کتاب اگر من خلبان بودم

کتاب اگر من خلبان بودم نوشته‌ی احمد اکبرپور داستانی در ژانر ادبیات پایداری و درونمایه‌ی اجتماعی است. راوی در این کتاب داستان چهار دوست را روایت می‌کند که به کوه رفته‌اند. آن‌ها در کوه چهار هواپیما را می‌بینند و در همین حال یکی از شخصیت‌ها به این فکر می‌کند که اگر خلبان بود، چه می‌شد.

درباره‌ی کتاب اگر من خلبان بودم

احمد اکبرپور در کتاب اگر من خلبان بودم داستانی کودکانه و در عین‌حال عمیق را پدید آورده. راوی این داستان که یکی از شخصیت‌های کتاب نیز هست، با سه دوستش به کوه رفته تا برای معلمشان گل بچینند و به دِه بیاورند. در همین حین، این چهار پسر چهار هواپیما را در آسمان می‌بینند که دوبه‌دو، کنار هم پرواز می‌کنند. راوی با دیدن هواپیماها به این فکر می‌افتد که اگر خلبان بود چه می‌کرد. داستان با بازگشتن بچه‌ها به ده و خبر دادن به اهالی ده از دیده شدن هواپیماها ادامه می‌یابد. این چهار هواپیما، نشانه‌ی بروز اتفاقی مهم خواهند بود.

داستان اگر من خلبان بودم به قلم احمد اکبرپور نوشته شده و با تصاویر هدا حدادی به‌همت مشر پرنده‌ی آبی واحد کودک و نوجوان انتشارات علمی و فرهنگی ‌ به چاپ رسیده است.

کتاب اگر من خلبان بودم برای چه کسانی مناسب است؟

این داستان برای کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به کتاب‌های داستانی با درونمایه اجتماعی مناسب است.

در بخشی از کتاب اگر من خلبان بودم می‌خوانیم

من چندتا گل بنفش چیده‌ام. بچه‌ها از بوته‌های وحشی گل‌های زرد، ‌قرمز و سفید چیده‌اند. هروقت معلم از ما می‌پرسد: «وقتی بزرگ شدید می‌خواهید چه کاره بشوید؟» جواب می‌دهیم: «معلم.» ناگهان صدایی توی دره می‌پیچد. به یکدیگر نگاه می‌کنیم. انگار صدای رعدوبرق است. به آسمان نگاه می‌کنیم. باورمان نمی‌شود، چهارتا هواپیما با هم! آن‌ها مثل عقاب از بالای کوه پیدایشان می‌شود.

دوتا دوتا کنار هم پرواز می‌کنند. عماد و رشید و کهزاد، گل‌های زرد و سفید و قرمز را می‌ریزند روی صخره و به آسمان نگاه می‌کنند. گل‌های بنفش معلم، ‌مثل یک گنجشک، ‌توی دست من عرق کرده‌اند. دلم نمی‌خواهد گل‌های معلم پژمرده بشوند؛ ولی چهار هواپیما با هم! همه‌ی ما بعضی وقت‌ها هواپیمایی را دیده‌ایم که خودش تنها، آن بالای بالا پرواز می‌کرده.