بنظرم بد نبود اما خب کسی که یه رابطه یک طرفه و شکست عشقی رو تجربه کرده میتونه بهترین درک رو از کتاب داشته باشه و از طرفی هم مثل خوندن قسمتی از دفتر خاطرات روزانه دوران اندوه بار پس از جدایی یک نفر بود که میشد باهاش همزادپنداری کرد به هر حال اینم سبکی متفاوت بود اما بسیار کوتاه و اونقدرها پسند من نبود چون انگار وارد یه کانال مجازی یه دختر یا پسر نوجوان یا جوان شده بودم و درد و دل ها و پست های غم انگیزش که راجب عشق غم انگیز و یک طرفه اش بوده را میخونم برای من کتاب محسوب نمیشود، در کل ارزش یکبار خواندن را ۷۰ الی ۸۰ درصد دارد و با نخواندش شما هیچ چیزی را از دست نداده اید;)
بنظر من نمیشه اسمش گذاشت کتاب، حداقل طبق تعریف یونسکو کتاب باید بیشتر از ۴۹ صفحه متن داشته باشه! متن نه جملات کوتاه که تعداد صفحات به صد و خردهای برسونه، جلد و صفحه ۱۲۵ کل مطلبی هست که نویسنده میخواسته به مخاطب ارائه بده، رابطه تمام شدهای که مخاطب فقط احساسات یکی از طرفین رابطه میخونه و سایر ابعاد رابطه گنگ و مبهمه کلا با خوندن این مطلب چیزی بدست نمیارید
اگر کسی که با تمام وجود دوسش داشتید و از دست دادید تک تک کلمات این کتاب و درک میکنید، من خودم این درد و کشیدم و دقیقا با همهی این احساسات دارم کلنجار میرم ولی اگر میخواین فراموش کنید نخونید چون زخمتون دوباره باز میشه.
به نظرم قشنگ بود، تمام حرفهای که تو وجودت بود رو میخونی اما روی یک صفحه، شاید برای بعضیها ناخوشایند باشه ولی من وقتی میبینم تو این عالم تنها نیستم و آدمهایی مثل منن بهم کمک میکنه تا بتونم سرپا شم🤍
کتاب خیلی قشنگی بود بنظرم اگه بقیه کتاب های این نویسنده رو خونده باشید با سبک این نویسنده اشنایی دارید و بنظرم برای کسایی که میخوان گاهی اوقات یه نگاهی به کتاب کنند خوبه
وای وای کتابش خیلی قشنگ بود نویسنده جوری کتاب و نوشته که آدم با تمام وجودش درکش میکنه. دونه به دونه متن رو ادم درک میکنه و خیلی قشنگ و با احساس نوشته شده بود پیشنهاد میکنم بخونین.