کتاب عروسکی در باغ: داستان یک روح

کتاب عروسکی در باغ، نوشته‌ی مری داونینگ هان، رمان کودکی ترسناک و درعین‌حال لطیف، درباره‌ی دختری نوجوان به نام اشلی است که در باغی عجیب پشت خانه‌‌شان، عروسکی پیدا می‌کند. این عروسک که متعلق به دختری است که ده‌ها سال پیش مرده، اشلی را به روح سرگردان دختر پیوند می‌زند و عاقبت، باعث می‌شود خشم و غمی که طی سال‌ها در وجود دختر مرده و دوست قدیمی‌اش به وجود آمده، التیام یابد.

درباره‌ی کتاب عروسکی در باغ

ژانر ترسناک، برای بسیاری از کودکان و نوجوانان، جزو جذاب‌ترین ژانرهاست. انسان‌ها با غلبه بر ترس خود در کتاب‌ها و فیلم‌های ترسناک، احساس شجاعت می‌کنند و به طرزی بی‌خطر و سالم به ارضای نیاز خود به هیجان دست می‌زنند. اما در بسیاری از رمان‌های ترسناک کودکان، چیزی غیر از احساس ترس در مخاطب تحریک نمی‌شود و پیامی جز شجاع بودن وجود ندارد. حالا، اگر کتابی، بتواند هم ترسناک باشد و هم احساسات انسانی دیگر را در مخاطب به وجود آورد، فوق‌العاده می‌شود. کتاب عروسکی در باغ (The Doll in the Garden: A Ghost Story) نوشته‌ی مری داونینگ هان (Mary Downing Hahn) نویسنده‌ی معروف ژانر ترسناک، یکی از همین کتاب‌هاست.

داستان رمان ترسناک عروسکی در باغ از این قرار است که اشلی دوازده‌ساله تازه پدرش را بر اثر سرطان از دست داده و با مادرش، به طبقه‌ی دوم خانه‌ای ویلایی نقل مکان می‌کنند تا از خاطرات پدر فرار کنند و زندگی جدیدی برای خود بسازند، اما اینجا هم، اوضاع آن‌قدرها خوب نیست. صاحب خانه، پیرزنی زیادی بداخلاق است که از بچه‌ها هیچ خوشش نمی‌آید. پشت خانه، باغی است که به نظر می‌رسد سال‌ها به آن رسیدگی نشده و مثل جنگلی، پررمز و راز به نظر می‌آید. کریستی، دوست تازه و همسایه‌ی اشلی، به او می‌‌گوید که شب‌ها، صدای گریه‌ای عجیب از این باغ به گوش می‌رسد. آن‌ها به گشت و گذار در باغ پشت خانه می‌روند و در جعبه‌ای، عروسکی قدیمی پیدا می‌کنند به همراه نامه‌ای عجیب. به این ترتیب، پای آن عروسک و روح دختر مرده، به زندگی اشلی باز می‌شود و ماجراهایی قدیمی از ده‌ها سال پیش، زندگی ساده و غمگین اشلی را پیچیده می‌کند. آیا اشلی می‌تواند با شجاعت معمای زندگی دختر مرده را حل کند و او را به آرامش برساند؟

کتاب عروسکی در باغ، علاوه بر داستان پرکشش و ترسناکش، به کودکانی که از فقدان عزیزی درمانده، غمگین یا عصبانی هستند، کمک می‌کند که به عمق احساس خود پی ببرند و وضعیت روحی خود را بپذیرند. همین‌طور این کتاب درباره‌ی کمک به دیگران، معنای دوستی و عشق، پایداری، کنجکاوی و ماجراجویی است و همه‌ی این محتواها را، نویسنده‌ با زبان ساده و تصویری خود، به مخاطبان منتقل می‌کند.

مری داونینگ هان به داستان‌های ترسناک و جذابی که برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان نوشته، معروف است. بسیاری از کتاب‌های او جوایز پرشماری را دریافت کرده‌اند، به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند و مورد استقبال بی‌نظیر مخاطبان قرار گرفته‌اند. کتاب‌های او را ترسناک می‌دانند، اما نه خیلی ترسناک، و نه فقط ترسناک. این کتاب‌ها را اگر بخوانید، دلهره می‌گیرید، ممکن است چراغ اتاق را روشن کنید و از ترس شوکه شوید، اما به خاطر ترس، از کار و زندگی نمی‌افتید.

