بله
ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 164 منتشر شد. «یادداشتی بر داستان کوتاه کمیت نامعلوم از مجموعه آخرین خنیاگر»، «یادداشتی بر داستان مسابقه»، «جستار برنامه‌ریزی معکوس»، «بازنمایی دیگری در داستان دست از منظر کارل یاسپرس»، «تحلیلِ رمان من بن لادن را کشتم» و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
چوک اولین ماهنامه الکترونیک (پی‌دی‌اف) ادبیات داستانی ایران است که به سردبیری مهدی رضایی، اولین شماره آن در شهریور سال 88 منتشر شد و همچنان ادامه دارد.
کانون فرهنگی چوک، متعلق به هیچ سازمان و نهاد خاصی نیست و برخاسته از همت عده‌ای جوان دوست‌دار ادبیات است که قصد دارند در جهت ارتقای فرهنگ و ادبیات فارسی در حوزه داستان تلاش کنند.
در بخشی از ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 164 می‌خوانیم
داستان‌های اُ هنری در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم در چارچوب جزم‌های کلاسیک نوشته شده‌اند که در پس داده‌های زیبایی‌شناختی خود فاقد تنوع ساختاری‌اند. در اصل تنها یک اسلوب نوشتاری ابزاری و تزیینی در آن وجود دارد که دورۀ چیرگی پیروزی ایدئولوژی بر بورژوایی کهنۀ جامعه است. اُ هنری که خود محصول جامعه‌ای مصرفی و انبوه سرمایه‌داری در آغاز قرن بیستم است و به جرم اختلاس مدت‌ها در حال فرار بود و سپس داستان‌هایش را با نام مستعار در زندان منتشر می‌کند، از اسلوب نوشتاری ابزارمند در جهت توشیح جامعه و زندگی شهری استفاده می‌نماید. فرم در داستان‌های او شبیه ریاضی در خدمت درون‌مایه داستان و بی‌هیچ نشانه‌مندی درواقع بازتولیدی سنتی است.
باورهای عامیانه آجیل حسابی حال و هوای نوروز داشت
سال خوبی داشته باشین