بیشتر شبیه دفتر خاطرات بود تا داستان... از طرفی نصف بیشتر کتاب بدبختیهای ماهرو رو تو خونه عمه ش بیان میکرد و از جایی که ماهرو برگشت پیش خونوادش انگار دور داستان تند شد و انگار نویسنده دیگه حوصله توصیف بیشتری رو نداشت و داستانو زود تموم کرد
بسیار بسیار بسیار کتاب ضعیف و سخیفی بود مثل این بود کودکی ده دوازده ساله داستانی بنویسه
ویرایش و غلطهای املایی کتاب از همون سطر اول شگفت زده ات میکرد حیف وقت برای چند صفحهی اول!!!! حتی زبان نوشتار معیار رعایت نشده بود
داستان بسیار زیبایی داره به خصوص که فراز و فرودهای قصه خوب رعایت شده. دیالوگهای شخصیتهای قصه در حد خسته کنندگی نیست و راوی قصه تسلط خوبی به قصه داره. دست مریزاد