بله
مجله هجده - شماره 1: هجده سالگی منتشر شد. «هنر کلاسیک چیست و کلاسیسیسم از جون ما چی می‌خواد؟»، «اولین شعله‌های آتش»، «مکتب سوداگری و غفلت‌هایش»، «علم سیاست؛ علم قدرت»، «هیژده از چهل خبر ندارد»، «هجده سالگی با ما چه خواهد کرد؟» و ... از جمله عناوینی است که در این شماره از مجله می‌خوانید.
«مجله هجده مجله‌ایست برای هجده ساله‌ها و نه فقط هجده ساله‌ها». مجله هجده به وسیله‌ی گروه جوانان دغدغه‌مندی بنا نهاده شده که حرفی برای زدن دارند و گوشی برای شنیدن. هجده سالگی، پایان کودکی، آستانه‌ی بزرگ‌سالی و درعین‌حال به رسمیت شناخته شدن به‌عنوان یک شهروند مستقل است و دغدغه‌ها و مسائل مخصوص خود را نیز دارد؛ دغدغه‌هایی دشوار، پیچیده، عمیق و گاهی مسخره. مجله هجده به روایت و تحلیل این دست مسائل اختصاص داده شده است. مجله هجده طیف مطالب گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف مانند اقتصاد، سیاست، سرگرمی و هنر را در برمی‌گیرد و در نهایت آرزو دارد تجربه‌ی هجده سالگی را با مخاطبان خود شریک شود و شاید حتی آن را برای آن‌ها کمی ساده‌تر کند.
در بخشی از مجله هجده - شماره 1: هجده سالگی می‌خوانیم
چی ببینیم: انجمن شاعران مرده
در میان یک دوجین فیلم نوجوانانه‌ی کالج محور، بی‌شک شاخص‌ترین اثر، همین «انجمن شاعران مرده» ساخته‌ی پیتر ویر و با نقش‌آفرینی به‌یادماندنی رابین ویلیامز است. یک معلم تحول‌گرا پا در کالجی به‌شدت سنتی می‌گذارد و با رفتارهای نامتعارف خود موجب ایجاد چالش‌هایی برای خودش و چند بچه دبیرستانی دیگر می‌شود؛ تا جایی که این تغییر و تحول که ذاتی سنین عنفوان 18 سالگی است کار دست یکی از بچه‌ها و بعد آقامعلم و مدرسه می‌دهد. انجمن شاعران مرده قصه‌ی درس و مدرسه، آینده، تغییر، دگردیسی و عشق است. چیزهایی که هر 18 ساله‌ای با آن‌ها سروکار دارد.
