کتاب امتیازهای ویژه

کتاب امتیازهای ویژه را جاناتان دی نویسنده‌ی آمریکایی نوشته است. در این کتاب داستان زوجی جوان روایت می‌شود که برای ارزش‌های خود و خانواده‌شان اهمیت زیادی قائل‌اند اما در تعامل با اجتماع و محیط پیرامونشان دچار چالش‌های فراوان می‌شوند. گفتنی‌ست این اثر در سال 2009 جایزه‌ی ادبی کالج سنت فرانسیس را از آن خود کرده است.

درباره‌ی کتاب امتیازهای ویژه

رمان‌های آمریکایی که به توصیف و روایت ماجرایی از خانواده یا افراد خانواده می‌پردازد اغلب سیر خطی دارد و گره‌افکنی در این رمان‌ها بیشتر به روش کلاسیک انجام می‌شود. به‌گونه‌ای که خواننده می‌تواند حدس بزند گره‌های داستان در کدام قسمت از روایت قرار می‌گیرد. اما جاناتان دی نویسنده‌ای است که برای نوشتن داستان‌ها و روایت‌هایش ابزاری فراهم می‌کند و شکل روایت قصه را از نوع خطی تغییر می‌دهد. این کار علاوه‌براینکه هیچ خللی در داستان به‌وجود نمی‌آید، تبدیل به ویژگی منحصربه‌فرد و متمایزکننده‌ای می‌شود که از قلم جاناتان دی سرچشمه می‌گیرد.

در کتاب امتیازهای ویژه (The privileges) آدام و سینتیا، دو شخصیت اصلی این رمان خارجی هستند که در سن 22-23 سالگی تصمیم می‌گیرند با یکدیگر ازدواج کنند و علی‌رغم قضاوت‌های اطرافیان زندگی بسیار مرفه و قابل قبولی برای خود و فرزندانشان می‌سازند. آدام با ورود به دنیای سهام می‌تواند خانه‌ای را با شرایط عالی برای خانواده‌اش خریداری کند و سینیتا در همان خانه و پیش از ورود به بیست‌وپنج‌سالگی، صاحب دو فرزند می‌شود. بعد از مدتی سینیتا با چالش‌هایی برخورد می‌کند که آرامش او را بر هم می‌زند. سینیتا در شرایطی قرار می‌گیرد که باید برای حفظ کانون گرم خانواده‌اش فداکاری و ازخودگذشتگی کند؛ اما در کمال تعجب و علی‌رغم زندگی خوبی که دارند، او مردد است و احساس عدم خوشبختی باعث می‌شود که مسیر زندگی‌شان به سمت‌وسوی دیگری برود.

امکانات ویژه، پول فراوان و یک همسر متعهد هم رضایت او را برای ادامه‌ی مسیر جلب نمی‌کند و چالش‌های اساسی سینتیا و خانواده‌اش در کتاب امتیازهای ویژه از این نقطه‌ی داستان شروع می‌شود. جاناتان دی (Jonathan Dee) در لایه‌های عمیق داستان در حال نقد زندگی افراد مرفه و ثروتمند آمریکایی است. او در این رمان به شیوه‌ای زیرکانه و رندانه بارها عبارت «پول به‌تنهایی خوشبختی نمی‌آورد» را در ذهن خواننده طنین‌انداز می‌کند. اهمیت عشق و تعلق ‌خاطر زوج‌ها به یکدیگر مضمون اصلی این رمان آمریکایی را دربرمی‌گیرد و جاناتان دی به‌واسطه‌ی قلم مسحورکننده‌اش برای نوشتن این رمان، موفق به دریافت جایزه‌ی پولیتزر شده است.

روایت ماجراها و رخدادها در این رمان به شکلی است که خواننده در هرلحظه غافلگیر شود و همین موضوع باعث شده تا خواندن این رمان لذت‌بخش‌تر باشد. توجه جاناتان دی به جزییات صحنه و جزییات تاثیرگذار بر حالت روانی شخصیت‌ها ویژگی همذات‌پنداری را در مخاطب به‌وجود می‌آورد و لذت مطالعه‌ی این رمان را چندین‌برابر می‌کند.

کتاب امتیاز‌های ویژه با ترجمه‌ی فاطمه تناسان توسط نشر دیدآور منتشر شده است.