کتاب عروسکی در باغ را پگاه فرهنگ‌مهر به خوبی ترجمه کرده و انتشارات کودک‌یار، واحد کودک و نوجوان انتشارات یوشیتا، به چاپ رسانده است.

جوایز و افتخارات کتاب عروسکی در باغ

• برنده‌ی جایزه‌ی کودک اوکلاهما سکویا؛
• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب کودکان ویلیام آلن وایت.

​​​​​​​

نکوداشت‌های کتاب عروسکی در باغ

• مری داونینگ هان از داستان رمزآلود و شبح‌زده‌ی خود استفاده می‌کند تا به مسئله‌ی تعامل مردم در زمان حال بپردازد... متفکرانه و سرگرم‌کننده برای کودکان. (کرکس ریویوز)
• داستانی فانتزی و گیرا درباره‌ی دوستی، غم و اندوه و به‌هم‌پیوستگی رویدادهای زمان‌های مختلف. (پابلیشرز ویکلی)

کتاب عروسکی در باغ برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب عروسکی در باغ برای کودکان 8 تا 12 سال که به داستان‌های ترسناک علاقه‌مند هستند بسیار گیراست.

در بخشی از کتاب عروسکی در باغ: داستان یک روح می‌خوانیم

همان‌طور که آنجا نشسته بودم و به جنگلِ انتهای علفزار نگاه می‌کردم، با خودم فکر کردم چرا خانم کوپر اجازه داده باغ تا این حد شلوغ و درهم‌برهم شود. قسمت‌های دیگرِ حیاط خیلی تمیز و مرتب بودند. هر بوته را به شکلِ یک مخروط یا توپ، هرس کرده بودند و دورتادورش یک گردی کود ریخته بودند. دورتادورِ بسترِ گل‌ها، سنگ‌های سفید چیده بودند و گل‌ها را بر اساس اندازه و رنگ در الگوهای مشخصی کاشته بودند.

باغ، اما طبیعتی دست‌نخورده و بکر بود و هرچه بیشتر نگاهش می‌کردم، وسوسه‌انگیزتر به نظر می‌رسید. بوته‌ها سبز و شاداب بودند و در نسیم تاب می‌خوردند و نویدِ سایه‌ای خنک و محیطی خلوت و خصوصی را می‌دادند. اینجا جایی برای خلوت کردن بود، جایی برای پنهان کردنِ رازها، جنگلی برای من که داخلش کاوش کنم و آن را برایِ خودم کنم.

اما الان آن‌قدر گرمم بود و خسته بودم که حالِ تکان خوردن نداشتم. با تنبلی به خودم گفتم باغ باشد برای فردا که انرژی بیشتری دارم. درحالی‌که خمیازه می‌کشیدم، چشمانم را بستم و خودم را کش‌وقوسی دادم، اما وقتی دوباره به باغ نگاه کردم، چیز سفیدی را دیدم که مثلِ برق در میان علف‌های هرز می‌دوید. گربه بود؟

رفتارِ خانم کوپر با اُسکار که یادم آمد، خستگی‌ام را فراموش کردم و از پله‌ها پایین دویدم. اگر گربه‌ای وارد حیاط شده باشد باید قبل از اینکه پیرزن او را ببیند و به پناهگاه زنگ بزند نجاتش بدهم.

همان‌طور که با سرعت به میانِ چمن‌ها می‌دویدم، احساس کردم کسی دارد تماشایم می‌کند؛ احساس ‌کردم چشم‌هایی پشتِ گردنم را هدف قرار گرفتند. می‌ترسیدم خانم کوپر گربه را دیده باشد برای همین از روی شانه نگاهی به عقب انداختم. پرده‌هایش را کشیده بود و هیچ نشانی از خودش یا مکس نبود، اما در خانۀ همسایه، نور قرمزی را در میان برگ‌های درختی بلند دیدم.

یک‌لحظه ایستادم، خیره شدم، مطمئن شدم که پرنده نیست، اما هیچ صورت یا دست و پایی هم نداشت، فقط یک حج قرمزی اصلاً نباید آنجا می‌بود.