مجله هجده - شماره 3: وطن دار

مجله هجده - شماره 3: وطن دار منتشر شد. «این ریشه‌های نامرئی»، «هم‌زیستی ناگزیر با بوی بربری در تورنتو»، «جزیره نیلوفرخوارها»، «ایستادن بین زمین و آسمان»، «ته‌دیگ، تختی و گل خداداد عزیزی به استرالیا»، «شششرف با نه دندانه»، «وقتی وطن‌دار شدم»، «چمدانم وطن من است»، «ما و سایر فیلسوفان جهان» و... از جمله عناوینی است که در این شماره از مجله می‌خوانید.

«مجله هجده مجله‌ایست برای هجده ساله‌ها و نه فقط هجده ساله‌ها». مجله هجده به وسیله‌ی گروه جوانان دغدغه‌مندی بنا نهاده شده که حرفی برای زدن دارند و گوشی برای شنیدن. هجده سالگی، پایان کودکی، آستانه‌ی بزرگ‌سالی و درعین‌حال به رسمیت شناخته شدن به‌عنوان یک شهروند مستقل است و دغدغه‌ها و مسائل مخصوص خود را نیز دارد؛ دغدغه‌هایی دشوار، پیچیده، عمیق و گاهی مسخره. مجله هجده به روایت و تحلیل این دست مسائل اختصاص داده شده است. مجله هجده طیف مطالب گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف مانند اقتصاد، سیاست، سرگرمی و هنر را در برمی‌گیرد و در نهایت آرزو دارد تجربه‌ی هجده سالگی را با مخاطبان خود شریک شود و شاید حتی آن را برای آن‌ها کمی ساده‌تر کند.

در بخشی از مجله هجده - شماره 3: وطن دار می‌خوانیم

شاید خشم جوانان بنگلادشی از بی‌عدالتی و زندگی نه‌چندان مطلوب معیشتی قابل درک باشد؛ اما باید صحنه سیاست را اندکی پیچیده‌تر دید. شیخ‌حسینه پس از خروج از بنگلادش، طی پیامی خطاب به جوانان و دانشجویان کشورش گفت: «اگر من حاکمیت جزایر سنت‌مارتین را واگذار کرده و به ایالات متحده آمریکا اجازه می‌دادم خلیج بنگال را تحت نفوذ خود داشته باشد، همچنان در قدرت می‌ماندم. من از مردم سرزمینم استدعا دارم، اجازه ندهند افراطی‌ها آنان را بازیچه دست خود قرار دهند.» این پیام، شاید کلید اسرارآمیز تمامی شورش‌های ناگهانی و کور این چند وقت باشد.

جزیره سنت‌مارتین، چسبیده به میانمار است و آمریکا و بلوک ناتو که در حال دسیسه‌چینی علیه دولت نظامی حاکم بر میانمار است (به‌دلیل نزدیکی میانمار به چین) تلاش می‌کردند با حضور در این جزیره، کمک‌های تسلیحاتی، مالی و تدارکاتی بیشتری به شورشیان میانمار برسانند. شیخ‌حسینه که مناسبات نزدیکی با چین داشت و می‌دانست شورش در میانمار، چین را هدف گرفته، با تسلط آمریکا بر سنت‌مارتین مخالفت کرد. نتیجه‌اش هم نوعی کودتا و شورش کور شد. حال باید صبر کرد و دید آیا سرنوشت بنگلادش از این بدتر می‌شود یا نه؟ دنیای سیاست حتی در کشوری همچون بنگلادش، خیلی پیچیده‌تر از هیجانات تیکتاکی و توییتری و دعوای دو زن است. سیاست، صحنه چند صفحه شطرنج است نه صرفاً یک صفحه با چند مهره.