درست نوشتن و مفید نوشتن دغدغهی اصلی دکتر مهدی اسماعیلی بوده و به همین دلیل، کتاب روش تحقیق با رویکردی بر پایان نامه نویسی و مقاله نویسی را به رشتهی تحریر درآورده است. این منبع علمی و آموزشی، در 9 فصل تدوین شده و نکات مهمی را در خصوص انواع پژوهشهای علمی، نحوهی انتخاب موضوع، روشهای جمعآوری اطلاعات و ...در آن به چشم میخورد.
دربارهی کتاب روش تحقیق با رویکردی بر پایان نامه نویسی و مقاله نویسی
انتخاب موضوع دقیق و قابل تحقیق، بیان مسئله و هدف، استفاده از منابع معتبر، ساختار منظم و رعایت اصول نگارشی، اصول پایهای است که در نگارش مقالات علمی باید رعایت شوند. دکتر مهدی اسماعیلی در کتاب روش تحقیق با رویکردی بر پایان نامه نویسی و مقاله نویسی، توضیحات جامع و کاملی را ارائه میدهد. این کتاب آموزشی مفید، به همت انتشارات آتینگر، چاپ و منتشر شده است.
کتاب روش تحقیق با رویکردی بر پایان نامه نویسی و مقاله نویسی برای شما مناسب است اگر
- دانشجو یا پژوهشگر هستید و میخواهید اصول پایه و کاربردی نگارش علمی را بیاموزید.
- در انتخاب موضوع تحقیق خود سردرگم شدهاید و به یک راهنما برای یافتن موضوعی دقیق، مفید و نوآورانه نیاز دارید.
- در نگارش پایاننامه یا مقالهی علمی دچار مشکل شدهاید و نمیتوانید نوشتههای خود را در یک چارچوب اصولی ارائه دهید.
در بخشی از کتاب روش تحقیق با رویکردی بر پایان نامه نویسی و مقاله نویسی میخوانیم
مزیت اصلی در طرح مطالعه قبل/بعد (که با نام طرح پیشآزمون/ پسآزمون نیز شناخته میشود) این است که میتواند تغییر در یک موقعیت، پدیده، موضوع، مشکل یا نگرش را اندازهگیری کند. این گونه طرح مطالعه، مناسب برای محاسبه تأثیر یک برنامه است. تغییرات با کمک مقایسه تفاوتها در پدیدهها و متغیرها، قبل و بعد از اِعمال برنامه، اندازهگیری میشوند. اغلب برای این کار تغییرات متغیر وابسته محاسبه میشود. به عنوان مثالی از این طرح مطالعه، میتوان به بررسی تأثیر یک تبلیغات بر روی فروش یک محصول اشاره کرد. این طرح مطالعه نیز دارای معایب و مشکلاتی است، که البته این مشکلات با توجه به ماهیت تحقیق، جمعیت تحت مطالعه و روش جمعآوری دادهها به وجود میآیند. مهمترین نکته در این گونه مطالعه این است که شما باید به گونهای ثابت کنید که تغییر اتفاق افتاده در دو بار رجوع شما به جمعیت تحت مطالعه (دادهها)، نتیجه متغیری است که شما بر روی آن مطالعه میکنید. چرا که در بسیاری از حوزهها ثابت نگهداشتن و یا حذف متغیرهای مزاحم در دو موقعیت (قبل و بعد از اِعمال تغییرات)، کار سادهای نیست. این مشکل در حوزههای علوم انسانی به خصوص علوم اجتماعی مشهودتر است.
هر چند طرح مطالعه قبل/ بعد برای اندازهگیری تغییر روش مناسبی است، اما برای مطالعه الگوی تغییر روش مناسب و سودمندی محسوب نمیشود. برای تعیین الگوی تغییر، باید به سراغ طرح مطالعه طولی بروید. این گونه طرح مطالعه برای مواقعی سودمند است که شما مجبورید اطلاعاتی را به صورت مداوم جمعآوری کنید. این اطلاعات در زمانهای مختلف جمعآوری میشوند. یک مطالعه طولی را میتوان یک سری از مطالعات مقطعی تکرارشونده تصور کرد. این گونه طرح مطالعه نیز دارای معایبی مشابه با طرح مطالعه قبل/بعد است و حتی میتواند درجه شدت بیشتری داشته باشد.
بله






















