چالش می‌کشند. چه چیزی داستان را به زندگی گره می‌زند؟ این پرسشی است که پل استر به آن پاسخ می‌دهد؛ گاه با روایت‌هایی از تجربه‌های شخصی و گاه با تحلیل ظریف داستان‌های خودش. برای استر، روایت تنها یک ابزار نیست؛ بلکه وسیله‌ای است برای «ساختن» و «حفظ کردن». در بخشی از این کتاب، او توضیح می‌دهد چگونه پس از مرگ پدرش با نوشتن توانست خاطرات را زنده نگه دارد، اما نه برای غلبه بر فقدان، بلکه برای آنکه معنای این از دست دادن را بفهمد. آی بی زیگومفلت نیز با دقت و احترام، پرسش‌هایی مطرح می‌کند که گاه بر روی عمیق‌ترین مفاهیم فلسفی دست می‌گذارند. این دیالوگ‌ها باعث می‌شود کتاب زندگی در روایت همچون یک کلاس درس خصوصی به نظر برسد که در آن، پل استر نه‌تنها از ادبیات، بلکه از فلسفه‌ی زندگی حرف می‌زند. برای آن دسته از خوانندگانی که به دنبال فهم بهتر از روند خلق داستان و تأثیر روایت در زندگی هستند، کتاب حاضر اثری است که ارزش وقت گذاشتن دارد. از ترجمه‌ی روان و دقیق شهرزاد لولاچی و چاپ زیبا و حرفه‌ای نشر افق نیز نباید غافل شد.

نکوداشت‌های کتاب زندگی در روایت

• من معتقدم این کتاب برای افرادی که می‌خواهند بدانند نویسنده بودن به چه معناست، بسیار مهم است. (بری گیفورد)
• برجسته‌ترین نویسنده‌ی آمریکایی نسل خود... در واقع تنها نویسنده‌ی این نسل... . (اسپکتیتر)
• پل استر یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان زمان ماست. (سان‌فرانسیسکو کرونیکل)
• ولادیمیر ناباکوف زمانی گفته بود: «من ادبیات را به دو دسته تقسیم می‌کنم: کتاب‌هایی که آرزو داشتم من نوشته بودم و کتاب‌هایی که خودم نوشته‌ام.» در دسته‌ی اول، کتاب‌های کرت وانه‌گت، دان دلیلو، فیلیپ راث و پل استر را قرار می‌دهم. (اومبرتو اکو)

کتاب زندگی در روایت برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب زندگی در روایت مناسب علاقه‌مندان به ادبیات، نویسندگی و روایت است که می‌خواهند از نگاه پل استر و آی بی زیگومفلت با فرآیند خلاقیت، نقش حافظه در داستان‌گویی و عمق فلسفی روایت‌ها آشنا شوند. این کتاب برای کسانی که به کشف مفاهیم عمیق در ادبیات علاقه دارند، ایدئال است.

در بخشی از کتاب زندگی در روایت: پل آستر در گفت و گو با آی. بی. زیگومفلت می‌خوانیم

بعد نوبت می‌رسد به جهشی به برهه‌ی بعدی شش‌سالگی هنگامی ‌که خاطرات با‌هم درمی‌آمیزند. فکر کنم تا آن هنگام عمدتاً موجوداتی چندبخشی‌ایم، اما لحظه‌ی خودآگاهی، خودهوشیاری، فرا‌می‌رسد و می‌توانی به خودت بگویی: «دارم به فکری که فکر می‌کنم فکر می‌کنم.» این نوع تفکر خیلی با فکر ‌کردن عادی فرق دارد. وقتی این توانایی را داری که خود را از بیرون بنگری، خاطرات ادامه‌دار می‌شوند و خویشتنِ روایی آغاز می‌شود. زمان که می‌گذرد، بیشترشان از دستت می‌روند. اینجا سعی دارم سال‌های ابتدای دبستان و تجربه‌ی یادگیری خواندن و نوشتن را زنده کنم. متوجه شدم برخی از واضح‌ترین خاطراتم مربوط به کارهای احمقانه و مسخره‌بازی‌هایم بودند، مانند تقلید از پسری که Wهایش را جدا نمی‌نوشت. یادم نیست نوشتنِ A و B و C چطور بود، اما W را به‌روشنی به ‌خاطر دارم.

بنابراین در کتاب درباره‌اش نوشتم. بعد از این، سراغ اولین تجربه‌های خواندنم می‌روم و به کتاب‌هایی که دوستشان داشتم اشاره می‌کنم. همچنین، این زمانی است که رشد اخلاقی نیز آغاز می‌شود: تحلیل لحظه‌های بدرفتاری؛ اوراق‌ کردن رادیو، تلاش برای بریدن درخت. سپس، حس آمریکایی بودن است؛ کشف اینکه یهودی‌ام، آغاز تفکر شخصی و گفتن: «خب، اگر آمریکا واقعاً فوق‌العاده است، پس تکلیفِ سرخ‌پوست‌ها چه می‌شود؟ یا برده‌ها؟» سپس به‌سوی نوجوانی می‌روم؛ سال‌های مزخرف یازده دوازده‌سالگی، وقتی فکر‌و‌ذکر آدم می‌شود پذیرفته‌شدن در گروه. البته، آن دوره را هم پشت‌ سر می‌گذاریم، دست‌کم بیشترمان، اما دورانی سخت است.