جوایز و افتخارات کتاب امتیازهای ویژه

• نامزد جایزه‌ی پولیتزر در بخش داستان در سال 2011
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی کالج سنت فرانسیس در سال 2009

نکوداشت‌های کتاب امتیازهای ویژه

• کتاب امتیازهای ویژه از نظر کلامی درخشان، از نظر فکری زیرک و با دانشی پیچیده نوشته شده است. همچنین خواندن آن بسیار خنده‌دار و لذت‌بخش و جاناتان دی یک نویسنده فوق‌العاده است. (ریچارد فورد)
• در این رمان یک پرتره فوق‌العاده خواندنی، هوشمندانه و دقیق از نوع خاصی از خانواده آمریکایی روایت شده است. جاناتان دی ما را به درون دنیایی می‌برد که میل به ثروت همیشه راهگشا نیست. این رمان با ویژگی‌های تحسین‌برانگیز روایت شده و خواننده درون داستان غرق می‌شود. (الیزابت استراوت)
• کتاب امتیازهای ویژه، پرتره‌ای صمیمی از یک خانواده ثروتمند است که به‌تدریج این ویژگی به یک مشکل اساسی برای آن‌ها تبدیل می‌شود. جاناتان دی در عین حال یک فرد اجتماعی سرسخت، منتقدِ صاحب‌سبک و یک ناظر زیرک کمدی انسانی است. (تام پروتا)
• آقای جاناتان دی رمانی اغواکننده را درباره افرادی که فکر می‌کردیم همه از آن‌ها متنفریم نوشته است. مطالعه‌ی موردی او درباره ثروت کلان آمریکایی صفحه‌به‌صفحه به مخاطب منتقل شده و تعادل خاصی بین همدردی و انتقاد درمورد این طبقه ثروتمند می‌شود. (جاناتان فرانزن)
• نثر درخشان دی هرگز نمی‌لنگد؛ او یک استاد تمام‌عیار است! (اینترتینمنت ویکلی)
• دی مانند یک فیلمبردار از صحنه‌ای به صحنه‌ی دیگر حرکت می‌کند و جوهر یک شخصیت را در نگاهی اجمالی به تصویر می‌کشد.(فایننشال تایمز)

کتاب امتیازهای ویژه مناسب چه‌کسانی است؟

این کتاب برای دوستداران رمان‌های عاشقانه و اجتماعی مناسب و لذت‌بخش است.

در بخشی از کتاب امتیازهای ویژه می‌خوانیم

آدام ناگهان بلند می‌شود. «اوه ببینید، اون آقای سایکسه. ببخشید، می‌خوام تمرین کنم بابا صداش کنم.» به آن سوی سالن می‌رود که پدر خوش‌پوش عروس تنها سر میزی نشسته و روزنامه می‌خواند. کنراد ناباورانه رفتن او را تماشا می‌کند. پدر و مادرش نگاه اتهام‌آمیزی به هم می‌کنند. لحظه‌ای بعد پیش‌خدمت می‌آید و فنجان آدام را پر می‌کند. درهای تالار رقص هتل بسته است و در لحظات سکوت می‌توان از پشت آن‌ها صدای جاروبرقی را شنید. دختران نوجوان با دامن‌های مشکی آراسته میز به میز می‌روند و چیدمان را بررسی می‌کنند و دستی به سر و روی‌شان می‌کشند.

آهسته کار می‌کنند. در سراسر سالن کولر با دور تند کار می‌کند، سالن هم هنوز چندان پر نشده و هوا به‌طرزی غیرعادی سرد است، این‌جا سردترین قسمت هتل است. فقط کسانی که بیش از همه بی‌تاب کشیدن‌ سیگارند از دری دولنگه‌ به آشپزخانه‌ی جهنمی و راهروی بخارآلود پشت‌اش می‌روند.

طراح مراسم، برحسب عادت، صبح زود در بار هتل نشسته، پسر و دوستش را با ماشین وَن به گل‌فروشی فرستاده و خداخدا می‌کند در مسیر جایی توقف نکرده باشند تا نشئه کنند. برای همین است که از پیش پول‌شان را پرداخت نمی‌کند. بار هنوز کارش را شروع نکرده، اما ماشا تمام کارکنان این کلوپ را می‌شناسد؛ این چهارمین جشن عروسی‌ای است که امسال در آن‌جا برگزار می‌کند. ظهر نشده، اما حس می‌کند دلش نوشیدنی نوش‌آمیز (پدرش این‌طور می‌گفت) می‌خواهد و حتماً عُمَر، متصدی بار، مهمانش می‌کند، اما حین انجام کار الکل را برای خودش ممنوع کرده است. خبر چنین چیزهایی پخش می‌شود و شهرتت تباه می‌شود. بله عروس که ماشا هیچ اهمیتی به از خودراضی‌بودنش نمی‌دهد اصلاً اهل پیتزبورگ نیست و طوری رفتار می‌کند که گویی از فردا دیگر قرار نیست هرگز پایش را هم به این شهر بگذارد، اما پدر ناتنی‌اش، که نامش روی چک‌هاست، از کارگزاران شرکت بزرگ رید اسمیت است و مادرش، که ماشا برای خودبرتربینی او هم تره خرد نمی‌کند، یکی از آن آدم‌های همیشه ناراضی است که فقط عاشق دامن‌زدن به تهمت‌هاست، اثبات‌شده یا نشده.